၆၅-ႏွစ္ေျမာက္ အိႏၵိယ လြတ္လပ္ေရးေန႔

အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ့ လြတ္လပ္ေရးေန႔ (The Independence Day) ကုိ ႏွစ္စဥ္ ၾသဂုတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔မွာ က်င္းပျမဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၁၅-ရက္ေန႔မွာ ျဗိတိသွ်ကုိလုိနီ လက္ေအာက္ကေန လြတ္ေျမာက္ၿပီး ကုိယ္ပုိင္အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတာကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ႏွစ္စဥ္ လြတ္လပ္ေရး အခမ္းအနားကုိ က်င္းပခဲ့ျခင္း ျဖစ္တယ္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ့ ဒီ (၂၀၁၂) ႏွစ္ လြတ္လပ္ေရးေန႔သည္ ၆၅-ႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ ျဖစ္သည္။

၁၉၄၇-ခုႏွစ္၊ (အၾကိဳျဖစ္တဲ့ ၁၄-ရက္ည)  ၾသဂုတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔၊ သန္းေခါင္အခ်ိန္မွာ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ့ ပထမဦးဆံုး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ ဂ်၀ါဟလာလ္ ေန႐ူး (Jawahar Lal Nehru) က နယူးေဒလီၿမိဳ့ အနီေရာင္ခံတပ္ (Red Fort) မွာ (ေရႊ၀ါေရာင္၊ အစိမ္းေရာင္၊ အျဖဴေရာင္) သံုးေရာင္ခ်ယ္ ႏုိင္ငံေတာ္အလံကုိ လႊင့္ထူခဲ့တယ္။ ျပည္သူလူထုကုိလည္း မိန္႔ခြန္း ေခြ်ခဲ့ပါတယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ့ မိန္႔ခြန္း ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္မွာ-

“ကုိယ့္ကံၾကမၼာ ကုိယ္ဖန္တီးႏုိင္ဖုိ႔ ႏွစ္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ႀကိဳးစားခဲ့ရတယ္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ကတိျပဳထားသည့္အတုိင္း အခုအခါ တုိင္းျပည္ကုိ ကယ္တင္ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ (သုိ႔မဟုတ္) အလံုးစံု မဟုတ္သည့္တုိင္ အႏွစ္သာရေတာ့ ျပည့္၀ပါတယ္။ သန္းေခါင္ယံ မွန္နာရီ တီးတဲ့အခါ တစ္ကမၻာလံုးက အိပ္ေမာက်ေနခ်ိန္မွာ အသက္ေသြးေခၽြးနဲ႔ ရင္းႏွီးခဲ့ရတဲ့ အိႏၵိယက လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ႏုိးထလာၾကတယ္။ တစ္ခါတရံမွ လြတ္လပ္တဲ့ သမုိင္းထဲက လြတ္လပ္ေရး အခ်ိန္တန္လာပါၿပီ။ အေဟာင္းကေန အသစ္ဆီသုိ႔ ေျခလွမ္း လွမ္းတုိးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္၊ အသက္ေသြး ေပးလွဴခဲ့တဲ့ အခ်ိန္၊ ႏုိင္ငံရဲ့၀ိညာဥ္ ရွင္သန္ထေျမာက္တဲ့ အခ်ိန္၊ ၾကာရွည္စြာ အဖိႏွိပ္ခံခဲ့တဲ့ အခ်ိန္၊ အဲဒီအခ်ိန္ေတြ ကုန္ဆံုးခဲ့ပါၿပီ။ …….. ကံၾကမၼာဆုိးကေန ဒီကေန႔ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ပါၿပီ။ ကုိယ္ပုိင္ကံၾကမၼာနဲ႔သာ ေရွ႔ဆက္ ရွင္သန္ထေျမာက္ၾကပါစုိ႔။”

(၁၉၄၇၊ ၾသဂုတ္လ ၁၅၊ လြတ္လပ္ေရးေန႔ မိန္႔ခြန္း)

