ထွက်ဖြစ်/မဖြစ်တဲ့ ခရီးစဉ်တစ်ခု

ဒီကနေ့ (13-11-2012) ခရီးထွက်ဖြစ်တယ်။
ခရီးထွက်ဖြစ်တယ်လို့ နာမည်တပ်ရတာက အကြောင်းမဲ့တော့ မဟုတ်ပါ။ ဒီခရီးနှင့် ပတ်သက်ပြီး ခရီးထွက်ဖြစ် / မဖြစ် လနှင့်ချီပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရတာပါ။ မထွက်ရင်လည်း ဖြစ်တဲ့ခရီးပါ။ ဒါပေမယ့် ထွက်ဖြစ်မှ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ခရီးပေါ့။ ဒီလိုပဲ တေးကျော့ရလေမလားပဲ။

ရှုပ်များ သွားပလား။ ရှင်းပြပါ့မယ်။ စာရေးသူက သုတေသနဘွဲ့အတွက် မွန်းဘိုင်မြို့မှာ နေထိုင်ပြီး၊ မွန်းဘိုင်းတက္ကသိုလ်ကနေ ကျမ်းပြုနေတာ လေးနှစ်ပြည့်တော့မယ်။ သူငယ်ချင်းက မော်လမြိုင်မြို့က အထင်ကရ စာသင်တိုက်တစ်တိုက်မှာ နှစ်လရှည်ကြာ စာချပေးနေတဲ့သူ။ ဒီအထိတော့ ဘာမှလည်း ထူးမခြားသေးပါဘူး။ အဲ ထူးတာက ဘာအကြံတွေပေါက်လို့ ဘယ်လိုအတွေးရောက်သလဲတော့ မသိပါ။ သူငယ်ချင်းက ဒီနှစ် သူနဲ့နီးစပ်ရာ ဒကာ ဒကာမတွေကော၊ သူရဲ့ဆွေတော် မျိုးတော်တွေကိုကော ဗုဒ္ဓဂယာ ဘုရားဖူး လိုက်ပို့ချင်လို့ သင်္ကြန်ကတည်းက စာရင်းသွင်းထားတယ်တဲ့။ အခုတော့ ဘုရားဖူး သွားရမည့်အလှည့် ရောက်လာပါပြီတဲ့။ စလာပါပြီ ဇာတ်ကွက်က။

သူ့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာတဲ့ အဖွဲ့သူအဖွဲ့သားများရဲ့ စာရင်းအရတော့ မိမိနှင့် တစ်နည်းတစ်ဖုံ ပတ်သက်တဲ့သူချည်းပါပဲ။ သူ့ဆရာ ကိုယ့်ဆရာ၊ သူ့ဒကာ ကိုယ့်ဒကာပေါ့။ သူ့ရဲ့ ဘုရားဖူးခရီးစဉ်မှာ စာရေးသူကိုလည်း အဖော်အဖြစ် လိုက်ပါစေချင်တယ်။ ဒါမှ ဒီခရီးဟာ သူ့အတွက် ပိုပြီး အားရသလို တိုး၍လည်း ပျော်စရာကောင်းမှာပါ။ ဒီခရီးက သူ့အတွက် စိမ်းမနေသလို (သုံးခေါက်မြောက် ထင်ပါ့) စာရေးသူအတွက်လည်း သုံးလေးခါက်ထက် မနည်း သွားဖူးတဲ့ခရီးပါ။  ရောင်းရင်းတွေ စုံစုံလင်လင်နဲ့ ဘုရားဖူးချင်တဲ့ ဆန္ဒသက်သက်ကလွဲရင် အခြားအကြောင်း မရှိတန်ကောင်းပါဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း စာရေးသူ တုန့်ဆိုင်းတုန့်ဆိုင်းနဲ့ လိုက်ပါသလိုလို မပါသလိုလိုနဲ့ သူနဲ့ အွန်းလိုင်းမှာ ဆုံတိုင်း အင်တင်တင်လုပ်နေတာပါ။

စာရေးသူဘက်ကိုလည်း လှည့်ကြည့်ဦးလေ။ အောက်တိုဘာလကတည်းက တက္ကသိုလ်မှာ ကျမ်းအကျဉ်း တင်ထားနှင့်ပြီ။ မကြာမှီ ကျမ်းကြီးကို မဖြစ်မနေ တင်ရတော့မယ်။ ကျမ်းကြီး တင်နိုင်ဖို့ တအားကို စိုင်းပြင်းနေရတဲ့အချိန်လေ။ ကျမ်းကို မှတ်လိုက်၊ အချောသတ်လိုက်။ စာကြည့်တိုက်ကို ပြေးလိုက်၊ အကိုးအကားတွေ တိုက်ကြည့်လိုက်နဲ့ ချာလပတ်လည်နေတဲ့အချိန်ပေါ့။ ခရီးထွက်လိုက်ရင် တစ်ရက်ဆိုတစ်ရက် သိသိသာသာကြီး ရက်တွေ ပုပ်သွားမှာကိုး။

 ပြီးတော့ သူ့ဘက်ကလည်း လိုက်ပါလာမယ့် ဗုဒ္ဓဂယာ ဘုရားဖူးခရီးစဉ်ကလည်း မနှစ်ကမှ ဘုရားဖူးခရီးစဉ်ကို စတင်ခဲ့တဲ့ ဟံသာမွန်အဖွဲ့။ ဟံသာမွန်အဖွဲ့ဆိုတာ တိုးTour အဖွဲ့ အသစ်လေးပါ။ ဒီအဖွဲ့က မိမိရဲ့ ရန်ကုန်ကျောင်းကို ကျောထောက်နောက်ခံထားတဲ့ အဖွဲ့။ တည်းခိုရမယ့် နေရာထိုင်ခင်းအတွက်ကော၊ ဘုရားဖူးရာ လိုက်ပါရှင်းပေးမယ့် ဂိုက်ကော အတည်တကျ မရှိသေးဘူး။ ဒီအဖွဲ့ ရေရှည်အားကိုး တည်းခိုမယ့်နေရာက ရာမညဘူမိ ဗုဒ္ဓဝိဟာရကျောင်း။ အဲဒီမွန်ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းကလည်း ဆောက်လုပ်ဆဲ။ ဒီနှစ်အတွက် တည်ခိုးဖို့ ဘယ်လိုမှ အဆင်မပြေသေးတဲ့ အနေအထား။ လိုက်ပို့မယ့် ဂိုက်ကလည်း စာသင်နေဆဲ စာသင်သားတွေဆိုတော့ ကျွမ်းကျင်တဲ့အဆင့် မရောက်ကြသေးဘူး။ သူလိုလို ကိုယ်လိုလို ထူးမခြားနားတဲ့ မရှိသုံး ဂိုက်အဖြစ် လိုက်ပေးနေရတဲ့ သဘောပါ။ ၂-ဘက်စလုံး ကျဉ်းကြပ်နေတဲ့ အနေအထားပါ။ ဒါကြောင့်လည်း ချိတုံချတုံ လလုံးချီ အချိန်ယူ စဉ်းစားနေရတယ်။ သူတို့နဲ့ လိုက်ပါသင့် မသင့်ပေါ့။

အဲ… အခက်အခဲတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အချိန်ဆိုတဲ့ အကျော်အလွှားလေးဆိုတာ ရှိတတ်တယ်မှုတ်လား။ အချိန်တန်လာတော့ အကျော်အလွှားလေးနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တယ်။ သူဘက်က ဗုဒ္ဓဂယာခရီးတစ်လျောက် တစ်ထောက်နားရမယ့် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းတွေကလည်း ရက်မလွတ်လို့ မူလခရီးစဉ်ကို တစ်ပတ်နောက်ဆုတ်လိုက်တယ်။ စာရေးသူဘက်က ခရီးထွက်နေတဲ့ စာရေးသူရဲ့ စူပါဗိုက်ဆာ (ကျမ်းစစ်ဆရာမ) ကလည်း ပြန်ရောက်လာ။ ပြန်ပြင်ဆင်ရမယ့် ကျမ်းကလည်း မှန်းသလောက်မများ။ ဒီတော့ကာ ကျမ်းကြီးရဲ့ အချောသတ်ကျမ်းဟာ နိုဝင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့မှာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ရှဉ့်လည်းလျောက်သာ ပျားလည်းဆွဲသာတဲ့ အကျော်အလွှားလေး ရလာတယ်။ ဒါကြောင့် ကုန်ကျ စရိတ်ကို ထည့်မတွက်ဘဲ ခရီးစဉ်ချောမွေ့ရေးအတွက် ဦးစားပေးပြီး ဗုဒ္ဓဂယာကို ၁၃-ရက်နေ့မှာ ရောက်လာမယ့် သူငယ်ချင်းဆီ လေယာဉ်ခရီးနဲ့ ဂယာဆီကို ချီတက်လိုက်ပါတော့တယ်။

ဆက်ရန်-

သင္ပုန္းေခတ္သုိ႔ တြန္းပုိ႔လုိက္တဲ့ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္ရဲ့ ၀င္းဒုိးအသစ္

မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္က သူ႔ရဲ့ အရင္းအျမစ္ ျဖစ္တဲ့ Windows ကုိ ကြန္ပ်ဴတာ ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြဆီ ေပးခဲ့တာ ၁၉၉၅-ခုႏွစ္ကတည္းကပါ။ Dell, HP, Acer စတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာကုမၸဏီေတြက သူတုိ႔ရဲ့ ကြန္ပ်ဴတာ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္အတြက္ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္ကုိ ၀ကြက္ အပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေအာက္တုိဘာလ ၂၆-ရက္ေန႔က်ရင္ သူ႔ကုိယ္ပုိင္ Surface သင္ပုန္းထဲမွာ Windows 8 ကုိ ထည့္သြင္းၿပီး ေရာင္းခ်မယ္လုိ႔ ေၾကညာလုိက္တဲ့ အခါ သုိ႔ေလာ သုိ႔ေလာ ပြက္ေလာ ႐ုိက္ကုန္ပါေတာ့တယ္။ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္က ကတၱီပါ လမ္းခြဲဖုိ႔ ထြင္ေနတာလား။ ဒါ႐ုိက္တာက သ႐ုပ္ေဆာင္ ၀င္လုပ္ေနတာလား။ လူျပန္၀င္စားတဲ့ ခြင္လား စသည္ျဖင့္ေပါ့။

အရင္လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက ရွင္းပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာကုမၸဏီေတြက ကြန္ပ်ဴတာရဲ့ အမာထည္ (Hardware) ေတြကုိ ထုတ္လုပ္ၿပီး မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္ဆီက ရထားတဲ့ အေပ်ာ့ထည့္ (Software) နဲ႔ ေမာင္းႏွင္လုိက္တယ္။ ဒါဆုိ ၿပီးျပည့္စုံတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာ၊ ဒါမွမဟုတ္ သင္ပုန္း၊ ဒါမွမဟုတ္ စမတ္ဖုန္းတစ္လံုး ျဖစ္သြားပါၿပီ။ အခုက်ေတာ့ အေပ်ာ့ထည့္ (Software) သာမက အမာထည္ (Hardware) ဘက္ေကာ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္က ပူးတြဲ ထုပ္လုပ္လုိက္ေတာ့ အမာထည္ ကုမၸဏီေတြက ေငးေမာၾကည့္႐ုံမွတစ္ပါး ဘာကုိ ေရြးရဦးမွာလဲေလ။ အသင္အျပေကာင္းတဲ့ ေက်ာင္းဆရာက ကုိယ္ပုိင္သားသမီး ေမြးလုိက္ေတာ့ က်န္တဲ့ရြာသားကေလးေတြ ငုတ္တုတ္ ေမ့သလုိပဲပါပဲလား။

ပီစီသမားအတြက္ Windows 8 Pro

Windows 8 နဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ဖြင့္လုိက္တာနဲ႔ မိနစ္မျခား အထူးအဆန္းေတြကုိ ခံစားရမွာပါလုိ႔ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္က ေၾကြးေၾကာ္ထားေလရဲ့။ တုိ႔တစ္ေတြဟာ ဒက္စေတာ့ (Desktop) နဲ႔သာ အကြ်မ္း၀င္ေနသည့္တုိင္ လွပ ေခတ္မီၿပီး သြက္လက္ေနတဲ့ အပ္စ္ (app) အစီအရီ တုိ႔ထိမ်က္ႏွာျပင္ႀကီးကုိ ႐ႈမၿငီးဖြယ္ ျမင္ေတြ႔ရမွာပါ။ သင္ပုန္းလုိ တစ္ဖံု၊ ဖုန္းလုိတစ္မ်ဳိး မ႐ုိးေအာင္ သံုးႏုိင္တဲ့ Windows 8 ႀကီးေပါ့။

Windows 8 ကုိ Start screen နဲ႔ စတင္ ဖြင့္ရပါတယ္။ ဒါကလည္း အထူးအဆန္းေတာ့ မဟုတ္ေခ်။ ႐ုိး႐ုိး Windows မွာတုန္းက တုိ႔တစ္ေတြ သံုးေနက် Start Menu ေနရာမွာ အစားထုိးလုိက္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ Start screen ဟာ ကြန္ပ်ဴတာ၀န္းက်င္ တစ္ခုလံုးကုိ လႊမ္းျခံဳၿပီး စီမံခန္႔ခြဲေပးေနတဲ့ စနစ္ဆုိတာကုိေတာ့ မေမ့ပစ္နဲ႔ေပါ့။ တုိ႔တစ္ေတြ သံုးေနတဲ့ အုိင္ကြန္အေဟာင္းေလးေတြ ေပ်ာက္ကုန္ၿပီလားဆုိတဲ့ အစိုးရိမ္စိတ္လည္း မလြန္ကဲနဲ႔ဦး။ ဒီဟာေလးေတြ ဆက္ရွိေနမွာပါ။ အဲ.. Windows 8 ပီပီ အထူးအဆန္းေလးေတာ့ တီထြင္ထားရတာေပါ့။ Start screen မ်က္ႏွာျပင္မွာ ေပါေလာ စီတန္းေနတဲ့ အုိင္ကြန္ေလးေပၚသာ တုိ႔ထိေပးလုိက္ပါ။ ဖြင့္တုိင္း ပြင့္လာတဲ့ အပ္စ္ (apps) ေတြကုိ သဘာ၀အတုိင္း ျမင္ေတြ႔ ခံစားရမွာပါ။ အထူးသျဖင့္ တုိ႔ထိ မ်က္ႏွာျပင္ကုိသာ တုိ႔ထိလုိက္မယ္ ဆုိရင္ေပါ့။ အေဟာင္းကုိ စြန္႔မပစ္မီ အသစ္ဆီ ခ်ဥ္းကပ္တဲ့ ေနရာမွာ ပါးပါးနပ္နပ္ သံုးႏုိင္ေရး အကူးအေျပာင္းေလးေတြေတာ့ ထည့္သြင္းေပးထားပါတယ္။

Windows ေတာ္လွန္ေရးေခတ္မွာ အသံုးျပဳေတြအတြက္ ၂-မ်ဳိး ၂-ဖုံ ေတြ႔ၾကံဳခံစားရမွာပါ။ Windows 8 ဟာ မ်က္ႏွာျပင္တစ္ဖက္တည္းနဲ႔ လံုး၀ဥႆံု ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ဆီ ဦးတည္ထားတယ္။ ေမာက္စ္ (Mouse) အသံုးခ်ရတဲ့ PC စနစ္ေဟာင္းကေန ထိန္းညွိစရာမလုိပဲ အလုိလုိ တုိ႔ထိလုိ႔ရတဲ့ စနစ္သစ္ အသံုးခ်ေခတ္ဆီသုိ႔ေပါ့။ ရာသီဥတုသံုး အပ္ပ္ (App) မွသည္ ေမာက္စ္ကုိ သံုးၿပီးမွ စာရင္းဇယား ဆြဲလုိ႔ ရတဲ့ Excel တုိင္ေအာင္ အတုိ႔အထိကေလးနဲ႔ သံုးလုိ႔ ရေနပါၿပီ။ ဒီဆန္းသစ္မႈေတြကုိ ဘယ္အတုိင္းအတာထိ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္သလဲဆုိရင္ အက္ပယ္လ္ကေတာင္ အုိင္ပက္အတြက္ဆုိၿပီး ခ်ဥ္းကပ္လာရတာပါပဲ။

Windows အသစ္မွာ သံုးထားတဲ့ Start-screen

ဒြန္တြဲ-ပတ္၀န္းက်င္ ဗ်ဴဟာကုိ ထိန္းသိမ္းသည့္အေနျဖင့္ မိုက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္က သမာ႐ုိးက် ပီစီသံုးသူေတြရဲ့ အေတြး (ေရွ့သုိ႔ ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားရမလား၊ ေနာက္သုိ႔ ျပန္ဆုတ္ရမလား) ဇေ၀ဇ၀ါ မျဖစ္ေအာင္ နည္းလမ္း ၂-သြယ္နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ေပးထားပါတယ္။ ေရွးေခတ္ စနစ္ေဟာင္းသမားေတြက ကီးဘုတ္နဲ႔ ေမာက္စ္ကုိ တြဲသံုးႏုိင္သလုိ၊ ေခတ္ေျပး အသစ္သမားေတြလည္း တုိ႔ထိစနစ္နဲ႔ သံုးႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေဟာင္းသမားအတြက္ ေကာင္းကြက္က မ်က္ႏွာျပင္ကုိ တုိ႔ထိခြင့္ ခံစားခ်က္သစ္ ရႏုိင္ၿပီး၊ အသစ္သမားေတြအတြက္ ေကာင္းခ်က္က ကီးဘုတ္နဲ႔ေမာက္စ္ကုိ သံုးၿပီး ေရွးထံုးမပ်က္ ခ်ီတက္ႏုိင္ျခင္းပါ။

ဒါတင္လား မကေသးပါ။ အင္တာနက္ အိတ္စ္ပေလာရာ (Internet Explorer) ကုိလည္း ဗားရွင္း ၂-မ်ဳိးနဲ႔ ထည့္သြင္းေပးထားတယ္။ ပမာအားျဖင့္- Start-screen ဆုိတဲ့ apps က သာမန္ပီစီမွာ ပါျမဲျဖစ္တဲ့ standard menus, toolbars, resizing and closing တုိ႔ဟာ မပါ၀င္ပါ။ သုိ႔တုိင္ အေဟာင္းစနစ္အတြက္ေတာ့ Start menus ရွိေနဆဲပါ။ ဒက္စေတာ့ပ္ေခတ္တုန္းက ႐ႈပ္ေထြးခက္ခဲတဲ့ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္ရဲ့ ႐ုံးသံုး (Word, Excel, Power Point) ေတြကုိလည္း အက်ဥ္းခ်ဳံး ေပးထားသလုိ၊ အရည္အေသြးေကာင္းတဲ့ Apps အျဖစ္နဲ႔ ျပန္ဖာေထထားပါတယ္။ ဒီအသံုးခ် ေဆာ့၀ဲလ္ေတြကုိ ဘယ္အုိင္ပက္ကမွ၊ ဘယ္ေနာင္ေတာ္ အန္ဒ႐ြိဳက္ကမွ ထည့္သြင္းေပးမထားပါဘူး။

ဗားရွင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ စြမ္းေဆာင္ရည္မ်ား
 ဒါေပမယ့္ ခဏေစာင့္ၾကည့္ပါဦး။ ေရွ႔ဆက္ ႐ႈပ္ေထြးလာမယ့္ အလားအလာ အမ်ားႀကီး။ Windows 8 က ဗားရွင္း ၂-မ်ဳိးနဲ႔ေတာင္ ထုတ္ထားတယ္မုိ႔လား။ တစ္မ်ိဳးက Intel ရဲ့ CPU သံုး ပီစီေတြအတြက္ ျဖစ္ၿပီး၊ ေနာက္တစ္မ်ဳိးက RT လုိ႔ ေခၚတဲ့ ဗား႐ွင္းေပါ့။ စမတ္ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းေတြမွာ သံုးေနတဲ့ ARM ကုိ ရည္ရြယ္ၿပီး RT ဗား႐ွင္းကုိ ထုတ္လုပ္တာပါ။

ဒီဗားရွင္း ၂-ခုၾကားမွာ မတူညီတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ဆုိလုိတာက Intel ရဲ့ CPU သံုး ပီစီေတြက သင္ပုန္း/ဖုန္းမွာ သံုးတဲ့ အပ္စ္ (apps) ေတြကုိလည္း သံုးလုိ႔ ရတယ္။ ဒက္စေတာ့ပ္မွာ သံုးေနက် ပံုစံေဟာင္းအတုိင္းလည္း သံုးလုိ႔ ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ RT ဗား႐ွင္းကုိေတာ့ ဒက္စေတာ့ပ္မွာ သံုးလုိ႔ မရဘဲ သင္ပုန္းမွာသာ သံုးလုိ႔ ရပါတယ္။ ေနာက္ ျပႆနာ တစ္ခုက ႐ုံးလုပ္ငန္းသံုး (Office) ပါ။ သင္ပုန္းေတြမွာ Office ကုိ သံုးႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ခ်ဲ့ထြင္ထားေပမယ့္ ေမးလ္ ပုိ႔တဲ့ Outlook ေတာ့ မပါရွာဘူး။ သင္ပုန္းသံုး အသံုးခ် အပ္စ္ (apps) အသစ္အသစ္ မွန္သမွ်ကုိ ေဒါင္းယူၿပီး သံုးလုိ႔ ရပါတယ္။ အုိင္ပက္မွာ သံုးသလုိမ်ဳိးပါပဲ။

မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္ဟာ သူ႔ရဲ့ကုိယ္ပုိင္ သင္ပုန္းကြန္ပ်ဴတာကုိ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ခဲ့ပါၿပီ။ ဒီသင္ပုန္းရဲ့ အတြင္းထဲမွာေကာ၊ ကြန္ပ်ဴတာ၊ သင္ပုန္း၊ ဖုန္းထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြအတြက္ေကာ Windows 8 နဲ႔ Windows RT ကုိ မိတ္ဆက္ေပးလုိက္ပါၿပီ။ ဒီ Windows ၂-မ်ဳိးလံုးဟာ သူ႔မူနဲ႔သူ ေကာင္းတာခ်ည္းပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ရမွာက အမာထည္ (Hardware) ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြရဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈရယ္၊ အသံုးျပဳသူ တုိ႔တစ္ေတြရဲ့ စိတ္ႀကိဳက္ ေရြးခ်ယ္မႈေပၚ မူတည္ေနတာပါပဲ။

 Windows အသစ္မွာ စကရင္း ၂-ျခမ္း တြဲသံုးထားပံု

Windows 8 ကုိ စက္သံုးမ်ဳိးနဲ႔ စမ္းသပ္ၾကည့္ဖူးတယ္။ သင္ပုန္းရယ္၊ တုိ႔ထိမ်က္ႏွာျပင္ ultrabook လက္ေတာ့ပ္ရယ္၊ ႐ုိး႐ုိးလက္ေတာ့ပ္ရယ္ေပါ့။ စမ္းသပ္ေတြ႔ရွိခ်က္ ၅-ခ်က္ေပၚ မူတည္ၿပီး တစ္ခုခ်င္းစီ သံုးသပ္ပါ့မယ္-
1.Start Screen
2.Charms and Gestures
3.Snap!
4.Apps
5.Pricing

1.Start Screen
အႀကိဳက္ဆံုးထဲမွာေတာ့ Start-screen ပါ၀င္ပါတယ္။ ၾကားခံကိရိယာကုိ သံုးၿပီး ပံုေဖာ္ထားတဲ့ စနစ္ကုိ ၀င္းဒုိးဖုန္းမွာကတည္းက မိုက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္က စမ္းသပ္ သံုးခဲ့ၿပီ ျဖစ္တယ္။. It uses a design nicknamed "Metro,"လုိ႔ နာမည္မွည့္ထားတဲ့ ေလးေထာင့္ခ်ပ္ျပား အုိင္ကြန္ ဒီဇုိင္းေလးေတြဟာ အုိင္ပက္ထက္ သာေနသလုိ၊ အန္ဒရြိဳက္ထက္လည္း ပုိၾကည့္ေကာင္းေနတယ္။ အကြက္ေတာက္ေလွ်ာက္ ညွပ္ထားတဲ့ ခ်ပ္ျပားေလးေတြဟာ အသံုးခ်ရမယ့္ Application ( Apps) ေတြကုိ ကုိယ္စားျပဳထားပါတယ္။

ဥပမာ- mail ခ်ပ္ျပားေလးကေန အီးေမးလ္အ၀င္အထြက္ကုိ ျပေပးတယ္။ photo ခ်ပ္ျပားေလးကေန ႐ုိက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုရဲ့ တစ္ပံုခ်င္းစီ ႐ုပ္ပံုေသးေသးနဲ႔ ျပသေပး႐ုံသာမက ေန႔ရက္-စတဲ့ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ေတြကုိလည္း စစ္ၾကည့္ႏုိင္ပါေသးတယ္။ တန္းစီထားတဲ့ ေရျပင္ညီတန္း အခင္းအက်င္းကေန လက္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ scroll (ဆြဲတင္/ ဆြဲခ်) လုပ္လုိ႔ ရပါေသးတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အရင္ဒက္စေတာ့ပ္ေခတ္တုန္းကလုိ ေမာက္စ္နဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကီးဘုတ္နဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ အတင္/ အခ် ဆြဲလုိ႔ ရပါတယ္။ ပီစီသမားအတြက္ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္ေ၀ါ့ဒ္ (Word) စတဲ့ အုိင္ကြန္ေဟာင္းေတြကုိလည္း Start-screen မွာ တြဲခ်ိတ္ထားပါတယ္။ Apps လုိ႔ ေခၚေ၀ၚေနၾကတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာထဲက သံုးလုိ႔ရတဲ့ ပ႐ုိပရမ္ မွန္သမွ်ကုိ Start-screen မွာသာ ဆြဲရွာလုိက္ပါ။ စမ္းသက္ခ်က္အရ သံုးသပ္ရရင္ ၾကားခံကိရိယာ ျဖစ္တဲ့ Apps ေတြရဲ့ ဒီဇုိင္းပံုဟာ လွပတယ္။ အႏွိပ္၊ အေရႊ႔အေျပာင္း ေကာင္းမြန္ ေခ်ာေမြ႔တယ္။ အုိင္ပက္၊ အန္ဒရြိဳက္သံုး သင္ပုန္းတုိ႔ကုိ ေကာင္းေကာင္း ယွဥ္ႏုိင္တယ္။