လြတ္လပ္ေရးေန႔ကုိ တစ္ႏုိင္ငံလံုး အႀကီးအက်ယ္ ျပဳလုပ္ၾကတယ္။ အစုိးရနဲ႔ ျပည္သူ ပူးေပါင္းၿပီး တက္ၾကြစြာ လြတ္လပ္ေရးပြဲကုိ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲၾကတယ္။ လြပ္လပ္ေရးေန႔မွာ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ့ လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈ ကာလတစ္ေလွ်ာက္ အသက္ေသြး ေပးဆပ္ခဲ့ၾကသည့္ အာဇာနည္မ်ားကုိ ဂုဏ္ျပဳၾကတယ္။ အဓိကအက်ဆံုး လြတ္လပ္ေရး အခမ္းအနားကုိေတာ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ႐ုံးစုိက္ရာ ၿမိဳ့ေတာ္နယူးေဒလီမွာ က်င္းပပါတယ္။ အနီေရာင္ခံတပ္ ၀င္းအတြင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကုိယ္တုိင္ လြတ္လပ္ေရးအလံကုိ စုိက္ထူကာ ဂုဏ္ျပဳတပ္ဖြဲ႔မ်ားက ေသနတ္ ပစ္ေဖာက္ ဂုဏ္ျပဳၾကပါတယ္။ လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႔ အသီးအသီးက ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္း သီဆုိကာ  စစ္ေရးျပ အခမ္းအနား ျပဳလုပ္ၾကတယ္။

လက္ရွိ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မုိမန္းဟန္ဆင္း ကုိယ္တုိင္ လူထုကုိ တုိက္႐ုိက္ မိန္႔ခြန္း ေျပာၾကားသလုိ၊ ပါတီအသီးအသီးက ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကလည္း လူထုၾကား ထြက္လာကာ ႏုိင္ငံအႏွ႔ံအျပားမွာ ေဟာေျပာပြဲ လုပ္ၾကတယ္။ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား ေဟာေျပာၾကသည့္ ၾသ၀ါဒအမ်ားစုမွာ- အေမြအႏွစ္ကုိ ထိန္းသိမ္းဖုိ႔၊ တရားဥပေဒကုိ ေလးစားလုိက္နာဖုိ႔၊ အတိက္သမုိင္းေၾကာင္းကုိ မေမ့ဖုိ႔၊ ပစၥဳပၸန္သမုိင္း ေကာင္းေအာင္ လုပ္ဖုိ႔၊ အနာဂတ္တုိင္းျပည္ ဘက္စံု တုိးတက္ေရးအတြက္ ၀ုိင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းၾကပါတယ္။

လြတ္လပ္ေရးေန႔ကုိ အမ်ားျပည္သူ ႐ုံးပိတ္ရက္ေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့တယ္။ ထုိေၾကာင့္လည္း ျပည္သူမ်ား အိမ္ျပင္ထြက္ၾကကာ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ ဆင္ႏႊဲၾကတယ္။ တီးမႈတ္ ကခုန္ၾကတယ္။ ၿပိဳင္ပြဲ အမ်ဳိးအစားစံု က်င္းပၾကတယ္။ ကေလးမ်ား စြန္ကုိ ေရာင္စံုကာလာ ခ်ယ္ကာ လႊတ္ၾကတယ္။ လြတ္လပ္ေရးပီပီ လြတ္လြပ္စြာ အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ၾကသည္။

မွီျငမ္း-

http://www.calendarlabs.com/holidays/india/independence-day.php

အိုင္ပက္ (iPad) အသံုးျပဳနည္း (အပုိင္း-၂)