႐ုံးသံုးအတြက္ Microsoft Word app

2.Charms and Gestures Windows
8 ရဲ့ ဒီဇုိင္းသစ္ အသြင္အျပင္သစ္ရဲ့ စြမ္းေဆာင္ရည္ကုိ Charms (ခ်မ္စ္) လုိ႔ ေခၚတယ္။ ညာဘက္ေထာင့္ကေန ပြတ္ဆြဲလာတဲ့အခါ Charms (ခ်မ္စ္) ဟာ မ်က္ႏွာျပင္ရဲ့ ညာဘက္မွာ ေပၚလာတယ္။ တုိ႔ထိမ်က္ႏွာျပင္ မဟုတ္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေတြမွာေတာ့ အေပၚညာဘက္ေထာင့္ကုိ ေမာက္စ္နဲ႔ ေရႊ႔ၿပီး သြားေထာက္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ Charms (ခ်မ္စ္) မွာ Search, Settings, Share, Devices နဲ႔ Start screen ဆီ ျပန္သြားႏုိင္တဲ့ Back တုိ႔ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဖြင့္ၿပီးသံုးေနတဲ့ app တုိင္းကုိ Charms (ခ်မ္စ္) မွာ ျပသေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ Charms (ခ်မ္စ္) ဟာ ပရင္တာ၊ နက္ေ၀ါ့-စတဲ့ လင့္ေတြကုိလည္း ထိန္းခ်ဳပ္ေပးသလုိ လူမႈေရး ၀က္ဆုိက္ကေနျဖစ္ျဖစ္၊ ေမးလ္ကေနျဖစ္ျဖစ္ တစ္စံုတစ္ရာကုိ ရွယ္ယာ လုပ္ေပးႏုိင္ပါေသးတယ္။

ေအာက္ေျခကေန အေပၚဘက္သုိ႔ ပြတ္ဆြဲလုိက္ပါက ေရြးခ်ယ္စရာမ်ားကုိ ေရြးႏုိင္ပါတယ္။ စကရင္းေပၚ ေမာက္စ္နဲ႔ Right Click ေထာက္ၿပီး လုပ္လုိ႔ ရသလုိေပါ့။ ဘယ္ဘက္ကေန ညာဘက္သုိ႔ ပြတ္ဆြဲပါက ဖြင့္ထားတဲ့ apps ေတြ အလုိလုိ ပိတ္ေပးပါတယ္။ အတြင္းသုိ႔ ဆြဲစိလုိက္ပါက ညာဘက္မွ ျပသထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြအားလံုး ျမင္ကြင္းကေန ေပ်ာက္ဆံုးသြားၿပီး၊ စက္ကုိ အဆင္သင့္ ပိတ္ဖုိ႔ရာ Start screen ပါ ေပၚေပးပါတယ္။

3. Snap
တစ္ၿပိဳင္တည္း apps ၂-ခုကုိ အသံုးခ်လုိပါက မ်က္ႏွာျပင္ကုိ ခြဲထုတ္လုိ႔ ရပါတယ္။ ဘယ္နဲ႔ညာ အညီအမွ် လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ၂-ခု ေပၚလာလိမ့္မယ္။ ဒီျမင္ကြင္း ၂-ခုက ေတာ္ေတာ့ကုိ အသံုး၀င္ပါတယ္။ စကရင္း တစ္ျခမ္းကုိ ခ်က္တင္ (Chat) ၀င္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အျခားတစ္ျခမ္းကုိ သတင္းတုိ႔ ဘာတုိ႔ ၾကည့္လုိ႔ ရတာေပါ့။ တစ္နည္း ေျပာရရင္ ဒီဘက္အျခမ္း မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္၀ပ္ ဖြင့္ထားတဲ့အခ်ိန္မွာ အျခားတစ္ျခမ္းက သတင္းထူး၊ သတင္းဦးေတြကုိ ေကာ္ပီယူလုိ႔ ရတာေပါ့။

4. Apps
စတုိင္လ္အသစ္ အသံုးခ် အပ္စ္ေတြဟာ ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိသလုိ အသံုးလည္း ၀င္လွပါတယ္။ ဥပမာ- Photos app တစ္ခုထဲမွာတင္ ဓာတ္ပံု ၾကည့္႐ုံသက္သက္ မကဘဲ ဘယ္တုန္းက ဘယ္မွာ ႐ုိက္ထားတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္အလက္ကုိ ျပသေပးတယ္။ ထုိ႔ျပင္ လူမႈေရး ၀က္ဆုိက္ျဖစ္တဲ့ Facebook မွာပဲ တင္ထားမလား၊ မေပ်ာက္မပ်က္ေအာင္ SkyDrive မွာပဲ သိမ္းထားမလား ရေသးတယ္။ အျပည့္အစံု လုပ္ေပးထားတယ္။ People app မွာဆုိ ဆက္သြယ္ရမယ့္ contacts သာမက လူမႈေရး ၀က္ဆုိက္ကေန တစ္ဆင့္ လိပ္စာေတြ ျဖည့္သြင္းႏုိင္ပါေသးတယ္။

Windows အသစ္မွာ ထည့္သြင္းထားတဲ့ အသံုးခ် apps

Mail app ကေတာ့ စိတ္ေက်နပ္မႈ သိပ္မရွိပါဘူး။ unified inbox မပါလုိ႔ပါ။ unread mail, most important contacts တုိ႔ကေတာ့ ပံုမွန္ပါပဲ။ သိပ္ထူးျခားမလာပါ။ Microsoft's app store မွာ တင္ထားတဲ့ သာမန္ အသံုးခ် app ေတြကေတာ့ သိန္းသန္းခ်ီပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ Kindle နဲ႔ Netflix တုိ႔မွာ သံုးေနတဲ့ အခ်ဳိ႔ အသံုးခ် apps ေတြက ျဖည့္တင္းဖုိ႔ လုိေနတာ အမွန္ပါပဲ။ အသံုးမ်ားၿပီး ေပၚျပဴလာ ျဖစ္ေနတဲ့ apps ေတြ ေရွ႔ဆက္ ျဖည့္ဆည္းေပးဦးမွာပါလုိ႔ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္ကေတာ့ ၀န္ခံထားတယ္။

5.Price
Windows ၂-မ်ဳိးနဲ႔ ထြက္လာမွာပါ။
(၁) Windows RT (သင္ပုန္း / ဖုန္းေတြမွာ သံုးတဲ့ ၀င္းဒုိးစနစ္)
(၂) Windows 8 (ပ႐ုိဖက္ရွင္းနယ္အဆင့္၊ ကြန္ပ်ဴတာ၊ သင္ပုန္း၊ ဖုန္း အားလံုးမွာ သံုးလုိ႔ ရတဲ့ ၀င္းဒုိးစနစ္) အြန္းလုိင္းကေန ေဒါင္းယူရင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၄၀ ($40)
DVD အခ်ပ္နဲ႔ ၀ယ္ယူရင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၇၀ ($70)
Windows PC အတြက္ ပ႐ုိမုိးရွင္း (အထူးေရာင္း) ကာလမွာ ၂၀၁၂-ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂-ရက္ေန႔ကေန ၂၀၁၃-ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၃၁ ေန႔အထိ ျဖစ္ၿပီး၊ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၅ ($15) နဲ႔ ဒစ္စေကာင့္ ေပးမွာပါ။

ဘာပဲေျပာေျပာ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္က ဆန္းသစ္တဲ့ ေခတ္မီတဲ့ တုိ႔ထိမ်က္ႏွာျပင္သံုး Windows အသစ္ကုိ မိတ္ဆက္လုိက္ပါၿပီ။ သင္ပုန္းေခတ္သုိ႔ တြန္းပုိ႔လုိက္တဲ့ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္ရဲ့ ၀င္းဒုိးအသစ္လုိ႔ပဲ နာမည္တပ္ရမယ္ ထင္ပါရဲ့။ အရင္ေခတ္တုန္းကလုိ ေမာက္စ္၊ ကီးဘုတ္ စနစ္နဲ႔ပဲ သြားသြား၊ ေခတ္ေပၚ တုိ႔ထိမ်က္ျပင္ကုိပဲ စမ္းခ်င္ခ်င္ အကုန္အံ၀င္တယ္ဆုိပဲ။ ဒါေပမယ့္ စနစ္အကူးအေျပာင္းကာလမွာ ခြင္က်ေနေအာင္ေတာ့ ကုိယ့္ကုိကုိ ႀကိဳးစားၿပီး သံုး႐ုံမွတစ္ပါး အျခားမရွိေတာ့ၿပီ။

မွီျငမ္း-
http://online.wsj.com/article/SB10000872396390443675404578060603341778848.html

ဖုန္း / သင္ပုန္း သံုးသူေတြရဲ့ အေကာင့္

ဒီကေန႔ ဖုန္း / သင္ပုန္း သံုးသူတုိင္း ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အခက္အခဲတစ္ခုကုိ ေျဖရွင္းၾကရေအာင္ပါ။

1. Sign in (၀င္ျခင္း) 
အင္တာနက္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး စမတ္ဖုန္း / သင္ပုန္း အသံုးျပဳ ျပဳခ်င္း ေမးလ္-အေကာင့္ (mail account) တစ္ခုခုနဲ႔ မျဖစ္မေန Sign in ၀င္ရျမဲပါ။ ဆုိင္ကေန ဖုန္း / သင္ပုန္း အသစ္ ၀ယ္လာလုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္ေယာက္ကေန လက္လႊဲလက္ေျပာင္း ရယူတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မိမိကုိယ္ပုိင္ အေကာင့္နဲ႔သာ ၀င္ၿပီး အသံုးျပဳရတာပါ။ ေမးလ္-အေကာင့္ (mail account) တစ္ခုခု ရွိမေနေသးရင္ အသစ္ လုပ္ကုိ လုပ္ရပါမယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ အမ်ားစုက G-mail အေကာင့္ကုိသာ အသံုးျပဳတဲ့အတြက္ G-mail အေကာင့္ အသစ္ဖြင့္ၿပီး သံုးေပါ့။ အေကာင့္ရွိၿပီးသား သူမ်ားအတြက္ေတာ့ Sign in ၀င္လုိက္႐ုံပါ။

 ဒီလုိဆုိ ေမးလ္အေကာင့္ မရွိတဲ့သူေတြ ဖုန္း/ သင္ပုန္းကုိ မသံုးရေတာ့ဘူးလား ေမးစရာ ရွိပါတယ္။ စာေရးသူရဲ့ ပုဂၢလိကအျမင္နဲ႔ ေျဖရရင္ ခပ္ရွင္းရွင္းပါပဲ။ No ႏုိး။ လံုး၀ မသံုးသင့္ဘူး။ စမတ္ဖုန္းကုိ ဆုိလုိတာပါေနာ္။ (သာမန္ စကားေျပာ႐ုံေလးေလာက္သာ အသံုးျပဳတဲ့ ဖုန္းေတြကုိ မဆုိလုိပါ။) စမတ္ဖုန္းလုိ႔ ေခၚကတည္းက အင္တာနက္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး အဆက္အသြယ္ လုပ္ဖုိ႔ေလ။ ဆက္သြယ္ဖုိ႔ရာ အေကာင့္မရွိတဲ့ သင့္ကုိ ဘယ္သူက လာၿပီး ဆက္သြယ္မွာလဲ၊ ၿပီးေတာ့ သင္ကေကာ ဘယ္သူ႔ကုိ သြားၿပီး ဆက္သြယ္မလဲ။ ဒါကုိ မေမ့ေကာင္းဘူး။

ဥပမာ-သတင္းထူး တစ္ပုဒ္ ဖတ္လုိက္ရတယ္၊ မိတ္ေဆြေတြဆီ ရွယ္လ္ခ်င္တယ္။ ဒီအဆင့္ေလးတင္ သင္ရဲ့အေကာင့္၊ မိတ္ေဆြရဲ့ အေကာင့္ လုိအပ္ေနၿပီေလ။ ၿပီးေတာ့ မီဒီယာက႑ကုိ အသံုးခ်ဖုိ႔ အင္တာနက္က ေပးအပ္ထားတာပါ။ သင္က မန္ဘာတစ္ေယာက္အျဖစ္ေကာ၊ မီဒီယာသမားအေနနဲ႔ေကာ သင့္ရဲ့ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္သမွ် လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေပၚ မူတည္ၿပီး အင္တာနက္ကုိ အသံုးခ်လုိ႔ ရပါေသးတယ္။ ဒီအတြက္ေၾကာင့္ အေကာင့္တစ္ခု လုိကုိ လုိအပ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အေကာင့္ကုိ မန္ဘာ၀င္ (membership) လုိ႔လည္း ေခၚဆုိလုိ႔ ရပါတယ္။

အရင္ေခတ္လုိ ဖုန္းဆုိတာ ဖုန္းဆက္႐ုံေလာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဖုန္းကေနတစ္ဆင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ အင္တာနက္ကြန္ယက္ကုိ ၀င္ၿပီး အေထြေထြ သံုးတဲ့ေခတ္ ေရာက္ရွိေနပါၿပီ။ ဒီအတြက္ေၾကာင့္ ဆက္သြယ္ေရးက႑မွာ ျပင္ပ ဆက္သြယ္မႈအတြက္ ဖုန္းနံပါတ္ ရွိေနရသလုိ၊ အတြင္း ဆက္သြယ္မႈအတြက္ ေမးလ္အေကာင့္တစ္ခုကုိပါ လုိအပ္လာပါတယ္။ ဆုိရရင္ အင္တာနက္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီးကတည္းက သင္ဟာ အြန္းလုိင္းေလာကထဲ စာရင္း၀င္သြားၿပီ။ စာရင္း၀င္တစ္ေယာက္ပီပီ ရယူခြင့္ ရွိတာကုိလည္း ရယူၾကရမယ္။ ေပးခြင့္ရွိတာကုိလည္း ေပးဆပ္ရမယ္ေလ။ ဥပမာ- အြန္းလုိင္းေပၚက တင္ထားသမွ်ကုိ ၾကည့္႐ုံ၊ နားေထာင္႐ုံ၊ ေဖြရွာ ေမႊေႏွာက္႐ုံနဲ႔ သင္ ဘယ္သူဘယ္၀ါဆုိတာ မည္သူကမွ ဂ႐ုမစုိက္ပါ။ ဒါေပသိ အြန္းလုိင္းေပၚ တင္ထားတဲ့ ရယူပုိင္ဆုိင္ခြင့္ တစ္ခုခုကုိ (အခမ့ဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေငြေပး ၀ယ္ရတာပဲျဖစ္ျဖစ္) သင္က ရယူေတာ့မယ္ဆုိရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ သင္က ေပးခ်င္တယ္ဆုိရင္ ယူေၾကာင္း၊ ေပးၾကာင္း လက္မွတ္ေလးေတာ့ ခ်န္ထားခဲ့ရမွာေပါ့။

ဒီလက္မွတ္ေလးကုိပဲ အေကာင့္ (account) လုိ႔ သတ္မွတ္ၾကသလုိ လက္မွတ္ထုိးတာကုိေတာ့ Sign in လုိ႔ ေခၚဆုိၾကတာေပါ့။

2. Add (အေကာင့္ ထည့္ျခင္း) 
တကယ္လုိ႔မ်ား သင္က ဂူးဂဲလ္ရဲ့ အန္ဒရြိဳက္ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္နဲ႔ ေမာင္းထားတဲ့့ ဖုန္း / သင္ပုန္းကုိ သုံးေတာ့မယ္ ဆုိပါစုိ႔…။ Gmail account ဂ်ီေမးလ္အေကာင့္ တစ္ခု မုခ် လုိအပ္ပါတယ္။ ဒါဆုိ Gmail account ဂ်ီေမးလ္အေကာင့္ကုိ သင့္ဖုန္း / သင္ပုန္းမွာ ဘယ္လုိ အသစ္ ထည့္သြင္းမလဲ၊ အေဟာင္းကုိ ဘယ္လုိ ဖ်က္သိမ္းမလဲဆုိတာ သိထားသင့္ပါတယ္။ အသစ္ထည့္တာ လြယ္ေပမယ့္၊ အေဟာင္းကုိ ဖ်က္တာကိုေတာ့ သတိထားရပါမယ္။ ဖုန္း / သင္ပုန္းအတြင္းမွာ သိမ္းဆည္းထားတဲ့ နံပါတ္၊ လိပ္စာ-စတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြပါ ေပ်က္သြားမွာ စုိးရလုိ႔ပါ။ ကဲ တစ္ဆင့္ခ်င္းစီ လုပ္လုိက္ၾကစုိ႔ . . .။

၁။ က်ားကြက္လုိ အကြက္အမ်ားႀကီးပါတဲ့ မီႏူ-အပ္ပ္ (Menu) ကုိ ဖြင့္လုိက္ပါ။
၂။ Setting (ပင္နယံပံုစံ) ကုိ ရွာၿပီး ႏွိပ္ပါ။ (ဇယားကြက္ေတြ ေပၚလာရင္)
၃။ Accounts & Sync ကုိေရြးၿပီး ႏွိပ္ပါ။
၄။ Add account ကုိႏွိပ္ပါ။ (ကုိယ္ပုိင္အေကာင့္ကုိ ထည့္ဖုိ႔ပါ။)
ၿပီးရင္- Corporate, Facebook, Google စတဲ့ အေကာင့္အမ်ဳိးအစား ၃-မ်ဳိး ေပၚလာမယ္။
၄။ Google ကုိေရြးၿပီး ႏွိပ္ပါ။
၅။ Adding an account ကုိ ထပ္ေရြးပါ။
၆။ Next (ေရွ႔သုိ႔) ကုိ ထပ္ႏွိပ္ပါ။ ၿပီးရင္- Already have a Google Account စာတန္း ေပၚလာမယ္။ ထည့္သြင္းျခင္းကိစၥ ၿပီးပါၿပီ။
၇။ ဒါဆုိရင္ Sign In ကုိ အသံုးျပဳလုိ႔ ရပါၿပီ။
(Sign In ၀င္တဲ့အခါမွာ ID နာမည္၊ Password လွ်ိဳ႔၀ွက္နံပါတ္ ႐ုိက္ထည့္႐ုံေလးေပါ့။ (အေကာင့္ အမ်ားႀကီး ထည့္သြင္းထားရင္ ထည့္သြင္းထားတဲ့ အေကာင့္တုိင္းနဲ႔ ၀င္သံုးလုိ႔ ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပႆနာ မၾကာခဏ ေပၚေလ့ရွိတယ္။ စက္ျပႆနာပါ။)

 3. Delete (အေကာင့္ ဖ်က္ျခင္း) 
တစ္ခါတရံ ဖုန္းမွာ အေကာင့္ရွိႏွင့္ေနၿပီးသားလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ မိမိလက္ထဲ မေရာက္ခင္ မူလပုိင္ရွင္က အေကာင့္ထည့္သြင္းထားတာ၊ သုိ႔မဟုတ္ ဖုန္း / သင္ပုန္းအသစ္ စ၀ယ္ကတည္းက မိမိကုိယ္ပုိင္အေကာင့္ မရွိသျဖင့္ ဆုိင္က သူတုိ႔ရဲ့ အေကာင့္နဲ႔ စမ္းသပ္ ထည့္ေပးတာမ်ဳိး ရွိတတ္တယ္။ အေကာင့္ ထည့္ၿပီးသား ဖုန္း / သင္ပုန္း မိမိလက္၀ယ္ ေရာက္လာပါက ဖုန္းဆက္႐ုံ၊ အင္တာနက္ ေမႊေႏွာက္ အသံုးျပဳ႐ုံေလးက ကိစၥမရွိေသးေပမယ့္ တစ္ခုကုိ ေဒါင္းယူ (Download) ရေတာ့မွာတုိ႔၊ အဘိဓာန္လုိမ်ဳိး အသံုးခ် အပ္ပ္ တစ္ခုခုကုိ ထည့္သြင္း(Install) ခ်င္တာတုိ႔ဆုိ ကိစၥက ႀကီးလာပါၿပီ။ ဖုန္း / သင္ပုန္းမွာ ရွိႏွင့္ၿပီးသား အေကာင့္ရဲ့ လွ်ိ႔၀ွက္ဂဏန္း (password) ကုိ မိမိ ဘယ္လုိမွ မသိႏုိင္ပါ။ ဟုိဘက္က စိတ္ေကာင္းလုိ႔ ေပးထားတယ္ ထားဦး၊ သူမ်ားအေကာင့္နဲ႔ ဘယ္သံုးခ်င္ပါ့မလဲေလ။ သုိ႔ျဖင့္ အေကာင့္ေဟာင္းကုိ ဖ်က္တတ္ဖုိ႔ကလည္း လုိအပ္ပါတယ္။ (မဖ်က္တတ္က ထည့္သြင္းထားသမွ်၊ အခ်က္အလက္၊ သီခ်င္း၊ ဗီဒီယိုေတြ ကုန္သြားမွ ဒုကၡ။) အဲ… သူမ်ား အေကာင့္ေဟာင္းခ်ည္းပဲ ဖ်က္လုိ႔ရတာ မဟုတ္ဘူး၊ မိမိရဲ့အေကာင့္က လူသိမ်ားသြားၿပီ၊ ဖ်က္ခ်င္တယ္ ဆုိလည္း ရတာပါပဲ။ ကဲ… အေကာင့္ေဟာင္းကုိ တစ္ဆင့္ခ်င္း ဖ်က္လုိက္ရေအာင္။

၁။ က်ားကြက္လုိ အကြက္အမ်ားႀကီးပါတဲ့ မီႏူ-အပ္ပ္ (Menu) ကုိ ဖြင့္လုိက္ပါ။
၂။ Setting (ပင္နယံပံုစံ) ကုိ ရွာၿပီး ႏွိပ္ပါ။ (ဇယားကြက္ေတြ ေပၚလာရင္)
၃။ Accounts & Sync ကုိေရြးၿပီး ႏွိပ္ပါ။(ေတြ႔ေနတဲ့ အေကာင့္ေဟာင္းကုိ ဖ်က္ဖုိ႔ရာ)
၄။ Manage accounts ကုိ ႏွိပ္ပါ။
၅။ ေတြ႔ေနတဲ့ အေကာင့္ေဟာင္းကုိ ႏွိပ္ႏွိပ္ခ်င္း Data & Synchronization တပ္ခ်္ ေပၚလာမယ္။ (ေအာက္သုိ႔ ဆြဲခ်ပါ။)
၆။ Remove account စာတန္း ေပၚလာလိမ့္မယ္။ ႏွိပ္လုိက္ပါ။
၇။ မွားမွာစုိးလုိ႔ Do you really want to remove this account? စာတန္းနဲ႔ ထပ္ေမးလုိ႔မယ္။
၈။ Remove account ကုိပဲ ေရြးႏွိပ္ပါ။

ဒီေနရာမွာ သတိထားရမွာက Remove နဲ႔ Delete all ပါ။ တကယ္လုိ႔မ်ား ဖုန္းနံပါတ္၊ အီးေမးလ္လိပ္စာ-စတာေတြကုိ backup လုပ္ထားရင္ Remove နဲ႔ Delete all ကုိ မွားၿပီး ႏွိပ္မိလည္း ကိစၥ မရွိပါ။ Restore ျပန္လုပ္လုိ႔ ရတယ္။ backup သာ လုပ္မထားရင္ Remove account ကုိပဲ ေရြးႏွိပ္ပါ။

4. Restore (မူလအတုိင္း) 
ဖုန္း / သင္ပုန္းကုိ စက္႐ုံက ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ မူလပံုစံအတုိင္း လုိခ်င္ရင္ Restore ျပန္လုပ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။
၁။ Settings
၂။ Privacy
၃။ Personal data
၄။ Factory data reset ကုိ ေရြးၿပီး၊
၅။ Reset ကုိသာ ႏွိပ္ခ်လုိက္ပါ။

ဖုန္း / သင္ပုန္းမွာ ထည့္သြင္း လုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ အပုိလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြမွန္သမွ် မူလအတုိင္း ျပန္ျဖစ္သြားပါမယ္။ (မွတ္ခ်က္။ အေကာင့္သစ္ တစ္ခုကုိ ထည့္သြင္းတာ လြယ္ကူေပမယ့္၊ ရွိႏွင့္ေနတဲ့ အေကာင့္ေဟာင္း တစ္ခုကုိ ဖ်က္ရတာ အနည္းငယ္ေတာ့ ႐ႈပ္ေနမယ္။ သတိထားၿပီး ဖ်က္ပါ။ ဖုန္း / သင္ပုန္းမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္အလက္ ဘာမွ ရွိမေနဘူးဆုိရင္ ရဲရဲသာ ဖ်က္ခ်ၾကည့္ပါ။ အားလံုး အဆင္ေျပပါေစ…။

မွီျငမ္း- Google Account

အုိင္အုိအက္စ္ဆစ္ ႏွင့္ အသစ္သစ္

ေမးလ္ထဲမွာ လွမ္းေၾကညာထားတဲ့ ပစၥည္းအေရာင္း ကုမၸဏီတစ္ခုကေန “Out with the old, in with the new” ကုိ ေတြ႔လိုက္မိတယ္။ လွပၿပီး ထိမိတဲ့ စကားစုပါ။ ဒီစကားစုကုိ ေလ့လာၾကည့္ေတာ့ ဦးစြာ ထုတ္ေျပာခဲ့သူကား စေကာ့တလန္သား လီေဒါက္ဂလပ္-၄ (Lee Douglas-iv) ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူ႔မွာ ညအိပ္အလွည့္က်တဲ့ အေမနဲ႔ ေန႔အလွည့္က် အေႏွာင္းမယား ဆုိၿပီး ၂-ေယာက္ရွိတယ္။ ေန႔ဘက္ဆုိ စပိန္ခရစ္ယာန္ ဘုန္းႀကီးဆီမွာ သြားၿပီး အိပ္တတ္တဲ့ သူ႔အေမကုိ မနာလုိ မ႐ႈဆိတ္ျဖစ္ၿပီး သူ႔ႏႈတ္ကေန လႊတ္ကနဲ ထြက္လာတဲ့ စကားပါ။

ေနာက္ပုိင္းက်ေတာ့ ႏွစ္ကူးတဲ့ အခါသမယမွာလည္း ဒီစကားစုကုိ သံုးႏႈန္းၾကတယ္။ သင့္ေနာက္ကြယ္က အေဟာင္းကုိ ေမ့ပစ္ၿပီး အသစ္ဆီသုိ႔ အားစုိက္လွမ္း၀င္ပါ (Forgetting what is behind and straining toward what is ahead) ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႔ေပါ့။ အုိင္တီ တစ္ေခတ္ဆန္းလာေတာ့ ဒီစကားစုကုိပဲ လုိရင္းတစ္မ်ဳိးနဲ႔ အဆုိအမိန္႔ ျပဳၾကတယ္။ စနစ္ေဟာင္းကေန ခြါ၊ စနစ္သစ္ဆီသုိ႔ တက္လွမ္းပါ၊ သုိ႔မဟုတ္ ေခတ္ေဟာင္းကေန ခြါ၊ ေခတ္သစ္ဆီသုိ႔ တက္လွမ္းပါလုိ႔ ဘာသာျပန္ရမယ္ ထင္တယ္။ ၾကည့္ရတာ လူ႔သဘာ၀ အသစ္ ဘယ္လုိေကာင္းေကာင္း အေဟာင္းထဲ တ၀ဲလည္လည္ ျဖစ္ေနပံုေပၚမယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကုမၸဏီ က ဒီေဆာင္ပုဒ္ကုိ ကုိင္စြဲလုိက္တာ ေနမွာ။ ကုမၸဏီ ေျပာတဲ့ အေဟာင္းက ပစၥည္းေဟာင္းကုိ ဆုိလုိပံု မရပါဘူး။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ အရည္အေသြးေကာင္း ပစၥည္းေဟာင္းေတြထက္ အလွအပ ပစၥည္းသစ္ေတြဆီ လူေတြ ခ်ီတက္ေနၾကလုိ႔ပါ။ ကေန႔ေခတ္ကား သေဘၤာသားေတြ တင္သြင္းတဲ့ ေျမနင္းလုိ႔ေခၚတဲ့ ေမာ္ဒယ္နိမ့္ ကားေခတ္၊ စက္ကင္ဟန္းလုိ႔ ျမန္မာေတြ ေခၚေနတဲ့ တစ္ပတ္ရစ္ စက္ပစၥည္းေခတ္၊ ေစ်းခ်ဳိ အမ်ဳိးစားေကာင္း အေဟာင္းဆုိင္က ေပထုပ္ေခတ္မွ မဟုတ္ေတာ့ပဲကုိး။

ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ ကုမၸဏီမ်ားမွ အထင္ကရ တံဆိပ္အမွတ္အသား 

ကုမၸဏီ ေျပာတဲ့ အေဟာင္းက တံဆိပ္ေဟာင္း(အမွတ္အသားေဟာင္း) ကုိ ဆုိလုိတာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ သုိ႔မဟုတ္ အေတြးအေခၚေဟာင္းေတြကုိ ဆုိလုိတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အမ်ားစုကလည္း အကြ်မ္း၀င္ေနတဲ့ တံဆိပ္အမွတ္အသားကုိသာ စိတ္ေရာ ကုိယ္ပါ တစြဲမက္မက္ သံုးစြဲခဲ့ၾကတာကုိး။ ဥပမာ- ကားဆုိ တုိ႐ုိတာမွ၊ ေရခဲေသတၱာဆုိ တုိရွီဘာမွ၊ တီဗီက်ရင္ ဆုိနီ၊ ကင္မရာက နီကြန္၊ ဖုန္းမွာ ႏုိကီယာ အဲဒါဆုိ အဲဒါမွ ျဖစ္ေနတ့ဲ ေခတ္ကုိး။ ဒါႀကီးကုိပဲ ထုိးခုိင္းေနတဲ့ “ဒါးထုိးဘုန္းႀကီး” ရဲ့ ေခတ္နဲ႔ ဆင္ေနသလားလုိ႔ပါ။

စကားစပ္လုိ႔ “ဒါးထုိးဘုန္းႀကီး” အေၾကာင္းကုိ ေဖာက္သည္ခ်ပါရေစ။ ယုံတမ္း ပံုျပင္မဟုတ္သလုိ၊ လံၾကဳပ္ဇာတ္လမ္းလည္း မဟုတ္ပါ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ့ေတာ္ စည္ပင္ဧရိယာမွာ တကယ့္ပကတိ ရွိခဲ့သည့္အျဖစ္အပ်က္ပါ။ ဂဏန္းသံုးလံုးေတြ ေခတ္ေကာင္းေနတဲ့ အခ်ိန္ကာလတုန္းကေပါ့။ ေတာထြက္ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက ဂဏန္းေပးတယ္။ မွန္တယ္။ နာမည္ႀကီးတယ္။ ဒီေတာ့ လူေတြ တအံုအံု တ႐ုန္း႐ုန္းနဲ႔ေပါ့။ သူ႔ဆီေရာက္သြားတဲ့ ဂဏန္းေတာင္းသူတုိင္းကုိ “ဒါထုိး” (ဒါေလးကုိ ထုိးပါ) လုိ႔ သူ အသင့္ေရးထားတဲ့ စာရြက္ေပၚက ဂဏန္းကုိ လက္ညွဳိး ထုိးျပေလ့ရွိသတဲ့။ အဲဒါနဲ႔တင္ ေနာက္ပုိင္း လူေတြက ဒီဂဏန္းကုိ “ဒါးထုိးဘုန္းႀကီး” ကုိယ္တုိင္ မစထားတဲ့ ဂဏန္းလုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ ထုိးၾကတယ္။ ေပါက္ၾကတယ္။ ဘုန္းႀကီးေနာက္ကုိ တေကာက္ေကာက္ လုိက္ၾကတယ္။ အဲ… ေပါက္တဲ့လူက တစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စ၊ ဘ၀ ေမွာက္တဲ့လူက အေယာက္ရာေထာင္ေပါ့။ အဲလုိ သံသရာလည္ရင္း“ဒါထုိးဘုန္းႀကီး” ကေန “ဒါးထုိးဘုန္းႀကီး” သုိ႔၊ “ဒါးထုိးဘုန္းႀကီး” ဘုန္းႀကီးကေန “ဓားထုိးဘုန္းႀကီး” အထိ နာမည္ႀကီးလွပါဘိ။ ပစၥည္းေၾကညာတဲ့ ကုမၸဏီရဲ့ ဆုိလုိရင္းက (ဒါးထုိးဘုန္းႀကီး ေနာက္ေနာက္လုိက္လုိ) ဒါႀကီးကုိပဲ ထုိးမေနဘဲ ခြဲထြက္ၿပီး ကုိယ္ပုိင္ေတြးေခၚဆင္ျခင္မႈနဲ႔ ျဖန္႔ေတြးဖုိ႔ပဲေပါ့။

အခုတေလာ အုိင္တီေလာက အသံုးအေဆာင္မွာ “Out with the old, in with the new” က မ်ားမွမ်ား။ ေခတ္ေဟာင္း စနစ္ေဟာင္းကေန ခြါျပဲ ခြဲထြက္ၿပီး ေခတ္သစ္ စနစ္သစ္ဆီ ခ်ီတက္ေနၾကလုိက္တာ။ အားရစရာ ေကာင္းမွေကာင္း။ အေမရိကန္ ကုမၸဏီျဖစ္တဲ့ အက္ပယ္လ္ကပဲ အုိင္ဖုန္းဖုိက္ ထုတ္ေရာင္းခဲ့တာ ႏုိင္ငံအစုံေတာင္ ေရာင္းမႏွ႔ံေသးဘူး။ အုိင္ပက္-မီနီ (iPad mini) ကုိ ထပ္ထုတ္ေတာ့မယ္ ဆုိပဲ။ ၂၄-နာရီအတြင္း ေအာ္ဒါ (အမွာစာ) လံုးေရ ၂-သန္းရခဲ့တာ၊ တစ္ပတ္အတြင္း လံုးေရ ၅-သန္းေက်ာ္ ေရာင္းထြက္တာကုိ အေၾကာင္းဖန္ၿပီး ေအာက္တုိဘာလ ၁၇-ေန႔က်ရင္ ေထာင့္ျဖတ္ ၇.၈၅ အရြယ္နဲ႔ အုိင္ပက္-မီနီကုိ ထုတ္မယ္တဲ့။ သစ္လည္း သစ္ႏုိင္ပါေပရဲ့။

ေအာက္တုိဘာလအတြင္း စတင္ေရာင္းခ်ေတာ့မယ့္ ဖုန္း၊ သင္ပုန္းမ်ား 

ၿပီးေတာ့ ဒါတင္လား၊ မဟုတ္ပါ။ ေဆာ့ပ္၀ဲလ္ေလာကကုိ ဦးေဆာင္ေနတဲ့ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့ပ္ကလည္း ေခတ္သစ္နစ္သစ္ဆီ ခ်ီတက္ေနတာပါပဲ။ သူ႔ကုိယ္ပုိင္ သင္ပုန္းျဖစ္တဲ့ ဆာေဖ့ (Surface) ကုိ ေအာက္တုိဘာ ၂၆ ရက္ေန႔မွာ ျဖန္႔မယ္လုိ႔ ေၾကျငာထားျပန္တယ္။ ဆာေဖ့ (Surface) ကုိေတာ့ ၀င္းဒုိး-၈ (Windows 8) နဲ႔ အျမင္သစ္စြာ ျမင္ေတြ႔ရမွာပါ။ ၿပီးေတာ့ အန္ဒ႐ြိဳက္ေလာကမွာ ႀကီးစုိးေနတဲ့ ကုိရီယားကုမၸဏီ ဆမ္ေဆာင္းကလည္း လံုးေရ သန္း ၂၀ ေက်ာ္ ေရာင္းခ်ႏုိင္ခဲ့တဲ့ ဂဇက္ဇီ-အက္သရီး (Galaxy SIII) ကုိ အားမရေသးပဲ ဂဇက္ဇီ-အက္သရီး မီနီ (Galaxy SIII Mini) တစ္မ်ဳိးကုိ ထပ္ထုတ္လုပ္မယ္ ဆုိျပန္တယ္။ ဒီေအာက္တုိဘာ ၁၁-ရက္ေန႔မွာပဲ စတင္ ေရာင္းခ်ေတာ့မယ္တဲ့။

ရွိေသးတယ္။ စနစ္သစ္ေခတ္သစ္ဆီ ေျခလွမ္းေနာက္မက်ေအာင္ ဇြတ္ေျပးေနတဲ့ ထုိင္၀မ္ကုမၸဏီ HTC ေပါ့။ The One X ဖုန္းကုိ အေရာင္းသြက္လုိ႔ ထင္ပါ့၊ ခုက်ေတာ့ ဒီမ်ဳိးဆက္ကုိ အေျခခံၿပီး The One X+ ကုိ ထပ္ထုတ္မယ္တဲ့။ ေနာက္ဆံုးေပၚ အန္ဒရြိဳက္ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ျဖစ္တဲ့ Jelly Bean နဲ႔ ေမာင္းႏွင္ထားတယ္တဲ့။ သြက္လုိက္တဲ့ ေျခလွမ္း၊ ဟန္လုိက္တဲ့ အုိင္တီကုမၸဏီ။ ျမန္မာစကားပံုထဲက “ေျခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္းတန္” ဆုိတာ ခုမွ ေရးေရးေလး အေတြးေပါက္လာတယ္။ မိန္းမေတြရဲ့ ေျခလွမ္းဟုတ္ဘဲ၊ အုိင္တီရဲ့ ေျခလွမ္း ျဖစ္ေနပါေရာ့လားလုိ႔ေပါ့။

အုိင္တီေခတ္မွာ မယုံႏုိင္စရာ “Out with the old, in with the new” က မ်ားလွပါေပ့။ အေမ့ႏုိ႔ဖုိး မဆပ္ႏုိင္ဘဲ၊ အန္တီ့ေၾကြး၊ အဲ.. အုိင္တီအေၾကြး ေၾကဦးပါ့မလား စဥ္းစားစရာ။ ဒါေတြ အသာထားဦး၊ ေဆာက္ျဖစ္မွ ေက်ာင္းဒကာ။ ၀ယ္ျဖစ္မွ ကုိယ့္ဥစၥာကုိး။ ကေန႔အဖုိ႔ အသစ္ အပ္ဒိတ္လုပ္ထားတဲ့ iOS 6 အေၾကာင္းကုိ စၿပီး ေဆြးေႏြးၾကရေအာင္ပါ-

ၿပီးခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာလ ၁၆-ရက္ေန႔က စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ အေဟာင္းျဖစ္တဲ့ iOS 5.1 ကေန အသစ္ျဖစ္တဲ့ iOS 6 ကုိ အက္ပယ္လ္ကုမၸဏီက ထုတ္လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒီ iOS6 ကုိ ပူပူေႏြးေႏြး ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေနတဲ့ အုိင္ဖုန္းဖုိက္ (iPhone5) နဲ႔ တြဲဖက္အသံုးျပဳခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ျမွင့္လုိတဲ့ ဘယ္အက္ပယ္လ္ဖုန္း သင္ပုန္မဆုိ Update လုပ္လုိ႔ရေအာင္ အခမဲ့ ျဖန္႔ေ၀ထားတယ္။ Update လုပ္လုိ႔ရတဲ့ အုိင္ဖုန္း အမ်ဳိးအစားထဲကဆုိ iPhone 3GS, iPhone 4, iPhone 4S, iPhone 5 တုိ႔ ပါ၀င္ၿပီး၊ အုိင္ေပါ့ အမ်ဳိးအစားထဲမွာ iPod touch (4th Generation), iPod touch (5th Generation), ႏွင့္ အုိင္ပက္ အမ်ဳိးအစားထဲက iPad 2, The New iPad တု႔ိ ပါ၀င္ပါတယ္။

ကုိယ္တုိင္ထုတ္လုပ္တဲ့ အက္ပယ္လ္ကုမၸဏီကေတာ့ အသစ္ထုတ္လုပ္ခဲ့တဲ့ iOS 6 ကုိ အပုိ အပ္ပ္ (Apps) ၂၀၀ ေက်ာ္ ထပ္ျဖည့္ထားတယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေဟာင္း iOS 5.1 ထက္ ေကာင္းတယ္၊ ျမန္တယ္လုိ႔ ေျပာတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ အသံုးျပဳသူ စာေရးသူတုိ႔ အုပ္စု (အုိင္ဖုန္း ၃-လံုးနဲ႔၊ အုိင္ပက္ ၈-လံုး) မွာေတာ့ ေကာင္းတဲ့ အကြက္ တစ္ကြက္မွ ရွာမေတြ႔ေသးပါဘူး။ ျမန္မာဘေလာ့၊ ျမန္၀က္ဆုိက္ေတြကို ဖတ္ဖုိ႔ ထည့္သြင္းထားတဲ့ Mogok Brower ကုိ ဖြင့္ရတာ ဘယ္လုိမွ အဆင္မေျပဘူး။ ၿပီးေတာ့ အဖြင့္အမ်ားဆံုး ျဖစ္တဲ့ Youtube ကလည္း (App) ပါမလာေတာ့ဘူး။ ဗီဒီယုိဖုိင္တစ္ခုခု ဖြင့္ခ်င္တုိင္း Safari မွာ သြား႐ုိက္ရွာေနရတာကုိက ဒုကၡ။ ခရီးေ၀း သြားတဲ့အခါမွာလည္း အရင္ေျမပံုစနစ္ကုိ ဘယ္လုိမွ မမီဘူး။ ႏုိင္ငံတကာမွာ အက္ပယ္လ္ ေျမပံုမွာ အမွားေတြခ်ည္း စြတ္စြဲသလုိ စာေရးသူတုိ႔ကလည္း ေနရာရွာလုိက္တုိင္း မေတြ႔ဘူးခ်ည္း ျပေနတာကုိ ကမ္ပိန္း လုပ္ရမယ္ ထင္တယ္။ Update လုပ္လုိက္တာ မွားမိေလျခင္းလုိ႔ပဲ ေနာင္တ ရေနၾကတာ မ်ားတယ္။ အုိင္တီနည္းပညာ တစ္ခုခုထြက္တုိင္း အေကာင္း / အဆုိးေတြကုိ ေ၀ဖန္ေလ့ရွိတဲ့ CNet ကလည္း iOS 6 စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း သံုးသပ္ျပထားတယ္။

အက္ပယ္လ္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးေပၚ iOS 6 ရဲ့ အမွတ္အသား 

iOS 6 ရဲ့ ေကာင္းကြက္ 
လူေတြ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနတဲ့ အသံုး၀င္ Apps ေတြ အမ်ားႀကီးကုိ ထည့္ေပးထားတယ္။ ရွိၿပီးသား Apps ေတြကုိလည္း အသံုးျပဳလြယ္ေအာင္ ျပဳျပင္ထားတယ္။ ေျမပံုစနစ္ကုိ 3-D (သံုးဘက္ျမင္) အျဖစ္ ေျပာင္းလဲႏုိင္တာ ခ်ီးမြမ္းစရာ အံ့ၾသဖြယ္ဘနန္းပါ။ အသံနဲ႔ အသံုးျပဳတဲ့ Siri ကလည္း အမ်ားႀကီး တုိးတက္ေကာင္းမြန္လာတယ္။

iOS 6 ရဲ့ ဆုိးကြက္ 
အက္ပယ္လ္က ထည့္သြင္းေပးထားတဲ့ Apps အသစ္ေတြဟာ အန္ဒ႐ြိဳက္ဖုန္းေတြမွာ သံုးေနက် Apps ေတြနဲ႔ ထူးမျခားနားပါ။ ပထ၀ီ၀င္ အေနအထားနဲ႔ ကုိက္ညီေအာင္ ေျမပံုစနစ္ကုိ အမ်ားႀကီး ျပဳျပင္ ရဦးမွာပါ။ တစ္ခ်ဳိ႔ Apps ေတြကုိ ဖုန္း၊ သင္ပုန္းအေဟာင္းေတြမွာ အသံုးမတည့္ပါဘူး။ Google Maps လုိ တြဲဖက္အသံုးျပဳရတဲ့ တစ္ခ်ဳိ႔ Apps ေတြကုိလည္း အၾကာႀကီး ေစာင့္ၿပီး ဖြင့္ရတာတုိ႔၊ ဖြင့္ၿပီး မၾကာဘဲ ေပ်ာက္သြားတာတုိ႔က သိပ္အဆင္မေျပလွပါ။

သံုးသပ္ခ်က္ 
အက္ပယ္လ္ရဲ့ ေျမပံု (Maps) စနစ္က အၾကမ္းထည္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ မရွိေသးတဲ့ Apps အသစ္ေတြကုိ ရရွိတာ ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ သံုးစြဲသူ အဆင္ေျပေအာင္ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ iOS 6 ကုိ အမ်ားႀကီး Update လုပ္ရဦးမွာပါ။ မေကာင္းတာကုိပဲ ကြက္ျမင္ရင္လည္း အဆုိးျမင္ရာ ေရာက္တယ္။ ဒီေတာ့ အေကာင္းဘက္ကုိလည္း တစ္လွည့္ ျမင္ၾကည့္ၾကေအာင္ပါ။ အက္ပယ္လ္ရဲ့ ၀က္ဆုိက္မွာ တင္ထားတဲ့ iOS 6 ေကာင္းေၾကာင္း အေထာက္အထားေတြနဲ႔ေပါ့။

အရင္ဆံုး အက္ပယ္လ္ရဲ့ ေၾကညာက “iOS 6 ဟာ သင္ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ေန႔စဥ္ အခက္အခဲကုိ ပုိၿပီး ေျပလည္ေအာင္ သြင္ျပင္လကၡဏာမ်ားစြာ သင့္ဆီကုိ ေဆာင္က်ဥ္းေပးထားတယ္။ သင့္ရဲ့ အုိင္ဖုန္း၊ အုိင္ပက္ ဒါမွ မဟုတ္ အုိင္ေပ့ါအတြက္ iOS 6 ကုိ အခမဲ့ပဲ ေပးထားတယ္။ အလြယ္တကူ အဆင့္ ျမွင့္ (update) ယူပါ” တဲ့။ ဒီအတုိင္းဆုိ အက္ပယ္လ္ ေဇာင္းေပး ေဖာ္ျပထားတဲ့ Apps ၁၀-ခုအေၾကာင္းကုိ ဆက္လက္ၿပီး ေလ့လာၾကရေအာင္။

အက္ပယ္လ္ရဲ့ ေျမပံုစနစ္က 

1.Maps
အက္ပယ္လ္ရဲ့ ေျမပံုစနစ္က အသစ္တုိင္းနီးပါးကုိ ေတာ္လွန္လုိက္တယ္။ ေျမျပင္ေအာက္ကေန အထက္ေကာင္းကင္တုိင္ေအာင္ လွပတဲ့ ဒီဇုိင္းနဲ႔ ဖန္တီးထားတယ္။ ဒီေျမပံုစနစ္က ကမၻာႀကီးကုိ ပံုမွန္ ျမင္တဲ့အျမင္ကုိ ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္လုိက္တယ္။ ေျမပံုစနစ္မွာ ညႊန္ရပ္ကုိပါ ေဖာ္ျပေပးတဲ့ပမာဏ အမ်ဳိးအစား (Vector) နဲ႔ အေျခခံ တည္ေဆာက္ထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်ဲ့ခ်ဲ့ ပံု၊ စာသားေတြကို အေသးစိတ္ ျမင္ႏုိင္တယ္။ ဧရိယာကုိ အတိမ္း၊ အေစာင္းနဲ႔ ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ သင္ ေရာက္ရွိေနတဲ့ လမ္း၊ အေဆာက္အအံုေတြရဲ့ နာမည္ေတြကုိပါ သိႏုိင္ပါတယ္။ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔တဲ့ လမ္းေတြကုိလည္း အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ ေဖာ္ျပေပးတဲ့အတြက္ ကား ေမာင္းရာမွာ အေထာက္အကူ ရႏုိင္ပါတယ္။ စုလစ္မြန္းခြ်န္ အထြတ္အထိပ္ အေဆာက္အဦေတြကုိ အရည္အေသြးျမင့္ ျမင္ႏုိင္ေအာင္ ဖန္တီးေပးထားတယ္။ 3-D သံုးဘက္ျမင္ ေျမပံုေတြေပါ့။

2. Siri 
iOS 6 ဟာ ႏုိင္ငံေပါင္းမ်ားစြာမွ ဘာသာစကား မ်ဳိးစံုကုိ နားလည္တယ္။ ထုိေၾကာင့္ ေနရာေပါင္းစံုမွ အရာ၀တၳဳမ်ားစြာကုိ ရရွိႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ပြဲအေျဖရဲ့ရလာဒ္၊ အသင္း၊ အားကစားသမားမ်ား အေၾကာင္းကုိ သင္ သိခ်င္ပါသလား။ ဒါေတြကုိ စီရီ (Siri) ဆုိတဲ့ အသံစနစ္က ေျဖေပးႏုိင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုး ႐ုံတင္ ျပသမယ့္ ႐ုပ္ရွင္ေတြကုိလည္း နမူနာအေနနဲ႔ေကာ၊ ျပသမယ့္ လုိင္း၊ ျပသမယ့္ အခ်ိန္ေကာ စီရီ (Siri) ကုိ ေမးလုိက္ပါ။ တန္းေျဖေပးပါလိမ့္မယ္။ အေကာင္းဆံုး စားေသာက္ဆုိင္ေတြကုိ ရွာၿပီး ၀င္စားလုိက္ပါ။ သင္လုိခ်င္တဲ့ အပ္ပ္ (App) ေတြကုိ ဖြင့္ရမွာ ပ်င္းေနရင္ စီရီ (Siri) ကုိသာ အမိန္႔ေပး ဖြင့္ခုိင္းေတာင္ ရႏုိင္ပါေသးတယ္။ ဥပမာ “Launch Flight Tracker” or “Open Angry Birds” ေျပာလုိက္ပါ၊ စီရီ (Siri) က ဖြင့္ေပးလိမ့္မယ္။ လူမႈေရး၀က္ဆုိက္ျဖစ္တဲ့ Facebook, Twitter မွာလည္း စီရီ (Siri) အသံစနစ္နဲ႔ ဖြင့္ႏုိင္၊ ပုိ႔စ္ေတြ တင္ႏုိင္ပါေသးတယ္။