ကေန႔ ေရးသား တင္ျပမွာကေတာ့ အိုင္ပက္ (iPad) ရဲ့ အပ္ပ္ (App) အေၾကာင္းေတြပါ။ အပ္ပ္ဆုိတာ Application ရဲ့ ေရွ႔ဆံုး စာလံုး ၃-လံုးျဖစ္တဲ့ App ကုိ ယူသံုးထားတာ ျဖစ္ၿပီး၊ အသံုးခ် ေဆာ့ပ္၀ဲလ္ အမ်ိဳးအစား ျဖစ္တယ္။ Apps (S-ပါတဲ့ ဗဟူ၀ုစ္) ကုိ သံုးထားရင္ အသံုးခ် ေဆာ့ပ္၀ဲလ္ အမ်ားႀကီးကုိ ဆုိလုိတာပါ။ ကြန္ပ်ဴတာ ေ၀ါဟာရနဲ႔ ႏႈိင္းရင္ အုိင္ကြန္ (icon) နဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ပါပဲ။ ကြန္ပ်ဴတာမွာ Office ရဲ့ icon ကုိ ကလစ္ႏွိပ္လုိက္ရင္ စာစီစာ႐ုိက္ လုပ္ငန္း လုပ္ႏုိင္မယ္။ Window Media Player ရဲ့ icon ကုိ ကလစ္ႏွိပ္လုိက္ရင္ သီးခ်င္း နားေထာင္ႏုိင္မယ္၊ ဗီဒီယုိ ၾကည့္ႏုိင္မယ္ေပါ့။ ဒီလုိပါပဲ၊ အိုင္ပက္မွာလည္း Safari ဆုိတဲ့ App ကုိ ကလစ္ႏွိပ္လုိက္ရင္ အင္တာနက္ အဖြင့္မ်က္ႏွာ ေရာက္သြားၿပီး ႀကိဳက္ရာ ၀က္ဆုိက္ကုိ ဖြင့္ၾကည့္ႏုိင္တယ္။ You Tube App ကုိ ကလစ္ႏွိပ္လုိက္ရင္ အြန္လုိင္းေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ ဗီဒီယို၊ သီးခ်င္း သိန္းသန္းခ်ီကုိ ၾကည့္႐ႈႏုိင္မွာ ျဖစ္တယ္။ App ကုိ “အသံုးခ်”လုိ႔ ဘာသာျပန္ၾကေပမယ့္ အရပ္သံုး စကားလံုးနဲ႔ဆုိ ကိရိယာ၊ တန္ဆာပလာ-လုိ႔ ေခၚရမယ္ ထင္တယ္။ လက္သမားဆရာ တစ္ေယာက္မွာ ကိရိယာလုိ႔ ေခၚတဲ့ ေဆာက္၊ တူ၊ ေပါက္ဆိန္တုိ႔ မရွိရင္ အလုပ္ မလုပ္ႏုိင္သလုိ သင္ပုန္း (Tablet) ေလာကမွာလည္း App ဟာ မရွိမျဖစ္ ကိရိယာေတြပါ။  

အုိင္ပက္ (iPad) အတြက္ အပ္ပယ္လ္ရဲ့ App Store မွာ တင္ထားတဲ့ App အမ်ဳိးအစားေပါင္း သိန္းခ်ီ ရွိပါတယ္။ App တစ္ခုခ်င္းစီမွာ သီးသန္႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ရွိၾကတယ္။ ကုိယ္စီ လကၡဏာရပ္ေတြနဲ႔ေပါ့။ စာဖတ္တဲ့ App၊ အဘိဓာန္ App၊ သီးခ်င္းနာေထာင္တဲ့ App၊ ဗီဒီယုိ App၊ ေျမပံုၾကည့္တဲ့ App၊ မွတ္စုသိမ္းတဲ့ App စတာေတြေပါ့။ App ကုိ အခမဲ့ ေပးတာ ရွိသလုိ ပုိက္ဆံေပး ၀ယ္ရတာလည္း အမ်ားႀကီးပါ။ အခမဲ့ ရရွိတဲ့ App အမ်ားစုကုိေတာ့ အျပည့္အစံု မပါတတ္ပါ။ သံုးရ႐ုံေလးသာ အခမဲ့ ေပးထားတာပါ။ ၀ယ္သံုးရတဲ့ App ေတြကလည္း ေစ်းႀကီးရင္ ႀကီးသေလာက္ ပုိပုိၿပီး ျပည့္စံုတယ္။ ဥပမာအေနနဲ႔ အဘိဓာန္ အပ္ပ္ (Dictionary App) ဆုိပါစုိ႔- ေပးထားတဲ့ ဖရီးဗားရွင္း(အခမဲ့မူ) ဆုိရင္ မီနင္း (အဓိပၸါယ္) တစ္ခုေလာက္ပဲ ဖြင့္ေပးထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁၀ ေလာက္ ေပး၀ယ္ရတဲ့ ေအာက္စဖုိ႔ အဘိဓာန္ အပ္ပ္ (Oxford Dictionary App) ဆုိရင္ အျပင္မွာ ထုတ္ေရာင္းေနတဲ့ စာအုပ္အတုိင္း တအားကုိ ျပည့္စံုတယ္။ 