3. Facebook 
ခုေတာ့ အရင္ကထက္ Facebook ကုိ လြယ္ကူစြာ အသံုးျပဳႏုိင္ပါၿပီ။ Facebook အပ္ပ္ (Apps) မလုိဘဲ တန္းဖြင့္ႏုိင္ပါၿပီ။ ေဘးနားမွာ ရွိေနတဲ့ ဒါမွမဟုတ္ ကင္မရာနဲ႔ ႐ုိက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြကုိ ရွယ္လ္ႏုိင္၊ ေပးပုိ႔ႏုိင္ပါၿပီ။ သင္ ဘယ္မွာ ရွိေနတယ္၊ ဘယ္ေနရာကေန ပုိ႔စ္တင္ေနတာကုိလည္း Maps ကေနတစ္ဆင့္ ေဖာ္ျပေပးလုိ႔ ရေသးတယ္။ ဂိမ္းစင္တာကေန သင္ေဆာ့လုိ႔ ရတဲ့အမွတ္ကုိလည္း ၾကြားလံုး ထုတ္ႏုိင္ပါေသးတယ္။ သင့္ရဲ့ လက္က မအားဘူးဆုိလည္း ကိစၥမရွိပါဘူး။ ပုိ႔စ္ တင္ဖုိ႔ စီရီ (Siri) ကုိသာ ခုိင္းလုိက္ပါ။ Sign In သာ ၀င္ထားႏွင့္ပါ၊ က်န္တဲ့ ကိစၥ၀ိစၥေတြကုိေတာ့ စီရီ (Siri) က ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ေပးပါလိမ့္မယ္။ ေန႔စဥ္ျပကၠဒိန္ရဲ့ အခ်ိန္ဇယားမွာသာ အစီအစဥ္ေတြကုိ ခ်မွတ္လုိက္ပါ၊ ဒါဆုိရင္ ခ်စ္သူ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့ ေမြးေန႔မွာ “Happy Birthday” ေျပာဖုိ႔ မေမ့ေတာ့ဘူးေလ။ ၿပီးေတာ့ သိရွိ ခင္မင္ခဲ့ၾကတဲ့ ခ်စ္သူ၊ မိတ္ေဆြေတြရဲ့ ဆက္သြယ္ရမယ့္ လိပ္စာ၊ ဖုန္းနံပါတ္ေတြကုိလည္း Contacts စာရင္းမွာ ထည့္သြင္းလုိ႔ ရပါေသးတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္ပ်က္ မသြားေတာ့ပါဘူး။ ခုေနခါမွာ Facebook ကုိ သံုးျခင္းျဖင့္ ပုိ႔စ္ေတြကုိ တင္ၿပီး သင့္ရဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ မွ်ေ၀ခံစားဖုိ႔ အခ်ိန္သင့္ပါၿပီ။

Photo Streams လုပ္ေဆာင္ခ်က္

4. Shared Photo Streams 
သင္ ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ သူေလာက္ကုိသာ သင့္ရဲ့စိတ္ၾကိဳက္ ဓာတ္ပံုေတြကုိ မွ်ေ၀ႏုိင္ပါၿပီ။ ရွယ္ (မွ်ေ၀) နည္းကေတာ့-
Photo App ကုိ သြားဖြင့္ပါ။ (ေနၾကာပန္းပံုနဲ႔ App)
Choose (ပုိ႔ခ်င္တဲ့ ဓာတ္ပံုကုိ ေရြး)
Tap (ဓာတ္ပံုေပၚ ႏွိပ္ပါ၊ ႏွိပ္ႏွိပ္ခ်င္း ေအာက္ေျခမွာ ေပၚလာတဲ့ ေရွ႕သုိ႔မွ်ားကုိ Share လုိ႔ ေခၚတယ္။)
Share ေပၚ ႏွိပ္ပါ။

 ဒီလုိ ရွယ္လ္လုိက္႐ုံနဲ႔ iOS 6 (အုိင္ဖုန္း၊ အုိင္ပက္၊ အုိင္ေပ့ါ) နဲ႔ သံုးေနတဲ့ မိတ္ေဆြေတြရဲ့ Photos app ဆီမွာ အလုိလုိေရာက္သြားမွာ ျဖစ္ၿပီး၊ အက္ပယ္လ္ကြန္ပ်ဴတာ (iMac, MacBook) မွာ ေတာင္ျခေသၤ့ (Mountain Lion) ဗားရွင္းနဲ႔ သံုးေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီမွာ iPhoto မွာ သြားေပၚေနပါလိမ့္မယ္။ ဆုိလုိတာက အခ်င္းခ်င္း ခ်က္တင္ေဘာက္ (Chatting Box) မွာ လွမ္းပုိ႔႐ုံေလးနဲ႔ ပံုက အုိင္ဖုိတုိ (iPhoto) ဆီမွာ အလုိလုိ ေရာက္ေနပါလိမ့္မယ္။ ကုိယ္တုိင္ ႐ုိက္ထားတဲ့ ဗီဒီယုိ၊ ဓာတ္ပံုေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သူမ်ားပုိ႔ၿပီး ရယူထားတဲ့ ဗီဒီယုိ၊ ဓာတ္ပံုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အက္ပယ္လ္ရဲ့ တီဗီနဲ႔ ၾကည့္႐ႈ ခံစားႏုိင္ပါေသးတယ္။ အဲ… အက္ပယ္လ္ပစၥည္း မသံုးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြဆီကုိ ပုိ႔ထားပါက အြန္းလုိင္းကေနပဲ သူတုိ႔ ေတြ႔ရမွာပါ။ အမ်ားစုက သူတုိ႔ဆီ တုိက္႐ုိက္ ပုိ႔ေပးတာကုိ ပုိၿပီး ႏွစ္ျခိဳက္ သေဘာက်ေလ့ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ ဒါမွ သူတုိ႔က ေကာ္မန္႔ (မွတ္ခ်က္) ေပးႏုိင္မယ္၊ ေ၀ဖန္သံုးသပ္သမႈ ျပဳၾကမယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ရွယ္လ္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံု၊ ဗီဒီယုိစီးေၾကာင္းေလးကုိ iCloud သုိေလွာင္႐ုံေလးမွာ သိမ္းဆည္းထား႐ုံနဲ႔လည္း မိတ္ေဆြေတြက ၀ုိင္ဖုိင္နဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ (မုိဘုိင္းဆင္းကဒ္နဲ႔ အင္တာနက္ခ်ိတ္ထားတဲ့) ဆယ္လူလာနက္ေ၀ါ့နဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ ရယူႏုိင္မွာပါ။

5. Passbook 
သင့္ရဲ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္၊ ႐ုပ္ရွင္လက္မွတ္၊ ကူပြန္၊ ကတိ၀န္ခံလႊာ စသည္ျဖင့္ လက္မွတ္၊ ကတ္ျပားေပါင္းစံုကုိ တစ္ေနရာတည္းမွာ သိမ္းဆည္းထားႏုိင္ပါၿပီ။ ေလယာဥ္႐ုံ၊ ႐ုပ္ရွင္႐ုံ၊ ကုမၸဏီ၊ စတုိးဆုိင္ေတြက အြန္းလုိင္းကေနတစ္ဆင့္ ပုိ႔ေပးထားတဲ့ ဒီအခ်က္အလက္ေတြကုိ Passbook ဆုိတဲ့ App မွာ၊ သုိ႔မဟုတ္ ေမးလ္မွာ သိမ္းထားႏုိင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သင့္ရဲ့ အုိင္ဖုန္း၊ အုိင္ပက္၊ အုိင္ေပါ့ေတြနဲ႔ စကင္ (Scan) ဖတ္ၿပီး ဒီအခ်က္အလက္ေတြကုိ စစ္ေဆးႏုိင္ပါေသးတယ္။ ကူပြန္ သက္တမ္း ကုန္ဆံုးတဲ့အခ်ိန္၊ လက္မွတ္ရဲ့ ထုိင္ခံုေနရာ အတိအက်၊ သြင္းထားတဲ့ ေငြသားရဲ့ လက္က်န္စာရင္း- စတာေတြကုိလည္း အခ်ိန္မေရြး ျပန္ၾကည့္ႏုိင္ပါေသးတယ္။ သင္ရဲ့ အုိင္ဖုန္း၊ အုိင္ပက္၊ အုိင္ေပါ့ေတြနဲ႔ အခ်ိန္၊ ေနရာတုိ႔ကုိ အခ်ိန္းအခ်က္လုပ္ၿပီး မူလမ်က္ႏွာ (Lock screen) မွာ တင္ထားပါ။ ဥပမာ- ေလဆိပ္ဆင္းတဲ့အခါမွာ စတုိးဆုိင္ကုိ သြားၿပီး အေၾကြးဆပ္မယ္၊ သက္တမ္း ကုန္ဆံုးေနတဲ့ ကူပြန္ကုိ သက္တမ္းတုိးမယ္ေပါ့။ ေနာက္တစ္ခါ ခ်က္ကင္ (checked in) ၀င္ၿပီးမွ စီးရမယ့္ ေလယာဥ္က ဂိတ္အေျပာင္းအလဲ လုပ္မယ္ဆုိရင္လည္း Passbook က သင့္ကုိ တပ္လွန္႔ေပးမွာပါ။ ဒါဆုိရင္ စီးရမယ့္ ဂိတ္ေပါက္ (terminal) မမွားေတာ့ဘူးေပါ့။ သင္လည္း မေျပးမလႊားရဘဲ သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႔ ထုိင္ေစာင့္႐ုံေလးေပါ့။

6. FaceTime 
စက္လည္ပတ္မႈ စနစ္သစ္ျဖစ္တဲ့ iOS 6 နဲ႔ FaceTime ကုိ ၀ုိင္ဖုိင္နဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဆယ္လူလာ (ဖုန္းဆင္းကဒ္ကေန ခ်ိတ္ထားတဲ့ အင္တာနက္) နဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ အသံုးျပဳႏုိင္ပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ သင္ တစ္ခုခု ျဖစ္လာတုိင္း FaceTime နဲ႔ ေခၚေျပာႏုိင္တယ္၊ ေခၚေျပာလာတာကို လက္ခံ ေျဖေပးႏုိင္တယ္။ ဘယ္ေနရာပဲ ေရာက္ေနေန သင့္ရဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကုိ အသံုးျပဳၿပီး ဆင္းကတ္မပါတဲ့ အုိင္ပက္ကုိေတာင္ FaceTime နဲ႔ ဖုန္းေခၚဆုိႏုိင္တယ္၊ လက္ခံ ေျဖေပးႏုိင္ပါေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခ်စ္တဲ့သူကုိ အလြမ္းသေကၤတ ျဖစ္တဲ့ မ်က္စိ မွိတ္ျပဖုိ႔၊ ျပံဳးျပဖုိ႔၊ ေလအနမ္းေလး ေခြ်ဖုိ႔၊ မ်က္ေတာင္ေလး ခတ္ျပဖုိ႔ကုိလည္း လုပ္ႏုိင္ပါေသးတယ္။

7. Phone
iOS 6 မွာ ဖုန္းေခၚဆုိတဲ့ App ကုိ အသြင္ျပင္သစ္နဲ႔ ထပ္ေပါင္းထားတယ္။ ဖုန္းတစ္ေကာ ၀င္လာတဲ့အခါမွာ သင္က စိတ္ႀကိဳက္ ျပန္တုန္႔ျပန္ႏုိင္တယ္။ မအားတဲ့အေၾကာင္း စာနဲ႔ ျပန္တုန္႔ျပန္မလား၊ ေနာက္မွ ထပ္ေခၚပါလုိ႔ သတိေပးခ်က္နဲ႔ တုန္႔ျပန္မလား၊ ျပန္မယ္ေခၚလုိ႔ အသိေပးခ်င္တာလား အားလံုး အုိေကပဲ။ ဗ်ာမ်ားေနတဲ့အခါမွာ အလုိက္အကန္းဆုိးမသိ မနားတမ္း လွမ္းေခၚေနတဲ့ ဟုိဘက္က ငတိေၾကာင့္လည္း စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္စရာ မလုိပါဘူး၊ Do Not Disturb ဆုိတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကုိသာ အြန္ (On) လုိက္ပါ။ သင့္ေဘာ့စ္နဲ႔ အေရးႀကီးသူမ်ား လွမ္းေခၚလုိက္တုိင္း လြဲမသြားဖုိ႔လည္း သီးသန္႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ပါ၀င္ေသးတယ္။

8. Mail
ေမးလ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေပါင္းကူးစနစ္သစ္ကုိလည္း တီထြင္ထားေလရဲ့။ ေမးလ္ကုိ ပုိၿပီး လြယ္ကူစြာ ဖတ္ႏုိင္ / ပုိ႔ႏုိင္ပါတယ္။ iOS 6 မွာ ဆန္းသစ္ထားတဲ့ ေမးလ္ (mail) ရဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မွာ အေရးႀကီး ပုဂၢဳိလ္ (VIP) စာရင္း သီးျခား ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီသီျခားစာရင္းေၾကာင့္ သင့္အေကာင့္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အေရးႀကီးပုဂၢဳိလ္မ်ားရဲ့ စာ အ၀င္/ အထြက္ကုိ ဘယ္ေတာ့မွာ မလဲြေတာ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ အီးေမးလ္ရဲ့ မက္ေဆ့ခ်္မွာ ဓာတ္ပံုတုိ႔၊ ဗီဒီယုိတုိ႔ ထည့္သြင္းလုိ႔ ရပါေသးတယ္။ အသစ္အသစ္ ၀င္လာတဲ့ စာေတြ တန္းသိႏုိင္ဖုိ႔ Swipe Down လုိ႔ေခၚတဲ့ အလိပ္ / အျဖန္႔ကုိလည္း လုပ္လုိ႔ ရပါေသးတယ္။

 အရင္ဖြင့္ထားတာကုိ iCloud Tabs သိမ္းဆည္းထားပံု

9. Safari 
အေရးႀကီး ၀က္ဘေရာက္ဆာျဖစ္တဲ့ Safari ကုိလည္း ေကာင္းေအာင္ ျပဳျပင္ထားတယ္။ အုိင္ဖုန္း၊ အုိင္ပက္၊ အုိင္ေပါ့တုိ႔နဲ႔ လြယ္ကူေခ်ာေမြ႔စြာ ဖြင့္ႏုိင္ဖုိ႔ပါ။ အုိင္ကေလာက္ (iCloud Tabs) က ေမႊေႏွာက္ဖြင့္ခဲ့ဖူးတဲ့ ၀က္ဘေရာက္ဆာ စာမ်က္ႏွာ မွန္သမွ်ကုိ သိမ္းဆည္းေပးတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း Safari ကုိ ဖြင့္လုိက္တာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ တန္းေတြ႔ေနရတဲ့ မိုးတိမ္ပံုစံ (iCloud) တပ္ခ်္ကုိ တန္းႏွိပ္လုိက္႐ုံနဲ႔တင္ အရင္က ဖြင့္ခဲ့ဖူးတဲ့ ၀က္ဘေရာက္ဆာေတြက တန္းစီ က်လာပါလိမ့္မယ္။ ဆုိလုိတာက Safari ဟာ ၀က္ေပ့ခ်္ (web-pages) ေတြကုိ သိမ္းဆည္းေပးတယ္။ အရင္စနစ္မွာ ပါဖူးတဲ့ Reading List ပံုစံလုိ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ Reading List က လင့္ခ္ (Link) သက္သက္ကုိသာ (ဖတ္ရမယ့္စာရင္းထဲ) မွတ္ေပးတယ္။ iCloud Tabs က်ေတာ့ စာမ်က္ႏွာ တစ္ခုလံုး (ပံု၊ စာ၊ အသံ) ကုိ သိမ္းေပးတယ္။ အင္တာနက္ ကြန္ရက္နဲ႔ ေ၀းေနတာေတာင္ (အင္တာနက္ မရတာေတာင္) ဖြင့္ဖတ္လုိ႔ ရေသးတယ္။ ေနာက္ဆန္းသစ္ခ်က္ တစ္ခုကေတာ့ eBay, Craigslist စတဲ့ အြန္းလုိင္းအယ္လ္ဘမ္မွာ ဓာတ္ပံု၊ ဗီဒီယိုေတြကုိ တင္ခ်င္သပဆုိရင္ ဒီေနရာမွာပဲ ဓာတ္ပံု႐ုိက္၊ ဗီဒီယို မွတ္တမ္းတင္ၿပီး တန္းတင္လုိ႔ ရတယ္။ Photo App မွာ သိမ္းထားတဲ့ Camera Roll ကုိေတာင္ ဖြင့္စရာ မလုိဘူး။ ၿပီးေတာ့ ဓာတ္ပံု၊ ဗီဒီယုိေတြကုိ စကရင္းအျပည့္ ႐ႈစားလုိပါက လွဲခ်လုိက္ဖုိ႔ကုိ မေမ့နဲ႔ေပါ့။

10. Accessibility
iOS 6 စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ဟာ လူေတြရဲ့ အျမင္၊ အၾကား၊ အသိ၊ အာ႐ုံ ခံစားမႈအပုိင္း ပုိမုိေကာင္းမြန္ေအာင္ ဖန္တီးထားတယ္။ အရည္အခ်င္း မရွိေသးတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကုိ လက္ခံ ကူညီေပးတယ္။ ေက်ာင္းႀကီးကုိ အထီးက်န္စြာ ျငီးေငြ႔ေနတဲ့ ကေလးသူငယ္ေတြကုိ ေက်နပ္အားရလာေအာင္ ေဆာ္ၾသေပးပါတယ္။ မိဘ၊ ဆရာ၊ အႀကီးအကဲေတြ ခြင့္ျပဳတဲ့ အတုိင္းအတာအထိ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ထည့္သြင္းေပးထားတယ္။ မ်က္မျမင္သူေတြ၊ အျမင္အာ႐ုံနည္းသူေတြအတြက္ VoiceOver လုိ လုပ္ေဆာက္ခ်က္ကုိ ထည့္သြင္းေပးထားတယ္။ ေျမပံုစနစ္၊ AssistiveTouch လုိ႔ေခၚတဲ့ ထိတုိ႔အကူစနစ္၊ Zoom လုိ႔ေခၚတဲ့ ျမည္သံစနစ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္တီထြင္ခဲ့တာပါ။ ထုိ႔ျပင္ အက္ပယ္လ္ ထုတ္ကုန္ပစၥည္းေတြျဖစ္တဲ့ အုိင္ဖုန္း၊ အုိင္ပက္၊ အုိင္ေပါ့ေတြဟာ နားမၾကားသူအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီးလည္း အသံပုိင္းဆုိင္ရာကုိ တုန္ခါသိရွိစနစ္နဲ႔ နားလည္ႏုိင္ေအာင္ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ဖန္တီးထားပါေသးတယ္။

ေျခလွမ္း တုန္႔မေနတဲ့ ဂလက္ဇီနဳတ္

စမတ္ဖုန္း တာေ၀းၿပိဳင္ပြဲႀကီးမွာ ေျခလွမ္း တုန္႔မေနဘဲ ခပ္သြက္သြက္ ခပ္စိတ္စိတ္နဲ႔ တစ္လွမ္းၿပီး တစ္လွမ္း ေရွ႔သုိ႔ တက္လွမ္းေနတာက ဆမ္ေဆာင္းကုမၸဏီပါ။ နဳတ္ (Note) အမ်ဳိးအစားနဲ႔ တာေ၀းလမ္းကုိ စလွမ္းခဲ့တာ ဘာမွ မၾကာလွေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဆင့္ ၃-ဆင့္ကုိေတာင္ တက္လွမ္းႏုိင္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္တယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၁-ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလကမွွ ဂလက္ဇီ-စီးရီးမွာ နဳတ္ (Note) နာမည္နဲ႔ စတင္ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့တာပါ။ အခုေတာ့ မ်ုိးဆက္ ၃-ခုေျမာက္ေတာင္ ထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ သုိ႔ျဖစ္၍လည္း လူမႈကြန္ရက္ ေတာ္လွန္ေရးမွာ ဆမ္ေဆာင္းက ႏွာတစ္ဖ်ား သာသူပီပီ နဳတ္ (Note) နာမည္နဲ႔ ဖုန္းအျဖစ္ေကာ သင္ပုန္းအျဖစ္ပါ ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စားလံုး အသံုး၀င္တဲ့ Phablet (ဖက္ဘလက္) အမ်ဳိးအစားကုိ တီထြင္ခဲ့တာပါ။

စကားစပ္မိလုိ႔ စိမ္းေနေသးတဲ့ Phablet (ဖက္ဘလက္) ဆုိတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကုိ အနည္းငယ္ ရွင္းျပပါ့မယ္။ Phablet (ဖက္ဘလက္) ဆုိတာ အခုတေလာမွ အသံုးျပဳလာၾကတဲ့ ေ၀ါဟာရ အသစ္ အဆန္း တစ္လံုးပါ။ Phablet (ဖပ္ဘလက္) လုိ႔ ဆုိလိုက္တာနဲ႔ ဖုန္းထက္လည္း ႀကီးၿပီး သင္ပုန္းထက္လည္း ေသးငယ္တဲ့ (ခြက်ဆုိဒ္) တုိ႔ထိမ်က္ႏွာျပင္ ဆက္သြယ္ေရးသံုး ကိရိယာ (Device) ကုိ ဆုိလုိတာပါ။ ေယဘုယ်အေနနဲ႔ ဖုန္း၊ သင္ပုန္း ႏွစ္မ်ဳိးလံုး သံုးႏုိင္တာကုိ Phablet (ဖက္ဘလက္) လုိ႔ ေျပာဆုိၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားစု သတ္မွတ္ထားတာက အရြယ္အစား ၅-လက္မေအာက္ကုိ ဖုန္း (phone) လုိ႔ သံုးၿပီး၊ ၇-လက္မအထက္ကုိ သင္ပုန္း (Tablet) လုိ႔ ေခၚတယ္။ ၾကားအရြယ္အစား (၅-လက္မထက္ ႀကီးၿပီး၊ ၇-လက္မေအာက္ ေသးငယ္တဲ့) ဆက္သြယ္ေရး ကိရိယာ (Device) ကုိက်ေတာ့ Phablet (ဖက္ဘလက္) လုိ႔ သံုးလုိက္ၾကတာပါ။

ပထမဦးဆံုး ထုတ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဂလက္ဇီႏုတ္-၀မ္း (Note-1)

ၾကည့္ေပါ့။ ကြန္ပ်ဴတာ ေလာကမွာ- စားပြဲေပၚ တင္ၿပီး သံုးရတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာကုိ “ဒက္စေတာ့ပ္” (Desktop) လုိ႔ ေခၚၿပီး၊ ေပါင္ေပၚ တင္သံုးရတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာကုိ “လက္ေတာ့ပ္” (Laptop) လုိ႔ ေခၚတယ္။ ၿပီးေတာ့ လက္ဖ၀ါးေပၚ တင္ၿပီး သံုးရတဲ့ ဂဏန္းေပါင္းစက္သာသာ ကြန္ပ်ဴတာကုိ “ပမ္” (palm) လုိ႔ ေခၚျပန္တယ္။ ထုိနည္းပါပဲ၊ ဖုန္းေလာကမွာ သြားေလရာ သယ္ေဆာင္သြားႏုိင္တဲ့ ဖုန္းအမ်ဳိးအစားကုိ “မုိဘုိင္းဖုန္း” (Mobile) လုိ႔ ကနဦး နာမည္မွည့္တယ္။ အဲဒီကမွတစ္ဆင့္ အင္တာနက္ သံုးလုိ႔ ရေအာင္ ထြင္ၿပီး စမတ္ဖုန္းအျဖစ္သုိ႔ ျမွင့္တင္တယ္။ ဖုန္းလုိ႔ ေခၚတုန္းပဲ။ ဒါေပမယ့္ စမတ္က်တဲ့ “စမတ္ဖုန္း” (Smart Phone) ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့… လက္ေတာ့ပ္အရြယ္အစား မျဖစ္တျဖစ္ ကီးဘုတ္နဲ႔ စကရင္းတုိ႔ကုိ ေပါင္းစပ္ၿပီး အျပားတစ္ခ်ပ္ကုိသာ တီထြင္လုိက္တဲ့အခါ “တက္ပလက္” (Tablet) လုိ႔ နာမည္ အသစ္ ေပးျပန္တယ္။ အဲ… ခုတစ္ခါ ဖုန္းနဲ႔ တက္ပလက္ၾကား အရြယ္အစားကုိ လုတ္လုပ္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ နာမည္အသစ္တစ္ခုကုိ ရွာၾကံရျပန္ေရာ။ ဒီနာမည္ကေတာ့ “ဖက္ဘလက္” (Phablet) ပဲေပါ့။ ဖက္ဘလက္ (Phablet) လုိ႔ ေျပာရင္ ဖုန္းေကာ၊ သင္ပုန္းပါ သံုးလုိ႔ရတဲ့ “ဖုန္းသင္ပုန္း” ေပါ့။

အဲဒီ “ဖုန္းသင္ပုန္း” အမ်ဳိးအစားကုိ ဆမ္ေဆာင္းကုမၸဏီက ထုတ္လုပ္လာခဲ့တာ အခုေတာ့ N7100 လုိ႔ ေခၚတဲ့ ဂလက္ဇီႏုတ္-တူး (Galaxy Note 2) သုိ႔တုိင္ ေရာက္ရွိေနပါၿပီ။ ဂ်ာမနီႏုိင္ငံ၊ ဘာလင္ၿမိဳ႔ေတာ္မွာ က်င္းပတဲ့ IFA ျပပြဲမွာကတည္းက ျပသထားတယ္။ အခုေတာ့ ျဖန္႔ခ်ိ ေရာင္းခ်လုိက္ပါၿပီ။ အိႏၵိယေစ်းကြက္မွာေတာ့ စက္တင္ဘာလ ၂၇-ရက္ေန႔က စတင္ေရာင္းခ်တယ္။ ဂလက္ဇီႏုတ္-တူး (Galaxy Note 2) တစ္လံုးကုိ ႐ူးပီး ၃၉၉၀၀ (သံုးေသာင္း ကိုးေထာင္) နဲ႔ တစ္ႏုိင္ငံလံုးရွိ ဆမ္ေဆာင္းစတုိးေတြမွာ ၀ယ္ယူရရွိႏုိင္ပါတယ္။ အေမရိကန္ေဒၚလာနဲ႔ တြက္ခ်က္ပါက ၇၃၅ ေဒၚလာပါ။