အပ္ပ္ (App) သိန္းခ်ီ ရွိတဲ့ၾကားက အုိင္ပက္ (iPad) ၀ယ္ကတည္းက အလုိလုိ ပါလာၿပီးသား အပ္ပ္ (App) အေၾကာင္းေတြနဲ႔ စလုိက္ၾကရေအာင္…။ အုိင္ပက္ (iPad) မွာ ေအာ္တုိမတစ္ ပါလာတတ္တဲ့ အပ္ပ္ (App) ဟာ အမ်ဳိးအစား ၁၇-မ်ဳိးေလာက္ ရွိတယ္။ အပ္ပ္ (App) ေတြရဲ့ ပံုပန္း၊ အသံုးျပဳႏုိင္စြမ္းနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကုိ တစ္ခုခ်င္းစီ ရွင္းျပသြားမွာပါ- 
1. Safari 
2. Mail 
3. Photos 
4. iPod 
5. Calendar 
6. Contacts 
7. Notes 
8. Maps 
9. Videos 
10. You Tube 
11. iTunes 
12. App Store 
13. Game Center 
14. FaceTime 
15. Camera 
16. Photo Booth 
17. Settings

1. Safari (ဆာဖာရီ- အင္တာနက္ ဘေရာက္ဆာ) 
 အုိင္ပက္နဲ႔ အင္တာနက္ကုိ ခ်ိတ္ဆက္ထားၿပီး သံုးေတာ့မယ္ဆုိရင္ အျမဲတန္း ကလစ္ႏွိပ္ ဖြင့္ရတဲ့ အပ္ပ္ (App) တစ္ခုပါ။ အုိင္ပက္ကုိ အလ်ားလုိက္ လွဲထားတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေဒါင္လုိက္ ေထာင္ထားတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဆာဖာရီ (Safari) ကုိ ဖြင့္လုိက္ရင္ မ်က္ႏွာျပင္ အျပည့္ အလုိလုိ ေပၚေပးတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ႀကီးတဲ့ ၀က္ဆုိက္ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လုိပဲ ေသးငယ္တဲ့ ၀က္ဆုိက္ျဖစ္ျဖစ္ အျပည့္ ေပၚေနမွာပဲ။ အလ်ားလုိက္ကုိ လန္းစကိတ္ (Landscape) လုိ႔ သံုးႏႈန္းၿပီး ေဒါင္လုိက္ကုိ ေပါ့ထရိတ္ (Portrait) လုိ႔ သံုးပါတယ္။ (အဲ… ၀က္ဆုိက္တစ္ခုခုရဲ့ လိပ္စာ မပါရင္ အျဖဴထည္ႀကီးပဲ ေပၚေနမွာေနာ့္။) 

ဆာဖာရီကုိ ဖြင့္လုိက္တာနဲ႔ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ ပြင့္လာမွာပါ။ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာရဲ့ ထိပ္ဆံုးမွာ အလြတ္ကြက္ ၂-ခုနဲ႔ ဘားတန္းရယ္၊ အေပါင္းလကၡဏာ (+) ပါတဲ့ ဘားတန္းရယ္ ဆုိၿပီး ဘားတန္း ၂-ခု ေပၚလာမယ္။ ထိပ္ဆံုး ဘားတန္းထဲက အလြတ္ကြက္ ၂-ကြက္မွာ ရွည္တဲ့ (ဘယ္ဘက္) အကြက္ဟာ ၀ပ္ဆုိက္ တစ္ခုခုရဲ့ လိပ္စာ အျပည့္အစံုကုိ ေဖာ္ျပေပးတဲ့ အကြက္ျဖစ္ၿပီး၊ တုိေနတဲ့ အကြက္ (ညာဘက္) ကုိေတာ့ မသိေသးတဲ့ ၀က္ဆုိက္တစ္ခုခုကုိ ရွာေဖြရာမွာ အသံုးျပဳတဲ့ အကြက္ ျဖစ္တယ္။ 