အျပားႀကီးႀကီးနဲ႔ ဂလက္ဇီႏုတ္ ၁၀.၁ (Note-10.1)

စက္ပုိင္းဆုိင္ရာ
ဂလက္ဇီနဳတ္-တူး (Galaxy Not 2) ကုိ ဘားပံုစံနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတယ္။ ကုိးလ္ေကာ္တက္ ေအ-၉ ပ႐ုိဆက္ဆာကုိ သံုးထားၿပီး ဂ်ယ္လီဘင္းလုိ႔ ေခၚတဲ့ ေနာက္ဆံုးထုတ္ အန္ဒ႐ြိဳက္ ၄.၁ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္နဲ႔ ေမာင္းႏွင္ထားတယ္။ မ်က္ႏွာျပင္ကုိ ေထာင့္ျဖတ္ ၅-လက္မခြဲေက်ာ္ေက်ာ္ (5.55) ႀကီးတယ္။ စူပါအမုိလ္လုိ႔ေခၚတဲ့ ႐ုပ္ျပအရည္အေသြးကုိ သံုးထားၿပီး၊ ရီဆုိလူးရွင္းအေနနဲ႔ ၁၂၈၀ x ၇၂၀ မီဂါပစ္ဇယ္လ္ အတုိင္းအတာရွိတယ္။ ႐ုပ္ပံုကုိ ၾကည္လင္ေတာက္ပစြာ ျပသေပးႏုိင္တယ္။ တပ္ဂ်္၀စ္ အင္တာေဖ့ (TouchWiz) ကုိ သံုးထားတဲ့အတြက္ ႐ုပ္ပံုေတြ ျမန္ဆန္စြာ ထုတ္လုပ္ေပးႏုိင္တယ္။ ဓာတ္ပံု႐ုိက္ (ေနာက္ဘက္) ကင္မရာကုိေတာ့ ၈-မီဂါပစ္ဇယ္လ္ ထည့္သြင္းထားၿပီး ဖလက္မီးပါ တြဲေပးထားတယ္။ ဓာတ္ပုံ ႐ုိက္ရာမွာ ျဖစ္ေစ၊ ဗီဒီယုိ မွတ္တမ္းတင္တဲ့ ေနရာမွာ ျဖစ္ေစ အရည္အေသြးျမင့္ (HD) နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခြင့္ ေပးထားတယ္။ မ်က္ႏွာျပ (web-cam) ကုိေတာ့ ၁.၉- မီဂါပစ္ဇယ္လ္ အသံုးျပဳထားတယ္။

လက္ရွိေရာင္းခ်ေနသည့္ ဂလက္ဇီႏုတ္-တူး (Note-2)

အသြင္အျပင္ ပံုစံ
ဒီဇုိင္းကုိေတာ့ ေခ်ာေမြ႔ေတာက္ေျပာင္ၿပီး ဖက္ရွင္က်တဲ့ အသြင္အျပင္နဲ႔ ဖန္တီးထားတယ္။ ေထာင့္ေလးေထာင့္ကုိ မ်ဥ္းေျဖာင့္ ပံုစံ ဖန္တီးထားၿပီး ေထာင့္ခ်ဳိးေတြကုိ ၀ုိက္ထားတယ္။ လံုးထားတယ္။ ဖုန္းသင္ပုန္းရဲ့ အရြယ္အစားက ဗ်က္- ၃ ဒသမ၂ လက္မ၊ အျမင့္- ၅ ဒသမ ၉-လက္မနဲ႔ ထု= ၀ ဒသမ ၃၇-လက္မသာ ထူတယ္။ (အထူ လက္မ၀က္ေတာင္ မရွိဘူး။) အေလးခ်ိန္ကား ၆ ဒသမ ၃၄ ေအာင္စသာ ေလးတာပါ။

Samsung Galaxy Note 2 N7100 လုိ႔ နာမည္ေပးထားတဲ့ ဂလက္ဇီႏုတ္-တူးဟာ သုိေလွာင္ႏုိင္မႈ ပမာဏကုိ ၁၆-ဂ်ီဘီသာ ထည့္သြင္း တည္ေဆာက္ထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အျပင္က SD card နဲ႔ စုိက္ထည့္မယ္ဆုိရင္ ၆၄ ဂ်ီဘီထိ သုိေလွာင္လုိ႔ ရပါတယ္။ သက္တမ္း ပုိခံမယ့္ 3100 mAh Li-Ion ဘကၳရီ အမ်ဳိးအစားကုိ သံုးထားတယ္။

ဆင္းရဲတဲ့ ႏုိင္ငံမွာေတာင္ အင္တာနက္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး အသံုးျပဳႏုိင္ဖုိ႔ အင္တာနက္ကြန္ယက္ အကုန္ထည့္ေပးထားတယ္။ ခ်မ္းသာတဲ့ ႏုိင္ငံမွာ သံုးေနၾကတဲ့ ၃-ဂ်ီ (3-G) နဲ႔ပဲ သံုးမလား၊ ဆင္းရဲႏုိင္ငံ အမ်ားစု သံုးေနတဲ့ ၂-ဂ်ီ (2-G) ေခၚ GPRS ဒါမွမဟုတ္ EDGE နဲ႔ပဲ ခ်ိတ္ဆက္မလား၊ အကုန္ရတယ္။ ဖုန္းဆင္းကဒ္နဲ႔ အင္တာနက္ကုိ သံုးတာ ေစ်းႀကီးတယ္ ဆုိၿပီး မသံုးခ်င္လည္း ရပါတယ္။ ၀ုိင္ဖုိင္ (WiFi) ထည့္ေပးထားတယ္။ ၀ါယာလက္ လႊင့္ေပးထားတဲ့ အင္တာနက္ကေဖးမွာ သြားၿပီး ၀ုိင္ဖုိင္နဲ႔ အင္တာနက္ အသံုးျပဳလုိ႔ ရပါတယ္။ အခ်က္အလက္ေတြကုိ ကူးေျပာင္းႏုိင္ဖုိ႔ ဘလူးတု(တ္) ပါတယ္။ USB အေပါက္ ပါတယ္။ GPS လုိ႔ ေခၚတဲ့ ေျမပံုစနစ္လည္း ပါ၀င္တယ္။

႐ုပ္ရွင္၊ ဗီဒီယုိဖုိင္ေတြကုိ ၾကည့္ႏုိင္ဖုိ႔ ဗီဒီယို-ပေလယာ (Player) အျပင္ ေဖာ္မက္ (Format) ေပါင္းစံု ထည့္ေပးထားတယ္။ MP3 သီခ်င္းေတြကုိ နားဆင္ဖုိ႔ရာ ျမဴးဇစ္-ပေလယာ (Player) လည္း ခ်န္မထားပါ။ အပုိဆုအေနနဲ႔ ေရဒီယုိကေန လြင့္ေပးတဲ့ အက္ဖ္အမ္ (FM) အစီအစဥ္ကုိလည္း တုိက္႐ုိက္ နားဆင္ႏုိင္ပါေသးတယ္။

ဂလက္ဇီ စီးရီးထဲက ႏုတ္ (Note) အမ်ဳိးအစား (၃) မ်ဳိး

လူမႈေရးကြန္ရက္ဘက္မွာလည္း စံုလင္ေအာင္ ဖန္တီးေပးထားတာပါပဲ။ အသံုးခ်အပ္ပ္ (Apps) ေတြ ျဖစ္တဲ့ Facebook, Twitter ကေနတစ္ဆင့္ အသိမိတ္ေဆြ၊ မိသားစုေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္လုိ႔ ရပါတယ္။ ေပး၀ယ္ရတဲ့ ေငြေၾကးနဲ႔ ထုိက္တန္ေအာင္ ထပ္ေဆာင္းအေနနဲ႔ ထည့္ေပးထားတာ အမ်ားႀကီး ရွိေသးတယ္။ ၀က္ေပ့ (web-pages) ေတြမွာ Air View, Popup note, Quick command, voice input တုိ႔နဲ႔ ထပ္ျဖည့္စြက္၊ ထပ္ သံုးသပ္၊ ထပ္ ေ၀ဖန္ႏုိင္ပါေသးတယ္။

ဂလက္ဇီနဳတ္-တူး (Galaxy Not 2) ရဲ့ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ား

ပ႐ုိဆက္ဆာ = 1.6 GHz Cortex-A9
မမ္မုိရီ = ၂-ဂ်ီဘီ
စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ = အန္ဒ႐ြိဳက္ ၄.၁ (Jelly Bean)
သုိေလွာင္မႈ = အတြင္း ၁၆-ဂ်ီဘီ (အျပင္ SD Card ၆၄-ဂ်ီဘီ)
စကရင္း = တုိ႔ထိမ်က္ႏွာျပင္ (Capacitive Thouch)
ဖန္သားျပင္ = Super AMOLED
အရြယ္အစား = ၅.လက္မခြဲေက်ာ္
ရီဆုိလူးရွင္း= ၁၂၈၀ x ၇၂၀ မီဂါပစ္ဇယ္လ္

ဆင္းကဒ္ = ဂ်ီအက္စ္အမ္ (GSM - 850, 900, 1800, 1900; UMTS-2100)
ကင္မရာ = ၈ မီဂါပစ္ဇယ္လ္
၀က္-ကမ္ = ၁.၉ မီဂါပစ္ဇယ္လ္
အေရာင္ = ေငြေရာင္

ကုိယ္ထည္ =ဗ်က္- ၈၀.၅၊ အျမင့္- ၁၅၁.၁ ၊ ထု-၉.၄ မီလီမီတာ။
အေလးခ်ိန္ = ၁၈၀ ဂရမ္
ဘကၳရီ = Li-Ion, 3100 mAh

အင္တာနက္ = GPRS, EDGE, 3-G
၀ုိင္ဖုိင္ = 802.11 a/b/g/n
လံႀကိဳး = Wi-fi Hotspot
ေျမပံု = A-GPs, Google Maps
ဘီလူးတု (တ္) = v4
အေပါက္ = USB, Audio

ေရဒီယုိ = FM
သီခ်င္း အမ်ဳိးအစား = MP3, MIDI, eACC+, WAV, FLAC
ဗီဒီယုိအမ်ဳိးအစား = MP4, DivX, XviD, WMV, AVI, FLV, MKV, WebM, H.264

မွီျငမ္း-
-http://ibnlive.in.com/news/hands-on-samsung-galaxy-note-ii/296346-11.html
-အင္တာနက္-အေထြေထြသံုး ေ၀ါဟာရမ်ား 

ႀကိဳက္တာေရြးယူ လူပ်ဳိခ်ည္းပဲ

လာမယ့္ စက္တင္ဘာလ ၂၁-ရက္ေန႔က်ရင္ အုိင္ဖုန္းဖုိက္ (iPhone-5) ကုိ စတင္ေရာင္းခ်ေတာ့မယ္လုိ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဟူးေန႔က အပ္ပယ္လ္ကုမၸဏီကေန ေၾကညာခဲ့တာကုိ စာဖတ္သူမ်ား သိရွိၿပီး ျဖစ္မွာပါ။ ဒါဟာ အုိင္ဖုန္းက သူရဲ့ ၿပိဳင္ဘက္ စမတ္ဖုန္းေတြကုိ ယွဥ္ၿပိဳင္ဖုိ႔ ႀကိဳး၀ုိင္းထဲ ၀င္လာတဲ့ ေျခလွမ္းအသစ္လုိ႔ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ေတြက ယူဆေနေလရဲ့။ ဒီလုိဆုိ အုိင္ဖုန္းအသစ္ကပဲ အျခားစမတ္ဖုန္းေတြကို ထုိးသတ္ အႏုိင္ယူႏုိင္မလား၊ သူကပဲ ေျခေခါက္ ေမွာက္က်သြားမလားဆုိတာ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမွာပါ။

ဆမ္ေဆာင္းဂလက္ဇီ အက္စ္-သရီး (Galaxy SIII) က အန္ဒ႐ြိဳက္ကုိ ကုိယ္စားျပဳၿပီး စမတ္ဖုန္း ႀကိဳး၀ုိင္းထဲ အေျခခ်ေနတာ ပူပူေႏြးေႏြးပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဇြန္လကတည္းက ၿပိဳင္ဘက္ေတြကုိ အလဲထုိးၿပီး သရဖူ ေဆာင္းခဲ့တဲ့ ဂလက္ဇီအက္စ္-သရီး (Galaxy SIII) ကုိေတာ့ ေလွ်ာ့မတြက္နဲ႔။ သူရဲ့ ဘက္ေတာ္သားကလည္း မ်ားမွမ်ား။ စစ္တမ္းအရ သန္း-၂၀ ေတာင္တဲ့။ (Galaxy SIII ကုိ လက္ရွိ သံုးစြဲသူ သန္းႏွစ္ဆယ္။)

ေနာက္ထပ္ ၿပိဳင္ဘက္တစ္ဦးက ဂူးဂဲလ္ (Google) ရဲ့ ဂလက္ဇီ နက္ဇပ္ (Galaxy Nexus) ပါ။ သူ႔ကုိ ဆမ္ေဆာင္းနဲ႔ ဂူးဂဲလ္တု႔ိက ပူးေပါင္းၿပီး ပြဲထုတ္ခဲ့တာ။ သူ႔ရဲ့ ေမာင္းႏွင္အား (OS) စြမ္းပကားက Galaxy SIII ထက္ေတာင္ သာေသးတယ္။ သူ႔ကုိ အန္ဒ႐ြိဳက္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးေပၚ Jelly Bean အားနဲ႔ ေမာင္းတင္ထားတယ္။ သူ႔ကုိလည္း အထင္ေသးလုိ႔ မျဖစ္ျပန္။ အန္ဒ႐ြက္ရဲ့ ဖခင္၊ အန္ဒ႐ြိဳက္ရဲ့ အရွင္ျဖစ္တဲ့ ဂူးဂဲလ္ကုိယ္တုိင္က လက္သပ္ေမြးထားတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာသား။ စမတ္ဖုန္း ႀကိဳး၀ုိင္းထဲ ဗုိလ္စြဲမယ္ တကဲကဲ အားခဲေနတဲ့သူ။

Jelly Bean နဲ႔ ေမာင္းႏွင္ထားတဲ့ ဂူးဂဲလ္ရဲ့ Galaxy Nexus

ေနာက္ထပ္ ၿပိဳက္ဘက္တစ္ဦးလည္း ရွိပါေသးတယ္။ သူကေတာ့ သက္တမ္းရင့္ ကမၻာေက်ာ္ လက္ေ၀ွ႔သမား- ႏုိကီယာေပါ့။ ႏုိကီယာကေတာ့ လူစားတစ္မ်ဳိး။ ေၾကးစား လက္ေ၀ွ႔သမား မဟုတ္။ ၿပိဳင္ဘက္ကုိ ထုိးသတ္ၿပီး အႏုိင္ယူေလ့မရွိ။ အုိလံပစ္ ႀကိဳး၀ုိင္းထဲက လက္ေ၀ွ႔သမားလုိပဲ ၿပိဳက္ဘက္ကုိ အမွတ္နဲ႔သာ အႏုိင္ယူတတ္သူပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း သူ႔ကုိ ပရိသတ္ေတြရဲ့အသည္း အကုိင္စြဲႏုိင္ဆံုး စမတ္ဖုန္း ႀကိဳး၀ုိင္းသမားအျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္ေနဆဲ။

ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့ ေရွးနဲ႔မတူ မူေတြ ေျပာင္းလုိက္ပါၿပီ။ ၿပိဳင္ဘက္ စမတ္ဖုန္းေတြကုိ ႀကိဳး၀ုိင္းထဲကေန အလဲထုိးဖုိ႔ လူမီယာ ၇၁၀ (Lumia 710) ကုိ ဖန္တီးလုိက္တယ္။ ဘယ္သူကမွ မသံုးရေသးတဲ့ ၀င္းဒုိးစနစ္နဲ႔ ေလ့က်င့္ေပးတယ္။ အခုေတာ့ ဘီလူးႀကီးအျဖစ္ ရင့္က်က္လာတဲ့ လူမီယာ ၉၂၀ (Nokia Lumia 920) ကုိ ႀကိဳး၀ုိင္းထဲ လႊတ္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနပါၿပီ။ ဒီတစ္ခါလည္း ဘယ္သူကမွ မျမင္ရေသးတဲ့ တုိက္ကြက္သစ္ (Windows-8) နဲ႔ ပရိသတ္ေတြကုိ အသံုးေတာ္ခံပါ့မယ္တဲ့။

Windows-8 နဲ႔ ေမာင္းႏွင္ထားတဲ့ ႏုိကီယာရဲ့ Lumia 920

စမတ္ဖုန္း ႀကိဳး၀ုိင္းထဲ အလဲမထုိးသတ္ခင္ သူတုိ႔တစ္ေတြရဲ့ ကုိယ္ေရးအတၳဳပၸတၱိ မွတ္တမ္းေတြကုိ လွန္ကာ ရွာဖတ္လုိက္ၾကရေအာင္ပါ။ ဒါမွ ပေယာဂကင္းစြာ ဘယ္သူ႔ကုိ ေထာက္ခံၿပီး ဘယ္ဘက္ကုိ အားေပးရမလဲဆုိတာ ရင္ထဲ ရွင္းလင္းသြားမွာ။ ဆမ္ေဆာင္းဂလက္ဇီ အက္စ္တူး(Galaxy SII) တုန္းက အုိင္ဖုန္းဖုိးအက္စ္ (iPhone-4S) ကုိ ဟန္ေရးျပတုန္းရွိေသး၊ ဗလုိင္ႀကီး ၁-ကုေဋေက်ာ္ေတာင္ ေရာလုိက္ရတယ္မုိ႔လား။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဘက္မွား အားမေပးမိဖုိ႔ မွတ္တမ္းေတြကုိ ႀကိဳေလ့လာခုိင္းရတာပါ။

စမတ္ဖုန္း (၄) လံုးတုိ႔ရဲ့ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ား

(အေသးစိတ္ မွတ္သားလုိပါက ပံုေပၚ ႏွိပ္ပါ)

သံုးသပ္ခ်က္
အားလံုးကုိ ျခံဳငံုၿပီး သံုးသပ္ရရင္ အုိင္ဖုန္းကလြဲၿပီး က်န္တဲ့ စမတ္ဖုန္း ၃-မ်ဳိးစလံုးမွာ “စပါယ္ရွယ္ ၀မ္း” ဆုိတဲ့ သြင္ျပင္လကၡဏာရပ္ေတြ မျမင္ မေတြ႔ရပါ။ ဒါေပမယ့္ ေခါင္းထဲထည့္ စဥ္းစားရမယ့္အခ်က္ကေတာ့ စာဖတ္သူမ်ား ဘာကုိ ဦးစားေပးခ်င္သလဲ အေပၚမွာ မူတည္ေနတယ္။

ဆုိပါစုိ႔… တကယ္လုိ႔မ်ား စာဖတ္သူက လံုျခံဳေရးဂိတ္လုိ႔ ေခၚတဲ့ NFC (Near Field Communication) ပါတဲ့ စမတ္ဖုန္းကုိ ၀ယ္သံုးခ်င္တယ္ ဆုိပါက အုိင္ဖုန္းဖုိက္ (iPhone5) ကုိ ေရွာင္ေပါ့။ အုိင္ဖုန္းဖုိက္ (iPhone5) က စာဖတ္သူမ်ားရဲ့ လုိအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ NFC ကြက္လပ္ကုိ ျဖည့္ေပးႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲ… ကင္မရာကုိ ေရွ႔တန္းတင္ခ်င္သပဆုိရင္ iPhone-5 နဲ႔ Lumia 920 တစ္ခုခုကုိ ဦးစားေပး ၀ယ္ယူသံုးစြဲေပါ့။ အရည္အေသြး ေကာင္းမြန္တဲ့ ဓာတ္ပံုေတြ၊ ဗီဒီယုိေတြကုိ ႐ုိက္ကူးႏုိင္မွာပါ။

ဒါမွမဟုတ္- ျမင္ကြင္းက်ယ္တာကုိမွ ႀကိဳက္တယ္၊ ဖုန္းစကရင္းအႀကီးႀကီးကမွ ေကာင္းမယ္လုိ႔ ထင္ရင္ Galaxy SIII ကုိ ေရြး၀ယ္ယူေပါ့။ သင့္ရဲ့ မ်က္စိသူငယ္ကုိ အက်ယ္ႀကီး ဖြင့္စရာ မလုိပဲ ရွင္းလင္းစြာ ျမင္ႏုိင္မွာပါ။ အဲ ငါတုိ႔က ေဆာ့ပ္၀ဲအပုိင္းကုိပဲ ဦးစားေပးမယ္ ဆုိလည္း Galaxy Nexus ကုိ မျဖစ္မေန ၀ယ္သံုးေပါ့။ သူကမွ အန္ဒ႐ြိဳက္ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ထဲမွာ အျမင့္ဆံုးျဖစ္တဲ့ (Android 4.1) Jelly Bean ကုိ ေမာင္းႏွင္ထားတာကုိး။ အလားတူပဲ ၀င္းဒုိးဖုန္းကုိမွ စမ္းသံုးခ်င္ရင္ Lumia 920 ကုိ ၀ယ္ပါ။ ဗုိင္းရပ္မ၀င္ ပုိးမထိတဲ့ iOS ကုိ ေျပာင္းသံုးခ်င္ရင္ iPhone-5 ကုိ ေရြးခ်ယ္လုိက္႐ုံပါ။ ဒါက စမတ္ဖုန္းကုိ ၀ယ္သံုးတဲ့ ကတ္စတမ္မာရဲ့ လြတ္လပ္ျခင္း ဆႏၵေတြေလ။

လာမယ့္ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္မွ ျဖန္႔ခ်ိမယ့္ iPhone-5

ေကာက္ခ်က္
ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ရရင္ အရင္တုန္းက အုိင္ဖုန္းရဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ ၿပိဳင္ဘက္ဟာ အန္ဒ႐ြက္စနစ္သံုး ဆမ္ေဆာင္းရဲ့ ဂလက္ဇီ စမတ္ဖုန္းေလာက္သာ။ အခုေတာ့ စမတ္ဖုန္း ႀကိဳး၀ုိင္းထဲမွာ ႏုိကီယာရဲ့ လူမီယာ ၉၂၀ က စတင္ ယွဥ္ျပိဳင္လာပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီစမတ္ဖုန္း ၂-မ်ဳိးလံုးရဲ့ ဒီဇုိင္းေတြကေကာ အျငင္းပြားဖြယ္မရွိ အုိင္ဖုန္းကုိ ေက်ာ္လြန္ႏုိင္ပါ့မလား။ ၿပီးေတာ့ အုိင္ဖုန္း သံုးေနက်သူေတြကုိ ေျပာင္းသံုးဖုိ႔ရာ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္ပါ့မလားဆုိတာ သံသယရွိဆဲပါ။

မဲဆႏၵအလုိက္ စမတ္ဖုန္း (၄) လံုးထဲမွာ ဘယ္ဟာကုိ ၀ယ္သံုးမလဲလုိ႔  ေလးရက္အတြင္း (12/09/2012 – 15/09/2012) စစ္တမ္း ထုတ္ၾကည့္တဲ့အခါ ေအာက္ပါအတုိင္း ေတြ႔ရွိရတယ္။
1.Apple ရဲ့ iPhone-5 ကုိ ၀ယ္ဖုိ႔ မဲေပးသူ 40% (စုစုေပါင္းမဲ ၃၆၈၇)
2. Samsung ရဲ့ Galaxy SIII ကုိ ၀ယ္ဖုိ႔ မဲေပးသူ 24% (စုစုေပါင္းမဲ ၂၁၇၅)
3. Nokia ရဲ့ Lumia 920 ကုိ ၀ယ္ဖုိ႔ မဲေပးသူ 20% (စုစုေပါင္းမဲ ၁၈၃၁)
4. Google ရဲ့ Nexus ကုိ ၀ယ္ဖုိ႔ မဲေပးသူ 7% (စုစုေပါင္းမဲ ၆၁၆)

မွီျငမ္း- http://www.wired.com/gadgetlab/2012/09/iphone5-spec-showdown/

စမတ္ဖုန္း၊ သင္ပုန္းနဲ႔ အင္တာနက္ သံုးၾကရေအာင္ (အပုိင္း-၂)

ၿပီးခဲ့တဲ့ အပုိင္း (၁) မွာ ပထမအဆင့္နဲ႔ ဒုတိယအဆင့္တုိ႔ကုိ တင္ျပခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမအဆင့္မွာ မုိဘုိင္းဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းတုိ႔ရဲ့ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ လည္းေကာင္း၊ ဒုတိယအဆင့္မွာ မုိဘုိင္းဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းထဲရွိ အုိအက္စ္ (OS) လုိ႔ေခၚတဲ့ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ အေၾကာင္းကုိလည္းေကာင္း ရွင္းလင္းခဲ့ပါၿပီ။ ဒီကေန႔ေတာ့ တတိယအဆင့္ ျဖစ္တဲ့ စမတ္ဖုန္း၊ သင္ပုန္းနဲ႔ အင္တာနက္ အသံုးျပဳပံုကုိ ရွင္းလင္း တင္ျပသြားမွာပါ။

စမတ္ဖုန္း၊ သင္ပုန္းနဲ႔ အင္တာနက္ အသံုးျပဳပံုကုိ တစ္ဆင့္ခ်င္း ရွင္းလင္းသြားမွာပါ။ သုိ႔တုိင္ အပုိင္း (၁) ဒုတိယအဆင့္မွာ ရွင္းျပခဲ့တဲ့ အုိအက္စ္ (OS) ကုိ သြားၿပီး သတိရလုိက္ပါ။ အုိအက္စ္ (OS) ဆုိတဲ့ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ အမ်ဳိးအစားက ၃-မ်ဳိးေတာင္ ကြဲျပားေနတယ္။ ဒီအတြက္ တစ္ေပါင္းတည္း သိမ္းက်ဳံးၿပီး ရွင္းျပင္ဖုိ႔ ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏုိင္ပါ။ ၃-မ်ဳိးစလံုးက ကုိယ္စီ သီျခားအသံုးျပဳနည္း ရွိေနၾကတယ္ေလ။

 ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဒီေနရာမွာ အန္ဒ႐ြိဳက္ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ကုိ မ႑ိဳင္ထား အေျချပဳကာ တစ္ဆင့္ခ်င္း ရွင္းသြားမွာပါ။ ၿပီးမွ အပ္ပယ္လ္ရဲ့ အုိင္အုိအက္စ္ (iOS)၊ ဂူးဂဲလ္ရဲ့ ၀င္းဒုိး (Windows) စနစ္နဲ႔ ေမာင္းထားတဲ့ ဖုန္း၊ သင္ပုန္းတုိ႔အတြက္ ဘယ္လုိ အသံုးျပဳလုိ႔ ရမလဲဆုိတာကုိ ထပ္ေဆာင္း ရွင္းေပးမွာပါ။ ၀င္းဒုိးစနစ္သံုး ဖုန္း၊ သင္ပုန္းဟာ အန္ဒ႐ြိဳက္ အသံုးျပဳပံုနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ပါ။ ဘာျဖစ္လဲဆုိေတာ့ အသံုးျပဳရတဲ့ App Store က တူေနလုိ႔ပါ။
[အပ္ပယ္လ္ရဲ့ အုိင္အုိအက္စ္ (iOS) နဲ႔ ထည့္သြင္းအသံုးျပဳထားတဲ့ အုိင္ဖုန္း၊ အုိင္ပက္ရဲ့ အသံုးျပဳနည္းကုိ သီျခား တင္ျပထားၿပီး ျဖစ္တယ္။ အခါအားေလွ်ာ္စြာ ဆက္လက္ တင္ျပဦးမွာပါ။]

 ေနာက္တစ္ခုက . . . အန္ဒ႐ြိဳက္မွာ ဗားရွင္း အမ်ားႀကီး ရွိေနတာကုိလည္း မေမ့နဲ႔ဦး။ အမ်ားႀကီးထဲမွာမွ ခုေခတ္ ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမွာ အသံုးျပဳတဲ့ Android 2.3 Gingerbread (ICS) နဲ႔ Android 4.0 Ice Cream Sandwich (ICS) တုိ႔ကုိ အေျခခံကာ တင္ျပသြားပါ့မယ္။

ကဲ.. ေအာက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ အရင္စိစစ္ၾကည့္ပါဦး-
၁။ မိမိရဲ့စမတ္ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းက ဘာတံဆိပ္လဲ
 ႏုိင္ငံတကာမွာ နာမည္ရေနတဲ့ Nokia, Samsung, Sony, LG, Motorola, BlackBerry, Vodafone တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးလား။ အသံုးနည္းၿပီး နာမည္မႀကီးေသးတဲ့ Asus, Acer, INQ, Dell လား။ တ႐ုတ္ ထုတ္ကုန္ျဖစ္တဲ့ HTC, Huawei, Spice, Micromax လား။ အိႏၵိယထုတ္တဲ့ Olive, Lava, iBall, Karboon လား။ မည္သည့္ဖုန္း၊ သင္ပုန္းရဲ့ အမွတ္တံဆိပ္ ျဖစ္ေနပါေစ။ အေရးမႀကီးပါ။

၂။ မိမိရဲ့ စမတ္ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းထဲမွာ ဘယ္OS (စက္လည္ပတ္မႈစနစ္) နဲ႔  ေမာင္းႏွင္ထားသလဲ

ဒီဟာကသာ အေရးႀကီးတယ္။ ဆုိလုိတာက အန္ဒရြိဳက္ (Android) စနစ္ ျဖစ္ကုိ ျဖစ္ေနရမယ္။ (အခု အသံုးျပဳနည္းအတြက္ေနာ္။) Android 2.3 ဗားရွင္းျဖစ္တဲ့ Gingerbread (Gb) ျဖစ္ျဖစ္။ Android 4.0 ျဖစ္တဲ့ Ice Cream Sandwich (ICS) ဗားရွင္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခုေပါ့။ (ေနာက္ဆံုးေပၚတဲ့ Android 4.1 Jelly Bean လည္း ဒီအသံုးျပဳနည္းထဲမွာ အက်ဳံး၀င္ပါတယ္။)

Ice Cream Sandwich နဲ႔ အသံုးျပဳထားတဲ့ Samsung Galaxy 2 

၃။ စမတ္ဖုန္းနဲ႔ SIM ကဒ္ပါတဲ့ သင္ပုန္းရဲ့ ျခားနားခ်က္ 

စမတ္ဖုန္းထဲမွာ SIM ကဒ္ ထည့္လုိက္တာနဲ႔ (အင္တာနက္ ခ်ိတ္ထား/ မထား) ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔ ဖုန္း တန္းဆက္ႏုိင္တယ္။ ပံုမွန္ ဖုန္းအလုပ္ ျဖစ္တဲ့ ေခၚေျပာကုိ လုပ္ႏုိင္တယ္ေပါ့။ သင္ပုန္းမွာေတာ့ SIM ကဒ္ ထည့္ထားသည့္တုိင္ ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔ ဖုန္းေကာက္ဆက္လုိ႔ မရပါ။ ဖုန္း ေခၚေျပာ မရပါ။ သင္ပုန္းထဲမွာ SIM ကဒ္ ထည့္ထားတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိက အင္တာနက္ ကြန္ယက္ တုိက္႐ုိက္ ခ်ိတ္ဆက္ဖုိ႔ တစ္ခုတည္း အတြက္ပါ။ SIM ကဒ္ မပါတဲ့ သင္ပုန္း အမ်ဳိးအစားဆုိရင္ လက္ေတာ့ပ္ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ မထူးျခားေတာ့ဘူး။ အင္တာနက္ကုိ ၀ုိင္ဖုိင္ကေနပဲ သံုးလုိ႔ ရမွာကုိး။ (ဖုန္းေခၚေျပာလုိ႔ ရတဲ့ Samsung Galaxy Note နဲ႔ အခ်ဳိ႔ Note ေတြဟာ သင္ပုန္း နာမည္ေပးထားေပမယ့္ အမ်ဳိးအစား ခြဲျခားလုိက္ရင္ ဖုန္းစာရင္းထဲ ပါ၀င္သြားမွာ။)

၄။ စမတ္ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္း (SIM ကဒ္ ပါ/ မပါ) ရဲ့ တူညီခ်က္ 

၀ုိင္ဖုိင္ကေန တစ္ဆင့္ အင္တာနက္ကြန္ယက္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး အသံုးျပဳတဲ့အခါမွာေပါ့။

၅။ SIM ကဒ္ ပါျမဲျဖစ္တဲ့ စမတ္ဖုန္း၊ SIM ကဒ္ ပါပါ / မပါပါ သင္ပုန္း
ဒီဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္း ၂-မ်ိဳးလံုးမွာ အင္တာနက္ ကြန္ယက္ အသင့္ ရွိေနရပါမယ္။ အင္တာနက္ ကြန္ယက္လုိ႔ ေျပာတာနဲ႔ SIM ကဒ္ကေန တုိက္႐ုိက္ ဖြင့္ထားတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ၀ုိင္ဖုိင္ကေန တစ္ဆင့္ လြင့္ထားတဲ့ အင္တာနက္ ကြန္ယက္ကုိ ဖမ္းၿပီး ယူတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးေပါ့။ အင္တာနက္နဲ႔ ခ်ိတ္ကုိ ခ်ိတ္ထားရပါ့မယ္။

သိသင့္သိထုိက္တာေတြကုိ သိရွိၿပီးရင္ လက္ေတြ႔ အသံုးျပဳနည္းေတြကုိ ဆက္ေလ့လာၾကရေအာင္ပါ-
A.Power On (ဖုန္း/ သင္ပုန္းကုိ ဖြင့္ပါ) ဖုန္း၊ သင္ပုန္းကုိ ပါ၀ါဖြင့္လုိက္တာနဲ႔ မူလ-မ်က္ႏွာျပင္ (Home Screem) ေပၚလာမယ္။ တကယ္လုိ႔ Lock (ေသာ့ပိတ္) ထားရင္ ေသာ့ခေလာက္ကုိ လက္ညွိဳးေလးနဲ႔ ေဘးသုိ႔ ဆြဲလုိက္ပါ။ ဒါကုိ Slide လုပ္တယ္လုိ႔ ေခၚတယ္။

B.Sign In with Google Account
Android က Google နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ အသံုးျပဳထားသျဖင့္ ဖုန္း၊ သင္ပုန္းနဲ႔ အင္တာနက္ကုိ အသံုးျပဳဖုိ႔ရာ Sign In (ဆုိင္းအင္း) လုပ္ကုိ လုပ္ရပါ့မယ္။ ဒါမွ G-mail, G-talk အပါအ၀င္ လူမႈေရး ၀က္ဆုိက္ေတြကုိ ခ်က္တင္ လုပ္၊ ေမႊေႏွာက္ ရွာေဖြႏုိင္မွာပါ။
Sign In (ဆုိင္းအင္း) လုပ္ခ်င္ရင္-
 ID= (ေမးလ္အေကာင့္) ႐ုိက္ထည့္ပါ။(G-mail အေကာင့္ေနာ္။)
Password= (လွ်ဳ႔ိ၀ွက္ဂဏန္း) ႐ုိက္ထည့္ပါ။
Next. (ေရွ့ဆက္ သြားပါ)

Google အေကာင့္ပံုစံ

ၿပီးရင္
Location (အသံုးျပဳတဲ့ ႏုိင္ငံ)
Backup (သိမ္းဆည္းထားျခင္း)
Date and Time ( အခ်ိန္၊ ေန႔စြဲ) တုိ႔ကုိ ျပန္ေရြး ရပါတယ္။
(ဒီလုိ ေရြးခ်ယ္လုိက္မွသာ လက္ရွိ မိမိသံုးေနတဲ့ ႏုိင္ငံရဲ့ ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္၊ ရက္စြဲနဲ႔တကြ သတင္း အခ်က္အလက္ေတြ မွန္ကန္မွာပါ။၊) အထက္ပါ အခ်က္အလက္ေတြကုိ ျဖည့္ၿပီးတာနဲ႔ မူလမ်က္ႏွာ (Home Screem) ေပၚလာမွာပါ။

C.မူလမ်က္ႏွာ (Home Screen) 
ဖုန္း၊ သင္ပုန္းမွာ လုပ္လုိ႔ ရတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မွန္သမွ်ကုိ မူလမ်က္ႏွာ (Home Screem) မွာ ထည့္ေပးထားေလ့ ရွိတယ္။ မူလမ်က္ႏွာ (Home Screen)ကုိ အပုိင္း (၄) ပုိင္းနဲ႔ ခြဲလုိက္ရေအာင္။

(၁) ကြန္ယက္နဲ႔ဆုိင္တဲ့ အခ်က္အလက္ ဘားတန္း။

(၂) ၀က္ဆုိက္ ရွာေဖြရာ Google (g) serach အကြက္။

(၃) အသံုးခ်စရာ Apps မ်ား။

(၄) လုပ္ေဆာင္ခ်က္ အက်ဥ္းမ်ား စုစည္းရာ ဘားတန္း- ဆုိၿပီး ခြဲႏုိင္ပါတယ္။

၄-မ်ဳိးတုိ႔ကို တစ္ခုခ်င္းစီ ရွင္းရရင္-
(၁) ဖုန္းစကရင္းရဲ့ ထိပ္ဆံုးမွာ ရွိေနတဲ့ “ကြန္ယက္နဲ႔ဆုိင္တဲ့ အခ်က္အလက္ ဘားတန္း” မွာ ေမးလ္၊ မက္ေဆ့၊ ဖုန္းလုိင္း (3G/E/ WiFi)၊ ဘကၳရီအား၊ နာရီတုိ႔ကုိ ျပသတဲ့ေပးတဲ့ ဘားတန္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘားတန္းေပၚကုိ လက္ညွိဳးနဲ႔ ေထာက္ၿပီး ေအာက္ဘက္သုိ႔ ဆြဲခ်ျခင္းျဖင့္ ေမးလ္ေတြ၊ အတုိမက္ေဆ့ေတြ၊ ေၾကညာေတြ ေတြ႔ရမွာပါ။ မိမိတုိ႔ ေဒါင္းခ် (Dowload) ေနတဲ့ ေဆာ့၀ဲလ္၊ ဖုိင္ေတြကုိလည္း ဒီဘားတန္းမွာ လာျပေပးပါလိမ့္မယ္။

(၂) မသိေသးတဲ့ ၀က္ဆုိက္၊ အတိအက် သိထားတဲ့ ၀က္ဆုိက္တုိ႔ကုိ ရွာေဖြတဲ့အခါမွာ နံပါတ္ (၂) ျဖစ္တဲ့ “ရွာေဖြရာ Google (g) serach” အကြက္မွာ စာလံုး ႐ုိက္ထည့္ၿပီး ရွာရပါတယ္။ စာ႐ုိက္နည္းကေတာ့- လြတ္ေနတဲ့ (ေလးေဒါင့္ ရွည္ေမ်ာေမ်ာ) အကြက္မွာ လက္ညွဳိးနဲ႔ တစ္ခ်က္ ေထာက္လုိက္ပါ။ စာ႐ုိက္မယ့္ ကီးဘုတ္ ေပၚလာလိမ့္မယ္။ ကီးဘုတ္ေပၚက စာလံုးကုိ ေရြးၿပီး စာစီလုိက္ပါ။ ၾကားထဲမွာ ဂဏန္းတုိ႔ကုိ ထည့္႐ုိက္လုိပါက ကီးဘုတ္ရဲ့ ညာဘက္ေဒါင့္ရွိ (123) အကြက္ကုိ ႏွိပ္လုိက္ပါ။ စာလံုးအၾကီး (Capital Letter) လုိအပ္ပါက အေပၚသုိ႔ ေထာင္တက္ေနတဲ့ မွ်ားအႀကီး (Shift) ကုိ ႏွိပ္လုိက္ေပါ့။ ၿပီးရင္ Go သုိ႔မဟုတ္ ေရွ့သုိ႔မွ်ားကုိ ထပ္ႏွိပ္လုိက္ပါ။ အင္တာနက္ လည္ေနပါ့မယ္။ ခဏေစာင့္ပါ။ စာစီထားတဲ့အတုိင္း ၀က္ဆုိက္နာမည္စာရင္းေတြ တသီတတန္းႀကီး ထြက္လာလိမ့္မယ္။

ဖုန္းရဲ့ စကရင္းေပၚ  ျမင္ရတဲ့ အေနအထား ၄-ပုိင္း 

(၃) “အသံုးခ်စရာ Apps မ်ား” ဆုိတဲ့အတုိင္း သံုးစရာေတြက မ်ားမွမ်ား၊ ေန႔စဥ္မွတ္စု App၊ အဘိဓာန္ App၊ ဂိမ္း App၊ လူမႈေရး ခ်က္တင္ App၊ သတင္း App၊ တီဗီ App၊ ဗီဒီယုိ App- စသည္ျဖင့္ Appေတြက ေပါမွေပါ။ App ဆုိတာ Application ကုိ အတုိေကာက္ ေခၚၿပီး၊ သံုးဖုိ႔ အုိင္ကြန္လုိ႔ပဲ မွတ္ထားလုိက္ပါ။ App တစ္ခုကုိ လုိခ်င္တယ္ဆုိရင္ လုပ္နည္းက အဆင့္ ၃-ဆင့္ ရွိပါတယ္။

1. သံုးမယ့္ App ကုိ ရွာေဖြရတယ္။

2. ေဒါင္းခ် (Download) ယူရတယ္။

3. ေမာင္းထည့္ (Install) ရတယ္။

ဒီအဆင့္ ၃-ဆင့္ လုပ္ေဆာင္ၿပီးမွသာလွ်င္ App တစ္ခုကုိ ရမယ္။ ဘာ App ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီနည္းလမ္း ၃-မ်ဳိးနဲ႔သာ လုပ္ေဆာင္ရတယ္။ ပံုေသသာ မွတ္လုိက္ေပါ့။

 (၄) မူလမ်က္ႏွာ (Home Screem) ရဲ့ ေအာက္ဆံုးမွာ ရွိေနတဲ့ ဘားတန္းကုိ “လုပ္ေဆာင္ခ်က္ အက်ဥ္းမ်ား စုစည္းရာ ဘားတန္း” လုိ႔ ေခၚတယ္။ ဒီဘားတန္းမွာ ေရွ့ဆံုးမွာ ဖုန္းလက္တံ (Call)၊ အလယ္မွာ က်ားကြက္မ်ား (Menu) နဲ႔ ေနာက္ဆုံးမွာ ၀က္ဘေရာက္ဆာ (Web Page Brower) ဆုိၿပီး ၃-ခု တန္းစီထားတယ္။ ဖုန္းလက္တံကုိ ေရြးရင္ ဖုန္းဆက္ဖုိ႔ပဲေပါ့။ အလယ္မွာ ရွိေနတဲ့ က်ားကြက္ကုိေတာ့ မီႏူ (Menu) လုိ႔လည္း ေခၚၾကတယ္။

နံပါတ္ (၄) ျဖစ္တဲ့ ဒီေအာက္ဆံုး ဘားတန္းဟာ စမတ္ဖုန္း (သုိ႔မဟုတ္) သင္ပုန္းတစ္လံုးရဲ့ အခရာပါပဲ။ ဒီဘားတန္းက လုပ္ေဆာင္ခ်က္၊ လုပ္ကြက္ အားလံုးနဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ဘယ္လုိ ဆက္စပ္သလဲဆုိရင္ အင္တာနက္ကေန ဖုန္းကုိ အခမဲ့ ေခၚလုိ႔ရေနတဲ့ Viber ကုိပဲ ၾကည့္ေပါ့။ Viber ဟာ App တစ္ခု ျဖစ္ၿပီး ဖုန္း (သုိ႔မဟုတ္) သင္ပုန္းထဲသုိ႔ ထည့္ၿပီး အသံုးျပဳရတယ္။

ထည့္ၾကည့္ရေအာင္-

Viber ရဲ့ လုပ္ေဆာင္ပံု အဆင့္ဆင့္

(က) ေအာက္ဆံုး ဘားတန္းမွာရွိတဲ့ အလယ္အကြက္ (Menu) ကုိ ေရြးႏွိပ္လုိက္ပါ။ ( အုိင္ကြန္ (႐ုပ္ပံု ေသးေသးေလး) အမ်ားႀကီး ေပၚလာမယ္။ အဲဒီအထဲကမွ)
(ခ) Play Store (လက္ကုိင္ ဆြဲျခင္းပံုစံ) ကုိ ေရြးႏွိပ္လုိက္ပါ။ Google Play ၀က္ဆုိက္ ေရာက္သြားလိမ့္မယ္။ အဲဒီမွာ Viber လုိ႔ ႐ုိက္ၿပီး ရွာလုိက္ပါ။ Viber – Free calls, Free text messages, photo and location စသည့္ စာသားပါ၀င္တဲ့ ဘားတန္းကုိ ႏွိပ္လုိက္ပါ။

(ေနာက္တစ္နည္းကေတာ့)

1Mobile Market > Application သုိ႔ တစ္ဆင့္ခ်င္း သြားပါ။ ၿပီးရင္
Search (မွန္ဘီလူး ပံုစံကုိ) ႏွိပ္ပါ။ ၿပီးရင္
Viber လုိ႔ ႐ုိက္ထည့္လုိက္ပါ။
၂-နည္းလံုးကုိေတာ့ ေအာက္ပါ ပံုစံနဲ႔ပဲ ထြက္လာမွာပါ။

Google Paly Store သုိ႔ ေရာက္ၿပီး Viber ကုိ ျမင္ရပံု

(ဂ) အကြက္ထဲမွာရွိတဲ့ စာသားေပၚ တစ္ခ်က္ႏွိပ္ပါ။ ခဏေစာင့္ပါ Download လုပ္ေပးေနလိမ့္မယ္။ ၿပီးစီးသြားရင္ Done ဆုိတဲ့ စာသား ေပၚလာလိမ့္မယ္။

(ဃ) အဲဒီ ေဒါင္းဆြဲ (Download) ထားတဲ့ Viber Software ကုိ ဖုန္းစကရင္းရဲ့ ထိပ္ပုိင္းဘားတန္းမွာ ေပၚေနလိမ့္မယ္။ ေအာက္သုိ႔ ဆြဲခ်ၿပီး ဖုန္း၊ သင္ပုန္းထဲ ေမာင္းထည့္လုိက္ပါ။ (ဒီေနရာမွာ ရွာမေတြ႔ပါက)
က်ားကြက္ျဖစ္တဲ့ Menu > Setting > Application > Viber အဆင့္ဆင့္ႏွိပ္ၿပီး ရွာပါ။ ေတြ႔ပါက

(င) Viber ကုိ ဖုန္း၊ သင္ပုန္းထဲသုိ႔ (Install) ေမာင္းထည့္လုိက္ပါ။

(စ) Install ေမာင္းထည့္နည္းကား-

(စ၊ ၁) Viber ဆုိတဲ့ App ေပၚမွာ တစ္ခ်က္ ႏွိပ္ပါ။
(စ၊ ၂) Continue ကုိ ဆက္ႏွိပ္ပါ။

ပံုကုိ ၾကည့္ၿပီး လုပ္သြားပါ

(စ၊ ၃) Install ေမာင္းထည့္ေနပါ့မယ္။ ခဏေစာင့္ပါ။
(စ၊ ၄) Country ေနရာမွာ Afghanistan ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ A အကၡရာနဲ႔ စတင္တဲ့ႏုိင္ငံမုိ႔လုိ႔ပါ။ ဒီေနရာမွာ Myanmar လုိ႔ အစားထုိးလုိက္ပါ။ (ေအာက္စုိက္ေနတဲ့မွ်ားကုိ တစ္ခ်က္ ကလစ္ၿပီး +95 ကုိရွာပါ။ (ဒါက ျမန္မာကုဒ္ပဲ။)

ပံုကုိ ၾကည့္ပါ 

(စ၊ ၅) OK ႏွိပ္ပါ။
(စ၊ ၆) မိမိရဲ့ ကုိယ္ပုိင္ ဖုန္းနံပါတ္ကုိ ႐ုိက္ထည့္ပါ။ (ဥပမာ-09XXXXX24)

ပံုကုိ ၾကည့္ပါ 

(စ၊ ၇) ဖုန္းနံပါတ္ကုိ ျပန္စစ္ခုိင္း (Phone Number Verification) တဲ့အခါ Approve ကုိ ဆက္ႏွိပ္ပါ။
(စ၊ ၈) Waiting for SMS Messeage ဆုိတဲ့ စာသား အရင္ေပၚလာမယ္။
ခဏေစာင့္ပါဦး (အလုပ္လုပ္ေနတုန္းပါ။)
တစ္ေအာင့္အၾကာ ေနာက္ထပ္ ဇယားတစ္ခု ေပၚလာမယ္။ ကုဒ္နံပါတ္ ထည့္ဖုိ႔အတြက္ပါ။

(စ၊ ၉) SMS နဲ႔ ပုိ႔ေပးလာတဲ့ ကုဒ္နံပါတ္ ၄-လံုးကုိ ႐ုိက္ထည့္လုိက္ပါ။ (ဒါက ႏုိင္ငံတကာအတြက္ေနာ္။)

ပံုကုိ ၾကည့္ပါ 

(ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အတြက္ေတာ့ ကုဒ္နံပါတ္ကုိ ခ်က္ခ်င္း ပုိ႔မေပးတဲ့အတြက္ အဆင့္ (စ၊ ၉) မွာ ကုဒ္နံပါတ္ ထည့္လုိ႔ မရေသးပါ။)
ဒါေၾကာင့္လည္း Click here ကုိသာ ေရြးႏွိပ္ပါ။
 Click Here ႏွိပ္လုိက္တဲ့အခါ ေနာက္ထပ္ ဇယားတစ္ခု ထပ္က်လာမယ္။ ခဏေစာင့္ပါဦး။

(စ၊ ၁၀) Get Code ဆုိတဲ့ ေနာက္ထပ္ စာတန္းတစ္ခု ေပၚလာရင္ Get Code စာသားေပၚ ကလစ္လုိက္ပါ။

ပံုကုိ ၾကည့္ပါ 

Please wait . . . You are about to recieve . . . . စတဲ့ စာတန္းပါ ဇယားတစ္ခု က်လာရင္ ေစာင့္ေနလုိက္ပါ။
SMS (အတုိေကာက္ မက္ေဆ့) လာတဲ့အထိ ေစာင့္ပါ။
(ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ SMS (အတုိေကာက္ မက္ေဆ့) ပုိ႔မလာဘဲ၊ မိမိရဲ့ဖုန္းဆီကုိ အသံနဲ႔ ေအာ္တုိ ေျဖေပးမယ္။ ဖုန္းကေန ၾကားေနရတဲ့ အသံကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ပါ။ ဂဏန္း ၄-လံုးပါပဲ။)

(စ၊ ၁၁) Enter Viber ဆုိတဲ့ ဇယားတစ္ခုမွာ ၾကားရတဲ့ ဂဏန္း ၄-လံုးကုိ ႐ုိက္ထည့္ပါ။ (ဥပမာ-6173)။

ပံုကုိ ၾကည့္ပါ 

ဒါဆုိရင္ Viber ေမာင္းထည့္ျခင္း လုပ္ငန္း အဆင့္ဆင့္ ၿပီးသြားပါၿပီ။ Viber ကုိ ဖြင့္သံုးလုိ႔ ရသြားပါၿပီ။ ဖုန္းပဲ ေခၚေခၚ၊ ခ်က္တင္ပဲ လုပ္လုပ္ေပါ့။

မွတ္ခ်က္။ ႏုိင္ငံတကာမွာေတာ့ Viber ကုိ ထည့္သြင္းတဲ့အခါမွာ အမွတ္စဥ္ (စ၊ ၁၀) နဲ႔ (စ၊ ၁၁)တုိ႔ မပါ၀င္ပါ။ ဒီအဆင့္ ၂-ဆင့္ကုိ လုပ္စရာ မလုိဘူးလုိ႔ သိရပါတယ္။

(ဆ) Viber အသံုးျပဳနည္း

(ဆ၊ ၁) မူလမ်က္ႏွာထဲ (Home Screen) က က်ားကြက္ Menu ကုိ ႏွိပ္လုိက္ပါ။
 ၿပီးရင္- Setting > Application > Viber အဆင့္ဆင့္ ႏွိပ္ၿပီး ရွာပါ။ ေတြ႔ပါက ခဏေလး ဖိထားေပးပါ။ အဲဒါဆုိ မူလမ်က္ႏွာ (Home Screen) မွာ လာေပၚေပးလိမ့္မယ္။ (အုိင္ကြန္တစ္ခုခုကုိ Destop မွာ တင္လုိပါက Send to နဲ႔ ပုိ႔လုိက္သလုိပဲေပါ့။)

(ဆ၊ ၂) Open Viber (Viberကုိ ဖြင့္လုိက္ပါ။

Viber ကုိ အသံုးျပဳၿပီး ဖုန္းနဲ႔ ေခၚဆုိပံု (ညာ) စာနဲ႔ ခ်က္တင္ လုပ္ပံု (ဘယ္)

(ဆ၊ ၃) Viber ရဲ့ ထိပ္ပုိင္းမွာ All, Missed, Clear ဆုိၿပီး ၃-မ်ဳိး ရွိတယ္။
 အ၀င္/ အထြက္ ေခၚထားတဲ့ နံပါတ္မွန္သမွ်ကုိ All ထဲမွာ ေပၚေနၿပီး၊ မိမိ မကုိင္လုိက္ရတဲ့ ဖုန္းေခၚကုိ Missed မွာ သြားရွာယူႏုိင္တယ္။ အ၀င္/ အထြက္ အေခၚမွန္သမွ်ကုိ ေဖ်ာက္ဖ်က္လုိပါက Clear ကုိသာ ႏွိပ္လုိက္ပါ။ (မူရင္း Contacts မွာ သိမ္းထားတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ ေပ်ာက္မသြားပါ။)

Viber ရဲ့ ေအာက္ေျခမွာေတာ့ Massages, Recends, Contacts, Keypad More… တုိ႔ ၅-မ်ဳိး ပါ၀င္ပါတယ္။ ၅-မ်ဳိးထဲမွာ စကားေျပာပံုစံ အကြက္ ၂-ကြက္နဲ႔ Massages ကုိ ေရြးႏွိပ္ပါက အတုိမက္ေဆ့ေလးေတြ လွမ္းပုိ႔ႏုိင္ပါတယ္။ ခ်က္တင္အတုိင္း အျပန္အလွန္ ႐ုိက္ၿပီး ေပးပုိ႔ႏုိင္ၾကတယ္။ နာရီပံုစံ Recends မွာေတာ့ လက္ရွိ ဖုန္းအ၀င္/ ထြက္/ မက္ေဆ့ အ၀င္/ အထြက္ေတြကုိ ျပေပးပါတယ္။ Contacts ကေတာ့ ဖုန္းစာအုပ္ထဲမွာ မွတ္ထားတဲ့ နံပါတ္၊ အမည္ေတြကုိ ေဖာ္ျပေပးတယ္။ က်ားကြက္နဲ႔ Keypad ကုိေတာ့ သိမ္းမထားရေသးတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေတြကုိ ဂဏန္း႐ုိက္ၿပီး ေခၚဖုိ႔ပါ။
 ေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့ More… ကုိေတာ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ အမ်ားအျပားနဲ႔ စုဖြဲ႔ထားတယ္။ ဖုန္းဂဏန္းနဲ႔ လူ တြဲမွတ္မိေအာင္ လူတစ္ေယာက္ကုိ ဓာတ္ပံု႐ုိက္ၿပီး ဖုန္းနဲ႔ တြဲမွတ္လုိ႔ ရတယ္။ ေနာက္ထပ္ အေကာင့္ တစ္ခု ထပ္ဖြင့္ခ်င္ေသးသပ ဆုိလည္း ရေသးတာပဲ။

၀င္းဒုိး (Windows)

၀င္းဒုိး (Windows) စနစ္နဲ႔ ေမာင္းထားတဲ့ စမတ္ဖုန္း၊ သင္ပုန္းေတြမွာ Viber ကုိ ေဒါင္းဆြဲလုိ႔ ရတယ္။ Install ေမာင္းထည့္လုိ႔ ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသံုးျပဳလုိ႔ မရဘူး။ ဘာျဖစ္လဲဆုိေတာ့ Enter Code မွာ ႐ုိက္ထည့္ဖုိ႔ ဂဏန္း ၄-လံုး ပုိ႔မလာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံက လြဲရင္ က်န္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာ ေလာေလာဆယ္ အသံုးျပဳလုိ႔ မရေသးပါ။

Windows ဖုန္းျဖစ္တဲ့ Nokia Lumia 610, 7200, 800 ထဲမွာ Viber သံုးလုိ႔ မရေသးပါ။

အုိင္အုိအက္စ္ (iOS)

အပ္ပယ္လ္ရဲ့ အုိင္အုိအက္စ္ (iOS) နဲ႔ ေမာင္းႏွင္ထားတဲ့ အုိင္ဖုန္း(iPhone) အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အုိင္ပက္ (iPad) ၂-မ်ဳိးလံုးတုိ႔မွာ Viber ကုိ အသံုးျပဳလုိ႔ ရတယ္။ Install ေမာင္းထည့္ပံုလည္း အတူ၊ အသံုးျပဳပံုနည္း ထပ္တူထပ္မွ်ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ရွာတဲ့နည္းကသာ ျခားနားသြားတယ္။

ရွာနည္းကား-

1.မူလမ်က္ႏွာထဲ (Home Screen) မွာ ရွိေနတဲ့ App Store (A-အၾကီးပံုစံ) ကုိ ေရြးႏွိပ္လုိက္ပါ။
2.ေအာက္ေျခရွိ Search (မွန္ဘီလူး ပံု) ကုိ ႏွိပ္လုိက္ပါ။ (ေပၚလာတဲ့ စာမ်က္ႏွာ အလြတ္အကြက္မွာ တစ္ခ်က္ႏွိပ္ပါ။ စာ႐ုိက္ဖုိ႔ ကီးဘုတ္ ေပၚလာမယ္။)
3.Viber လုိ႔ စာစီလုိက္ပါ။(ေပၚလာတဲ့ Viber- free phone call & text ကုိ ေရြးလုိက္ပါ။ ခရမ္းေရာင္နဲ႔ Viber ဆုိတဲ့ App ေပၚလာမယ္။)
4.Viber ဆုိတဲ့ App အေပၚ ကလစ္တစ္ခ်က္ ႏွိပ္ပါ။
5.Viber ေဘးနားရွိ INSTALL ဆုိတဲ့ စာသားေပၚ ကလစ္တစ္ခ်က္ ႏွိပ္ပါ။
ခဏေစာင့္ပါ။ ေဒါင္းဆြဲ (Downlaod) ေနလိမ့္မယ္။

ၿပီးသြားရင္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါပံုအတုိင္း Install ေမာင္းထည့္လုိက္႐ုံသာ-

ထည့္သြင္း ၿပီးသြားရင္ iOS အတြက္ Viber ကုိ Android ရဲ့ Viber အတုိင္း သံုးလုိ႔ ရပါၿပီ။

အထက္ေဖာ္ျပပါ နည္းလမ္းေတြဟာ စမတ္ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းထဲသုိ႔ ထည့္သြင္းၿပီး အသံုးျပဳရတဲ့ နည္းထဲက တစ္နည္းပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီနည္းက အနည္းငယ္ ခက္ခဲတဲ့ နမူနာတစ္ခု ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မွာပါ။ က်န္တဲ့ အျခား App မ်ားစြာတုိ႔က ဒီေလာက္ မခက္ခဲေတာ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း မိမိတုိ႔ဘာသာ ဒီနမူနာကုိ ယူၿပီး ဆက္လက္ ေလ့လာၾကည့္ပါလုိ႔ တုိက္တြန္း ပါရေစ။ ၾကံဳရင္ ၾကံဳသလုိ ထပ္ေရးေပးပါဦးမည္။

စမတ္ဖုန္း၊ သင္ပုန္းနဲ႔ အင္တာနက္ သံုးၾကရေအာင္

(အပုိင္း-၁)

 ဒီကေန႔ေတာ့ အင္တာနက္ ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ မုိဘုိင္းဖုန္း (Smart Phone) ႏွင့္ သင္ပုန္း (Tablet) တုိ႔ရဲ့ အေျခခံ အသံုးျပဳနည္းကုိ ျပန္စၾကလုိက္ရေအာင္ပါ။ ေခတ္ေပၚ မုိဘုိင္းဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းတုိ႔ကုိ ခုမွ စသံုးတဲ့သူေတြအတြက္ ရည္ရြယ္တာပါ။

စာေရးသူ ေရးတင္ထားတဲ့ ပုိ႔စ္အမ်ားစုကုိ နားလည္သလုိလုိနဲ႔ တကယ္ နားမလည္ဘူးလုိ႔ မိတ္ေဆြတစ္ဦးက စၿပီး ကြန္ပလိန္း တက္လာတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ့ ဆုိလုိရင္းက ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းေတြရဲ့ ေ၀ါဟာရ အသံုးအႏႈန္းကုိ နားမလည္ေတာ့ ဘယ္လုိ ဆက္လုပ္ရမွန္း မသိဘူး ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။ သူ႔အထင္ ပုိ႔စ္ေတြ နည္းနည္း ျမင့္ေနသလားလုိ႔ပါတဲ့။ ကြန္ပ်ဴတာ ေပၚခါစတုန္းက သင္ေပးတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာရဲ့ အေျခခံပံုစံလုိ ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္း သံုးပံု သံုးနည္း အေျခခံအဆင့္ကုိပဲ ေရးတင္ေပးပါလုိ႔ ေတာင္းဆုိတယ္။

သုိ႔ျဖစ္၍လည္း အေျခခံသမားေတြကုိ ရည္ရြယ္ၿပီး ဒီပုိ႔စ္ကုိ ေရးတင္တာပါ။ ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းရဲ့ အေျခခံ အသံုးျပဳနည္းကုိ ရွင္းျပတဲ့အခါမွာ အဆင့္ (၃) ဆင့္နဲ႔ ခြဲၿပီး ရွင္းသြားမွာပါ။ ပထမအဆင့္ကုိ မုိဘုိင္းဖုန္းရဲ့ အေျခခံ၊ ဒုတိယအဆင့္မွာ 0S လုိ႔ေခၚတဲ့ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ရဲ့ အေျခခံ အေၾကာင္းတုိ႔ကုိ မိတ္ဆက္ေပးၿပီးမွ တတိယအဆင့္ျဖစ္တဲ့ မုိဘုိင္းဖုန္းႏွင့္ သင္ပုန္းရဲ့ အသံုးျပဳနည္း အေျခခံကုိ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ရွင္းလင္းသြားမွာပါ။

ပထမအဆင့္

သြားေလရာ ကုိယ္နဲ႔မကြာ ယူေဆာင္သြားႏုိင္တဲ့ ဖုန္းကုိ မုိဘိုင္းဖုန္း (Mobile Phone) လုိ႔ ေခၚတယ္။ ျမန္မာေတြက လက္ကုိင္ဖုန္း (Hand Phone) လုိ႔ ေခၚၾကၿပီး၊ ႏုိင္ငံတကာက ဆဲလ္ဖုန္း (Cell Phone) လုိ႔ သံုးႏႈန္းတယ္။ မုိဘုိင္းဖုန္းကုိပဲ အင္တာနက္နဲ႔ဲ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး အသံုးျပဳလုိ႔ရေအာင္ အဆင့္ထပ္ျမွင့္လုိက္တဲ့အခါ စမတ္ဖုန္း (Smart Phone) လုိ႔ ေျပာင္းေခၚတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အင္တာနက္ အသံုးျပဳလုိ႔ရတဲ့ မုိဘုိင္ဖုန္း မွန္သမွ်ကုိ စမတ္ဖုန္းလုိ႔ ေခၚၾကတာပါ။

မုိဘုိင္းဖုန္းရဲ့ ပင္တုိင္လုပ္ေဆာင္ခ်က္က ဖုန္းေခၚ (call) ဖုိ႔ပါ။ ဖုန္းေခၚဆုိႏုိင္ဖုိ႔ ကြန္ရက္-လုိ႔ေခၚတဲ့ နက္ေ၀ါ့ (Network) နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ရတယ္။ နက္ေ၀ါ့ကုိ ခ်ိတ္ဆက္ဖုိ႔ရာ မုိဘုိင္း ဟန္းဆက္ (Hand Set) ထဲမွာ ဆင္းကဒ္ (Sim Card) ထည့္ရတယ္။ ဆင္းကဒ္ (Sim Card) မွာ ရွိတဲ့ ကုဒ္နံပါတ္ (Code Number) က ဖုန္းေခၚဆုိျခင္းကုိ လုပ္ေဆာင္ေပးတယ္။ ဆုိလုိတာက မိမိမွာ ရွိတဲ့ ဆင္းကဒ္ (Sim Card) ရဲ့ ကုဒ္နံပါတ္နဲ႔ သူမ်ားဆီမွာ ရွိတဲ့ ဆင္းကဒ္ ကုဒ္နံပါတ္တုိ႔ အခ်င္းခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ၾကတယ္။

စမတ္ဖုန္း (ဟန္းဆက္+ ဆင္းကဒ္) နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ ကြန္ရက္ ပံုစံ

ဥပမာနဲ႔ ထပ္ရွင္းရရင္- သင့္မွာ Nokia အမ်ဳိးအစား ဟန္းဆက္ (Hand Set - ဖုန္းအိမ္) တစ္လံုး ရွိေနတယ္ ဆုိပါစုိ႔။ ဖုန္းကုိင္ထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ဆီကုိ အဆက္အသြယ္ လုပ္ခ်င္တယ္။ ဒါဆုိရင္ ဆင္းကဒ္ (Sim Card) တစ္ခု မျဖစ္မေန ၀ယ္ရေတာ့မယ္။ ဂ်ီအက္စ္အမ္၊ စီဒီအမ္ေအ ဆင္းကဒ္ (GSM Sim Card) တစ္ခုခု ၀ယ္လာတယ္။ ဒီဆင္းကဒ္မွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ကုဒ္နံပါတ္ အသင့္ရွိေနၿပီးသားပါ။ ကုဒ္နံပါတ္ကုိ ဆင္းကဒ္ေရာင္းခ်တဲ့ ကုမၸဏီက စီမံခန္႔ခြဲေပးရတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာဆုိ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးက စီမံေပးတယ္။ စီမံခန္႔ခြဲေပးတာကုိ ေအာ္ပေရတာလုိ႔ ေခၚတယ္။ ဆင္းကဒ္ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု ခ်ိတ္ဆက္ႏုိင္ဖုိ႔ ေအာ္ပေရတာ စီစဥ္ေပးရတယ္။ အခ်ိတ္အဆက္ ေလလႈိင္း အဆက္မျပတ္ရေအာင္ ၅-မုိင္ထက္ မေ၀းတဲ့ တာ၀ါတုိင္ေတြကုိလည္း ေထာင္ေပးရတယ္။ ၀ယ္လာတဲ့ ဆင္းကဒ္ကုိ Nokia ဖုန္းအိမ္ထဲ ထည့္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ သင္ရဲ့ဖုန္းကုိ ေအာ္ပေရတာဆီ တန္းေရာက္သြားမယ္။ (သတ္မွတ္တဲ့ ဧရိယာထဲမွာ ဖုန္းက ရွိေနမွေနာ္။) ေအာ္ပေရတာက လိုင္းဖြင့္ (Activate) ေပးတာနဲ႔ သင့္ရဲ့ဖုန္းက အလုပ္လုပ္လုိ႔ ရပါၿပီ။ သူငယ္ခ်င္းဆီ လွမ္းၿပီး ဖုန္းေခၚလုိ႔ ရၿပီေပါ့။ ဖုန္းတစ္လံုးရဲ့ အေျခခံ လုပ္ငန္းက ဒါပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ မုိဘုိင္းဖုန္း သုံးစြဲတဲ့သူေတြရဲ့ ေတာင္းဆုိခ်က္အရေကာ၊ ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြရဲ့ ၾကံဆခ်က္အရပါ ဖုန္းေခၚဆုိ႐ုံသက္သက္ တီထြင္ထားတဲ့ ဖုန္းဟာ တစ္ဆင့္ခ်င္း အဆင့္ျမင့္လာတယ္။ ႐ုိး႐ုိးသံုး မုိဘုိင္ဖုန္းကေန အင္တာနက္သံုး စမတ္ဖုန္းအျဖစ္သုိ႔ ေျပာင္းလဲလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း Hand Set (ဖုန္းအိမ္) ကုိ ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြက ကီးပက္ (Key Pad) ခလုတ္နဲ႔ ႏွိပ္ရတဲ့ သာမန္အမ်ဳိးအစားကေန တုိ႔ထိမ်က္ႏွာျပင္ (Touch Screem) ဖုန္းအိမ္ အမ်ဳိးအစားသုိ႔တုိင္ တီထြင္ထုတ္လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ထုိ႔အတူ ဆင္းကဒ္ကုိ စီမံခန္႔ခြဲတဲ့ ကြန္ရက္ ကုမၸဏီေတြကလည္း သာမန္စကားေျပာ႐ုံသာ ရတဲ့ လုိင္းကေန ျမန္ႏႈန္းျမင့္ သရီး-ဂ်ီ (3-G) လုိင္းတုိ႔တုိင္ အျပိဳင္ တီထြင္ခဲ့ၾကတယ္။

ဒီေနရာမွာ သတိထားရမွာက- မုိဘုိင္ဖုန္းလုိ႔ ဆုိလုိက္တာနဲ႔ ဟန္းဆက္ (Hand Set- ဖုန္းအိမ္) နဲ႔ ဆင္းကဒ္ (Sim Card) ဆုိၿပီး ၂-ခု တြဲျမင္ရမယ္။ ဟန္းဆက္ အဆင့္ျမင့္ေပမယ့္ ဆင္းကဒ္ကုိ စီမံခန္႔ခြဲတဲ့လုိင္းက အဆင့္နိမ့္ေနရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဆင္းကဒ္ကုိ စီမံခန္႔ခြဲတဲ့ ကုမၸဏီက လုိင္းကုိ သရီး-ဂ်ီ (3-G) အထိ တုိးျမွင့္ထားေပမယ့္ ဟန္းဆက္က အဆင့္နိမ့္ေနရင္ ၂-ခုလံုး အသံုးမ၀င္ေတာ့ဘူး။ စကားေျပာ႐ုံ၊ ဖုန္းဆက္႐ုံကလြဲရင္ ဘာမွ လုပ္လုိ႔ မရေတာ့ဘူး။

ကဲ ၂-ခုလံုး အဆင့္ျမင့္တဲ့ အေၾကာင္း ေျပာၾကရေအာင္ပါ။ ဒါမွ အင္တာနက္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္လုိ႔ ရမွာကုိး။ ဆင္းကဒ္ အဆင့္ျမင့္တဲ့အေၾကာင္း မေျပာခင္ အဆင့္ျမင့္တဲ့ ဟန္းဆက္ အေၾကာင္းကုိ စလုိက္ရေအာင္။ ဟန္းဆက္ကုိ စမတ္ဖုန္းလုိ႔ ေခၚရင္ အဆင့္ျမင့္ၿပီလုိ႔ သတ္မွတ္လုိက္ပါ။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ အင္တာနက္ အသံုးျပဳႏုိင္လုိ႔ပဲ။

3-G စနစ္ ဆင္းကဒ္နဲ႔ သုံးထားတဲ့ ဘလက္ဗာရီ စမတ္ဖုန္း

စမတ္ဖုန္း (Smart Phone)

ဟန္းဆက္တစ္လံုး စမတ္ဖုန္းထဲ အက်ဳံး၀င္/ မ၀င္။ စမတ္ဖုန္း ျဖစ္/ မျဖစ္ကုိ ေအာက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားနဲ႔ ညွိႏႈိင္းၾကည့္ပါ-
1. Wi-Fi = အင္တာနက္ကုိ ၀ါယာလက္ (ႀကိဳးမဲ႔) ကေန တစ္ဆင့္ သံုးႏုိင္ဖုိ႔ ၀ုိင္ဖုိင္ (Wi-Fi) ပါရပါ့မယ္။
2. Battery Back up = အင္တာနက္ကုိ သံုးတာနဲ႔ တစ္ျပိဳင္နက္ ဓာတ္ခဲ တအားစားတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အသံုးခံတဲ့ ဘကၳရီေကာင္းေကာင္း လုိတယ္။
3. Ram = မမ္မုိရီကုိ အနည္းဆံုး 512 MB ရွိသင့္ပါတယ္။ ဒါမွ အင္တာနက္ကုိ အသံုးျပဳတဲ့အခါ ေကာင္းမြန္စြာ လည္ပတ္ေပးမွာပါ။
4. Bluetooth / Port = သတင္းအခ်က္လက္မ်ားကုိ ကူးေျပာင္းဖုိ႔ရာ အနည္းဆံုး USB အေပါက္ ပါ၀င္သင့္တယ္။ ဒီအစား Bluetooth ရွိလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
5. 3-G = သရီး-ဂ်ီစနစ္ ပါ၀င္ရင္ေတာ့ ရွယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ GPRS ျဖစ္ျဖစ္ EDGE (အက္ဂ်က္) စနစ္ျဖစ္ျဖစ္ ပါ၀င္လည္း မဆုိးေသးပါဘူး။ (ျမန္မာျပည္ကမွ သရီး-ဂ်ီ မရေသးတာ။)
6. GPS = ေျမပံုကို ညႊန္ျပေပးတဲ့ လမ္းညႊန္စနစ္ ပါရပါ့မယ္။
7. Camera= ဓာတ္ပံု႐ုိက္တဲ့ ေနာက္ကင္မရာ မရွိေတာင္မွ ေရွ့ဘက္က ၀က္ကမ္ (Web-cam) ကင္မရာ ရွိသင့္ပါတယ္။
8. OS = စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ကုိ အန္ဒ႐ြိဳက္ (Android) ျဖစ္ျဖစ္၊ အုိင္အုိအက္စ္ (iOS) ျဖစ္ျဖစ္၊ ၀င္းဒုိး (windows) ျဖစ္ျဖစ္ ဒီစနစ္ ၃-ခုထဲက တစ္ခုခု ျဖစ္ေနရပါ့မယ္။

သင့္ရဲ့ မုိဘုိင္ဖုန္းက ကီးပက္ခလုတ္နဲ႔ ႏွိပ္ရတဲ့ အမ်ဳိးအစားမုိ႔ စမတ္ဖုန္းထဲ စာရင္း မ၀င္ဘူးလုိ႔ ပံုေသ မတြက္ပါနဲ႔။ ေခတ္မီတဲ့ BlackBerry စမတ္ဖုန္းဆုိ ခုထိ ကီးပက္ သံုးဆဲပါ။ သင့္ရဲ့ဖုန္းက တုိ႔ထိမ်က္ႏွာျပင္ အမ်ဳိးအစား။ ဒါေပမယ့္ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အခ်က္ (၈) ခ်က္နဲ႔ မညီဘူးဆုိရင္လည္း စမတ္ဖုန္းထဲ မထည့္ပါနဲ႔ဦး။ စမတ္ဖုန္းက အမ်ဳိးအစားစံု ရွိတယ္။ တံဆိပ္အမွတ္အသား ျဖစ္တဲ့ Nokia, Samsung, HTC စတဲ့ (Branch) ေတြနဲ႔ မသက္ဆုိင္ပါ။ အထက္ေဖာ္ျပပါ အခ်က္အလက္ ၈-ခ်က္နဲ႔သာ တုိင္းထြာလုိက္ပါ။ ညီရင္ စမတ္ဖုန္း ျဖစ္ၿပီေပါ့။

ဆင္းကဒ္ (Sim Card)

 ဆင္းကဒ္ (Sim Card) ဆုိတာ Subscriber Identity Module (SIM) ကေန လာတာပါ။ “အသံုးျပဳသူမ်ား သက္ေသခံ အစိတ္အပုိင္း ကတ္ျပား” လုိ႔ ဘာသာျပန္ရမယ္ ထင္တယ္။ မုိဘုိင္ဖုန္းရဲ့ ကြန္ရက္ကုိ ခ်ိတ္ဆက္ေပးတဲ့ စနစ္တစ္ခုလုိ႔လည္း ေျပာလုိ႔ ရတယ္။ ဆင္းကဒ္ကုိ ရၿပီး သင့္ေတာ္တဲ့ ဟန္းဆက္တစ္လံုးမွာ ေကာက္ထည့္႐ုံနဲ႔ အသံုးျပဳလုိ႔ မရေသးပါ။ ဆင္းကဒ္ကုမၸဏီ (ဆက္သြယ္ေရး) က အက္တစ္ဗိတ္ (Activate) လုပ္ေပးၿပီးေနာက္မွသာ အသံုးျပဳလုိ႔ ရတယ္။ အသံုးျပဳလုိ႔ ရတယ္ဆုိေပမယ့္ ကုမၸဏီနဲ႔ ဆင္းကဒ္သံုးသူ သေဘာတူထားတဲ့ မူအတုိင္းသာ ဖုန္းကုိ အသံုးျပဳလုိ႔ ရမယ္။ ဥပမာ- ဖုန္းဆက္႐ုံေလး သေဘာတူထားရင္ ဖုန္းဆက္႐ုံေလးပဲ ရမွာပါ (ဖုန္းဆက္၊ အတုိေကာက္ မက္ေဆ့ဂ်္ ပုိ႔တာတုိ႔ေလာက္ေပါ့)။ အင္တာနက္ပါ အသံုးျပဳမယ္ဆုိ ဘယ္ပက္ေက့စ္နဲ႔ (၁၂၈-ေကဘီ အျမန္ႏႈန္း၊ တစ္လကုိ ၅-ဂ်ီဘီအထိ) သံုးမယ္ဆုိတာမ်ိဳး ညွိႏႈိင္းရေသးတယ္။

နာမည္ႀကီးေနတဲ့ ပရီေပး (Pre-Paid) သံုး ဆင္းကဒ္ ပံုစံ

ၿပီးေတာ့ ၾကိဳတင္ေငြျဖည့္တဲ့ ပရီေပး (Pre-paid-ႀကိဳေပး) စနစ္၊ လစဥ္ေပး (Post-paid-သံုးၿပီးမွ လစဥ္ေပး) စနစ္ဆုိၿပီး စနစ္ ၂-မ်ဳိးနဲ႔ သံုးၾကတယ္။ ႀကိဳတင္ေငြျဖည့္တဲ့ ပရီေပးစနစ္မွာ သံုးစြဲသူ ၾကိဳထည့္တဲ့ ေငြပမာဏေပၚ မူတည္ၿပီး အင္တာနက္ သံုးရ/ မရ ဆုိတာလည္း ကြဲေသးတယ္။ ဥပမာ- ေငြက်ပ္ ၁၀၀၀ (တစ္ေထာင္) ေလာက္ပဲ ျဖည့္ရင္ ဖုန္းပဲ ေျပာလုိ႔ ရမယ္။ အင္တာနက္ သံုးလုိ႔ မရဘူး။ ေငြက်ပ္ ၁၀၀၀၀ (တစ္ေသာင္း) ျဖည့္ထားရင္ အင္တာနက္ပါ သံုးလုိ႔ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေငြက်ပ္ ၁၀၀၀ (တစ္ေထာင္) ေအာက္ ေလွ်ာ့သြားရင္ အင္တာနက္ အလုိလုိ ပိတ္သြားတယ္-ဆုိတဲ့ ေအာ္တုိေမတစ္စနစ္လည္း ရွိပါေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကန္႔သတ္ခ်က္နဲ႔ အင္တာနက္ကုိ ၀ယ္သံုးထားၿပီး ဖုန္းေျပာဆုိခနဲ႔ မသက္ဆုိင္တဲ့ စနစ္လည္း ရွိေသးတယ္။ ဥပမာ- အင္တာနက္အတြက္ တစ္လ ၃၅၀၀ (သံုးေထာင္ငါးရာ) ပံုမွန္ ၾကိဳတင္ ေငြျဖည့္ထားရမယ္။ မိမိက ေငြက်ပ္ ၁၀၀၀၀ (တစ္ေသာင္း) ျဖည့္လုိက္တယ္ ဆုိပါစုိ႔။ အင္တာနက္ တစ္လစာအတြက္ စက္က အလုိလုိ ၃၅၀၀ (သံုးေထာင္ငါးရာ) ႏႈတ္လုိက္ရင္ က်န္တဲ့ ၆၅၀၀ (ေျခာက္ေထာင္ငါးရာ) က မိမိဖုန္းေျပာဆုိခအတြက္ ျဖစ္သြားမယ္။ ဒါက ႏုိင္ငံတကာ စနစ္ပါ။

 ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ဆင္းကဒ္ရဲ့ ကြန္ရက္-၀န္ေဆာင္မႈကုိ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးကပဲ ကုိင္ပါတယ္။ (ခုေတာ့ ကုမၸဏီေလးခုကုိ ခ်ေပးမယ္လုိ႔ သိရတယ္။) အရင္တုန္းက ဖုန္းဆက္႐ုံေလးသာ အသံုး၀င္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ခုသံုးေလးႏွစ္အတြင္း အင္တာနက္ကုိပါ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး အသံုးျပဳလုိ႔ ရလာၿပီ။ အင္တာနက္ကုိ အသံုးျပဳခ်င္ရင္ အပုိေငြ က်ပ္ ၁၀၀၀၀ (တစ္ေသာင္း) ထပ္ေဆာင္းၿပီး ဆက္သြယ္ေရးကုိ ဖြင့္ခုိင္းရတယ္။ အင္တာနက္ ဖြင့္သံုးတုိင္း အင္တာနက္ေၾကးကုိ GSM အတြက္ ၁-မိနစ္ ၂-က်ပ္ႏႈန္း၊ CDMA 800 အတြက္ တစ္မိနစ္ ၄-က်ပ္ႏႈန္း ၾကိဳတင္ျဖည့့္ထားတဲ့ (ပရီေပး) ေငြပမာဏကေန ႏႈတ္ယူတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ႀကိဳတင္ေငြျဖည့္ကတ္ကလည္း က်ပ္ ၁၀၀၀၀ (တစ္ေသာင္း) ေအာက္ မရွိဘူးလုိ႔ သိရပါတယ္။ အင္တာနက္ ၀န္ေဆာင္မႈကုိေတာ့ GPRS လား EDGE (အက္ဂ်က္) စနစ္လားေတာ့ စာေရးသူ အေသအခ်ာ မသိေသးပါ။ (ဖုန္းနဲ႔ အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူရဲ့ အေျပာအရေတာ့ GPRS စနစ္လုိ႔ သိရပါတယ္။) 3-G စနစ္ မဟုတ္ေသးတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ျမန္ႏႈန္းကလည္း 128 kb လုိ႔ ေျပာေပမယ့္ စာေရးသူ သံုးတဲ့အခ်ိန္က 56 kb ပဲ ျပပါတယ္။

ႀကိဳတင္ ေငြျဖည့္ရတဲ့ ပရီေပး (Pre-Paid) စာရြက္ အမ်ဳိးမ်ိဳး

ကေန႔ေခတ္မွာေတာ့ ဆင္းကဒ္နဲ႔ အင္တာနက္ ၀န္ေဆာင္မႈကုိ တစ္ပါးတည္း တြဲထားၾကတယ္။ ဆင္းကဒ္ကုိ (၀ယ္) ယူတာနဲ႔ သရီး-ဂ်ီ ဆင္းကဒ္ကုိ တန္းထုိးေပးတတ္တယ္။ ဘယ္ပက္ေက့စ္ သံုးမလဲ ေမးတယ္။ (၀ယ္) ယူတဲ့ ဆင္းကဒ္ေပၚ မူတည္ၿပီး တစ္ခ်ဳိ႔ ကုမၸဏီေတြက အခမဲ့ တစ္လ အသံုးျပဳခြင့္ ေပးတယ္။ အခ်ဳိ့ကား ၃-လႀကီးမ်ားေတာင္။ ဆင္းကဒ္နဲ႔ အင္တာနက္ သံုးရတာမုိ႔လုိ႔ ဖုန္းလုိင္း ၀င္တဲ့ ေနရာတုိင္းမွာ (ဖုန္းဆက္လုိ႔ ရတဲ့ ေနရာမွန္သမွ်) အင္တာနက္ကုိ သံုးလုိ႔ ရတယ္။ အဲ… ဆင္းကဒ္က သရီး-ဂ်ီ ျဖစ္ေနၿပီး သင့္ရဲ့ ဟန္းဆက္က စမတ္ဖုန္း ျဖစ္မေနရင္လည္း 3-G ဆင္းကဒ္က အသံုးမ၀င္ပါဘူးေနာ္။

မုိဘုိင္ဖုန္းတြင္းရွိ ဆင္းကဒ္ကေန အင္တာနက္ သံုးတာ တအားေစ်းႀကီးတယ္။ ၾကီးတာလည္း ေျပာမေနနဲ႔။ ႏုိင္ငံတကာရဲ့ သရီး-ဂ်ီ (3-G) စနစ္က ရႊတ္ကနဲ ရႊတ္ကနဲ တအားျမန္တယ္ေလ။ ဗီဒီယုိ၊ ႐ုပ္ရွင္ေတြဆုိ အထစ္အေငါ့ မရွိ တုိက္႐ုိက္ၾကည့္ႏုိင္တယ္။ အဲ…ေငြစားတဲ့ႏႈန္းကလည္း သရဲသဘက္လုိပဲ။ ေဒၚလာ ၁၀ နဲ႔ ညီမွ်တဲ့ အင္တာနက္ေၾကးကုိ မိနစ္ေျခာက္ဆယ္အတြင္း ျပိဳက္ကနဲပဲ။ တြက္ခ်က္ၾကည့္ရင္ တစ္မိနစ္ကုိ ျမန္မာေငြ က်ပ္-၅၀ ေလာက္ သြားက်ေနတယ္။ ဒီေတာ့ ဘတ္ဂ်က္ကုိ ေခြ်တာဖုိ႔ ဆုိရင္ Wi-Fi (၀ုိင္ဖုိင္) စနစ္နဲ႔ အင္တာနက္ကုိ ေျပာင္းသံုးရမွာပါ။

Wi-Fi (၀ုိင္ဖုိင္) စနစ္

စမတ္ဖုန္းတုိင္းမွာ Wi-Fi (၀ုိင္ဖုိင္) ပါျမဲ ျဖစ္တယ္။ Wi-Fi (၀ုိင္ဖုိင္) ဆုိတာ အခ်ိတ္အဆက္ကုိ လက္ခံတဲ့ စနစ္တစ္ခုကုိ ဆုိလုိတာပါ။ အဓိပၸါယ္ အျပည့္အစုံက “အင္တာနက္နဲ႔ ကြန္ရက္ကုိ ေရဒီယုိလႈိင္းျဖင့္ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေပးတဲ့ ျမန္ႏႈန္းျမင့္ ႀကိဳးမဲ့ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္” ပါ။ “ႀကိဳးမဲ့နဲ႔ အင္တာနက္ကုိ လက္ခံတဲ့ စနစ္”လုိ႔ ေျပာရင္ လူေတြ ပုိၿပီး နားလည္ၾကတယ္။ Wi-Fi ရဲ့ အတုိေကာက္ စာလုံးေပါင္းက Wireless Fidelity ျဖစ္ၿပီး၊ (WLAN) လုိ႔လည္း ေခၚၾကပါေသးတယ္။

၀ုိင္ဖုိင္ စနစ္ကုိ လက္ေတာ့ပ္ ကြန္ပ်ဴတာကေန စတင္ အသံုးျပဳခဲ့ေပမယ့္ ကေန႔ေတာ့ စမတ္ဖုန္းေတြနဲ႔ သင္ပုန္းေတြမွာ မပါမျဖစ္ ကိရိယာတစ္ခု ျဖစ္လုိ႔ေနပါၿပီ။ ၀ုိင္ဖုိင္စနစ္ ႐ုိ႐ုံနဲ႔ အင္တာနက္ (သုိ႔မဟုတ္) အျခားကြန္ရက္ တစ္ခုခုနဲ႔ အဆက္အသြယ္ မိၿပီလုိ႔ မဆုိလုိပါ။ ၀ုိင္ဖုိင္စနစ္ကုိ ထုတ္လြင့္ေပးတဲ့ အျခားဆက္သြယ္ေရးကိရိယာ တစ္ခု လုိအပ္ပါေသးတယ္။ ဒီကိရိယာကုိ ၀ုိင္ယာလက္ ေရာ့(က္)တာ (Wireless Router) လုိ႔ ေခၚတယ္။ ၀ုိင္ယာလက္ ေရာ့(က္)တာ (Wireless Router) ကလည္း သူ႔ခ်ည္းသက္သက္ ႀကိဳးမဲ့စနစ္ကုိ လြင့္ေပးလုိ႔ မရျပန္ဘူး။ အင္တာနက္ကုိ ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ ဖုန္းႀကိဳးကေန ဆက္သြယ္ထားတဲ့ DSL သုိ႔မဟုတ္ Cable Moden ကြန္ရက္နဲ႔မွ ၀ုိင္ယာလက္ကုိ လြင့္ေပးႏုိင္တယ္။ ဒီအဆင့္ေရာက္မွ လြင့္ေပးတဲ့ ၀ါယာလက္ကုိ ၀ုိင္ဖုိင္က လက္ခံ ရယူႏုိင္တယ္။ ၀ိုင္ဖုိင္ကုိ ဖြင့္ၿပီး အင္တာနက္ကုိ သံုးလုိ႔ ရတယ္။ ဖုန္းထဲမွာ ထည့္သြင္းထားတဲ့ (အင္တာနက္သံုး) ဆင္းကဒ္လုိပဲ ၀ိုင္ဖုိင္ဖြင့္ထားၿပီး ဖုန္း ဆက္ႏုိင္တယ္။ အီေမးလ္ ပုိ႔ႏုိင္တယ္။ အင္တာနက္ ဘေရာက္ဆာေတြကုိ ဖြင့္ၿပီး သံုးႏုိင္တယ္ေပါ့။

Wi-Fi ကုိ လြင့္ထားတဲ့ Router တစ္လံုးရဲ့ ပံုစံ

သင္ပုန္း (Tablet)

အက္ပယ္ကုမၸဏီထုတ္ အုိင္ပက္ (iPad) အပါအ၀င္ အျပားႀကီး တစ္ခ်ပ္သာ ပါတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာ အေသးစားကုိ တက္ဘလက္ (Tablet) သင္ပုန္းလုိ႔ ေခၚၾကတယ္။ ကေလးေတြ သံုးတဲ့ ေက်ာက္သင္ပုန္းလုိ ေဘာင္ကြပ္ထားတဲ့ အျပားႀကီး တစ္လႊာထဲမုိ႔ သင္ပုန္းလုိ႔ ျမန္မာေတြက သမုတ္လုိက္ပံု ရပါတယ္။ တက္ဘလက္ (Tablet) သင္ပုန္းရဲ့ အမ်ဳိးအစားေတြက စံုသမွ စံုပါ့။ Samsung, Sony, Dell, Acer မွသည္ HTC, Micro Max မ်ားမွမ်ား။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ဖုန္းကုိ ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီတုိင္းလုိလုိက တက္ဘလက္ (Tablet) သင္ပုန္းကုိ ထုတ္လုပ္ၾကတယ္။

တက္ဘလက္ (Tablet) သင္ပုန္း အျပားႀကီးကုိ အၾကမ္းဖ်ဥ္းအေနနဲ႔ ၂-မ်ဳိး ရွိတယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ၾကတယ္။
(၁) ဆင္းကဒ္ + ၀ုိင္ဖုိင္ ၂-မ်ဳိးလံုး ပါတဲ့ သင္ပုန္း။
(ဆင္းကဒ္+ ၀ုိင္ဖုိင္ ပါတဲ့ သင္ပုန္းကုိ 3-G+Wi-Fi (သုိ႔မဟုတ္) Cellular+Wi-Fi လုိ႔ ေခၚတယ္။)
(၂) ဆင္းကဒ္မပါဘဲ ၀ုိင္ဖုိင္ (Wi-Fi) သက္သက္သာ ပါတဲ့ သင္ပုန္း။

နံပါတ္ (၁) သင္ပုန္း အမ်ဳိးအစားမွာ ဆင္းကဒ္ ထည့္ၿပီး သံုးရင္ စမတ္ဖုန္း တစ္လံုးနဲ႔ ခြ်တ္စြတ္ပဲ။ ဖုန္းက အရြယ္အစားေသးတယ္၊ သင္ပုန္းက ႀကီးတယ္၊ ဒါပဲ ကြာျခားတယ္။ ဖုန္းလုိ႔ ေခၚတဲ့ အုိင္ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းလုိ႔ ေခၚတဲ့ အုိင္ပက္ကုိပဲ နမူၾကည့္ပါ။ အင္တာနက္ကုိ သံုးတဲ့အခါမွာ ဖုန္းရယ္၊ သင္ပုန္းရယ္ဆုိၿပီး သံုးစြဲနည္း မကြဲေတာ့ဘူး။

ဒုတိယအဆင့္

ဒုတိယအဆင့္ကုိ အုိအက္စ္ (OS) လုိ႔ေခၚတဲ့ စမတ္ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းထဲက စက္လည္ပတ္မႈ စနစ္ အေၾကာင္းကုိ ရွင္းသြားမွာပါ။ ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းမွာ လည္ပတ္ေနတဲ့ စက္ရဲ့စနစ္ အုိအက္စ္ (OS) ကုိ အမ်ဳိးအစား ခြဲလုိက္ရင္ သံုးမ်ဳိးထဲပါ- 
1. iOS
2. Android OS
3. Windows OS - တုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

1. iOS

အပ္ပယ္လ္ကုမၸဏီတစ္ခုသာ ပင္တုိင္ သံုးတဲ့ စက္လည္ပတ္မႈ စနစ္။ ဥပမာ- အုိင္ဖုန္း (iPhone) နဲ႔ အုိင္ပက္ (iPad) မ်ဳိးစုံေတြမွာ သုံးတဲ့ စနစ္။ အုိင္ေပါ့ (iPod) မွာလည္း သံုးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီဟာက ဖုန္း မဟုတ္ သင္ပုန္း မဟုတ္လုိ႔ စာရင္းထဲ ထည့္မတြက္ေတာ့ဘူး။

2. Android OS 

ဂူးဂဲလ္နဲ႔ ပူးေပါင္းထားတဲ့ ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းေတြမွန္သမွ် သံုးေနၾကတဲ့ စက္လည္ပတ္မႈ စနစ္။ အန္ဒ႐ြိဳက္ (Android OS) ကုိေတာ့ ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းေတြရဲ့ ၆၅ ရာခုိင္ႏႈန္းက သံုးေနၾကတယ္လုိ႔ စစ္တမ္းေတြက ေဖာ္ျပထားတယ္။ အပ္ပယ္လ္ကုမၸဏီက လြဲရင္ က်န္တဲ့ ကုမၸဏီေတြက အသံုးျပဳတဲ့ စနစ္ပါ။ ဆမ္ေဆာင္းမွသည္ မုိက္ခ႐ုိမက္အထိ သံုးၾကတယ္။

3. Windows OS

၀င္းဒုိး (Windows OS) စက္လည္ပတ္မႈ စနစ္ကုိေတာ့ ခုေလာေလာဆယ္ အသံုး အနည္းဆံုး စနစ္တစ္ခု ျဖစ္ေနေသးတယ္။ စမတ္ဖုန္းထဲမွာေတာ့ Nokia ကုမၸဏီထုတ္ Lumia 610, 710, 800, 900 စမတ္ဖုန္း ၄-မ်ဳိးနဲ႔ Microsof ရဲ့ Surface သင္ပုန္း တစ္မ်ဳိးသာ အသံုးျပဳေနေသးတယ္။ (ဂ်ာမဏီမွာ ျပဳလုပ္တဲ့ လွ်ပ္စစ္ကုန္ပစၥည္း အေရာင္းျပပြဲမွာေတာ့ ဆမ္ေဆာင္းက ATIV Tab သင္ပုန္းနဲ႔ ATIV S စမတ္ဖုန္း ၂-မ်ဳိးကုိ Windows 8 နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးထားတယ္။)

Windows OS ကုိ အသံုးျပဳထားတဲ့ ႏုိကီယာရဲ့ Lumia 800 စမတ္ဖုန္း

ဒီသံုးမ်ဳိးထဲမွာလည္း ႏွစ္အလုိက္ ထုတ္လုပ္တဲ့ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္က ကြာျခားေသးတယ္။ ဖုန္းန႔ဲ သင္ပုန္း သံုးစြဲသူမ်ား နားအလည္ရ အခက္ဆံုးကေတာ့ နံပါတ္ (၂) ျဖစ္တဲ့ Android OS ပါပဲ။ ဒီ Android OS က အမ်ဳိးအစား စံုလင္တယ္။ ဒီႏွစ္ထုတ္လုပ္တဲ့ ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္း ျဖစ္ေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြက ထုတ္လုပ္ခဲ့တဲ့ Android OS ကုိ သံုးခ်င္ သံုးေနတတ္ၾကတယ္။

အပ္ပယ္လ္ ထုတ္ကုန္ျဖစ္တဲ့ ဖုန္းနဲ႔ သင္ပုန္းအတြက္ဆုိရင္ အခုသံုးေနတဲ့ စနစ္က ဗားရွင္း iOS 5.1.1 ပါ။ ဒီအမ်ဳိးအစားကေတာ့ ရွင္းတယ္။ ဘယ္ဖုန္း ဘယ္သင္ပုန္းမဆုိ ေနာက္ဆံုးထုတ္ ဗားရွင္းကို တန္းၿပီး အပ္ဒိတ္ လုပ္လုိ႔ရတယ္။ Widows OS ကလည္း ရွင္းတာပါပဲ။ အသံုးနည္းေနေသးတယ္ေလ။ လက္ရွိ ႏုိကီယာဖုန္း သံုးေနတာက Widows 7 တစ္မ်ဳိးထဲ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အသံုးအမ်ားဆံုးနဲ႔ အ႐ႈပ္ေထြးဆံုးျဖစ္တဲ့ Android OS အေၾကာင္းကုိပဲ ထပ္ရွင္းေပးပါ့မယ္။

Android OS

အန္ဒ႐ြိဳက္ (Android) ဆုိတာဟာ ဂူးဂဲလ္နဲ႔ အျခားမိတ္ဖက္ကုမၸဏီတုိ႔က အုိပင္း-ဟန္းစက္-အလီယန္း (Open Handset Alliance) လုိ႔ ေခၚတဲ့ အုိအိတ္ခ်္ေအ (OHA) နာမည္နဲ႔ ပူးေပါင္းလုပ္ငန္းတစ္ခုကုိ တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး အန္ဒ႐ုိက္ (Android) စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ ဖြ႔ံၿဖိဳးတုိးတက္ေအာင္ အဆင့္အဆင့္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတာပါ။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ကတည္းက ဂူးဂဲလ္ကေန ေဆာ့ပ္၀ဲလ္လုပ္ငန္း တုိးတက္ေရးအတြက္ ဆုိၿပီး အန္ဒ႐ုိက္ (Android) ကုိ ထူေထာင္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္က်မွ ဟဒ္၀ဲလ္၊ ေဆာ့ပ္၀ဲလ္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရး ကုမၸဏီေတြကုိ ဖိတ္ေခၚၿပီး ပူေပါင္းလုပ္ေဆာင္ၾကတယ္။

အန္ဒ႐ြိဳက္ (Android) ရဲ့ လက္ရွိသံုးေနတဲ့ အုိအက္စ္ (OS) ပံုစံ

ဒီအုိအက္စ္ကုိ မုိဘုိင္းဖုန္းမွာေကာ သင္ပုန္းမွာပါ အသံုးျပဳလုိ႔ရတယ္။ အပ္ပ္ (App) ေတြကုိေတာ့ သာဒ္ပါတီလုိ႔ ေခၚတဲ့ အြန္းလုိင္းစတုိးေတြမွာ အခမဲ့ေကာ၊ ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိနဲ႔ေကာ ေဒါင္းလုတ္ ရယူႏုိင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဂူးဂဲလ္ပေလ (Google Play) စတုိးမွာေပါ့။ အန္ဒ႐ုိက္ရဲ့ အပ္ပ္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားသလဲဆုိရင္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလမွာ အမ်ဳိးအစားေပါင္း ၅-သိန္းအထိ တီထြင္ထုတ္လုပ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ အန္ဒ႐ုိက္ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္သံုး မုိဘုိင္ဖုန္းေကာ သင္ပုန္းမွာပါ အပ္ပ္ေတြကုိ ေဒါင္းလုတ္ရယူခဲ့တဲ့ အေရအတြက္ဟာ ၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာလ စာရင္းအရ သန္းေပါင္းတစ္ေသာင္း (၁၀-ဘီလ်ံ) ေတာင္ ရွိတယ္ဆုိပဲ။

လက္ရွိအသံုးမ်ားေနတဲ့ အန္ဒ႐ြိဳက္ (Android) ရဲ့ အုိအက္စ္ (OS) ကုိေတာ့ ဂ်င္ဂ်ာဘရိတ္ ၂. ၃ (Gingerbread 2.3) ဗားရွင္းရယ္၊ အုိက္စကရင္း ဆန္းဒ၀စ္ (Ice Cream Sandwich) ဗားရွင္းရယ္ေပါ့။ အုိက္စကရင္း ဆန္းဒ၀စ္ (Ice Cream Sandwich) ဗားရွင္းကေတာ့ အဆင့္ဆင့္ ရွိေသးတယ္။ အခုအခါမေတာ့ ဗားရွင္း ၄.၀.၄ ထုတ္လုပ္ေနၿပီလုိ႔ သိရပါတယ္။

ဒီေနရာမွာေတာ့ အန္ဒ႐ြိဳက္ (Android) အေၾကာင္းကုိ အနည္းငယ္ပဲ မိတ္ဆက္ေပးလုိက္တယ္။ အက်ယ္တ၀င့္ ဖတ္လုိပါက ေမလ ၂၈-ရက္ေန႔မွာ ေရးသားတင္ျပခဲ့တဲ့ “မုိဘုိင္းဖုန္းရဲ့ အန္ဒ႐ုိက္ (Android) စက္လည္ပတ္မႈစနစ္” (http://ayechanmon.blogspot.in/2012/05/android.html) ေဆာင္းပါးကုိ သြားၿပီး ဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ ပုိ႔စ္ ရွည္သြားပါသျဖင့္ တတိယအဆင့္ျဖစ္တဲ့ မုိဘုိင္းဖုန္းႏွင့္ သင္ပုန္းရဲ့ အသံုးျပဳနည္း အေျခခံကုိ အပုိင္း (၂) မွာမွ ထပ္ရွင္းလင္းမွာပါ။