အဲဒီ အလြတ္ကြက္ ၂-ကြက္အျပင္ ညာဘက္ေဒါင့္နားမွာ အျခား လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားလည္း ရွိေသးတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ ေနာက္သုိ႔ / ေရွ႔သုိ႔ကုိ ညႊန္ျပတဲ့ မွ်ား ၂-ခုရယ္၊ ဖြင့္ထားတဲ့ စာအုပ္ပံုစံရယ္၊ စာအုပ္အလယ္ကေန ေဖာက္ထြက္လာတဲ့ မွ်ားရယ္ ဆုိၿပီး ေနာက္ထပ္ အပုိေဆာင္း လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ၃-ခု ပါေသးတယ္။ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ တစ္ခုအတြင္းမွာ ဟုိဟာၾကည့္လုိက္၊ ဒီဟာဖတ္လုိက္ ထပ္ခါထပ္ခါ ႏွိပ္ရွာတဲ့အခါမွာ (စာအုပ္ကုိ လွန္ေလွာသလုိ) ဟုိေရာက္လုိက္၊ ဒီေရာက္လုိက္ ျဖစ္ေနမယ္။ အဲဒီအခါ ေရွ႔ကုိ ဆက္သြားခ်င္ရင္ ေရွ႔ဘက္ကုိ ညႊန္ျပထားတဲ့ မွ်ားကုိ ႏွိပ္၊ ေနာက္ကုိ ျပန္ဆုတ္ခ်င္သပဆုိရင္ ေနာက္ဘက္ကုိ ညႊန္ထားတဲ့ မွ်ားကုိ ႏွိပ္လုိက္႐ုံပါ။ ဒီမွ်ားေတြကုိ ကက္ဆက္၊ ေအာက္စက္ေတြမွာ သံုးတဲ့ Previous နဲ႔ Next တုိ႔ရဲ့ ပံုစံနဲ႔ တစ္ေထရာတည္းပါ။ အလယ္မွာရွိတဲ့ စာအုပ္ဖြင့္ထားတဲ့ ပံုစံက ဘြတ္မာ့က္ (Bookmarks) ပါ။ ႀကိဳက္တဲ့ ၀က္ဆုိက္ေတြကုိ မွတ္ထားတဲ့ လင့္ (Link) စာရင္းလုိ႔ ေျပာရင္ ရမလားပဲ။

 ေနာက္ဆံုးတစ္ခု ျဖစ္တဲ့ စာအုပ္အလယ္ကေန မွ်ားေဖာက္ထြက္သြားတဲ့ ပံုစံဟာ ႀကိဳက္တဲ့ ၀က္ဆုိက္ကုိ မွတ္ထားဖုိ႔ရယ္။ ဟုမ္း (Home) ဆုိတဲ့ မူလမ်က္ႏွာမွာ အပ္ပ္ (App) တစ္ခုအေနနဲ႔ သိမ္းထားဖုိ႔ရယ္။ အီေမးလ္ကေနတစ္ဆင့္ အမ်ားကုိ မွ်ေ၀ ပုိ႔ေပးဖုိ႔အတြက္ရယ္ပါ။ ေအာက္ဘားတန္းမွာက်ေတာ့ လက္ရွိ ဖြင့္ထားတဲ့ စာမ်က္ႏွာရယ္ ေဘးမွာ အေပါင္းလကၡဏာ (+) ရယ္ ရွိတယ္။ အေပါင္းလကၡဏာ (+) ကုိ ႏွိပ္လုိက္ရင္ ေနာက္ထပ္ အလြတ္ စာမ်က္ႏွာတစ္ခု ေပၚလာမယ္။ ေနာက္ထပ္ ၀က္ဆုိက္တစ္ခုကုိ ထပ္ရွာလုိ႔ ရတယ္ေပါ့။ အေပါင္းလကၡဏာကုိ ႏွိပ္တုိင္း ႏွိပ္တုိင္း ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ စာမ်က္ႏွာ အလြတ္ အမ်ားႀကီး ေပၚလာမွာပါ။ ကြန္ပ်ဴတာမွာလုိပဲ အုိင္ပက္မွာလည္း အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ (Web Pages) ေျမာက္မ်ားစြာ တျပိဳင္တည္း ဖြင့္ထားႏုိင္ပါတယ္။ ၾကည့္ခ်င္တဲ့ မ်က္ႏွာကုိ ကလစ္ထပ္ႏွိပ္လုိက္႐ုံပဲ။ Active (နည္းနည္းလင္း) ေနတဲ့မ်က္ႏွာဟာ ဖြင့္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာေပါ့။ 

မသိေသးတဲ့ ၀က္ဆုိက္တစ္ခုခုကုိ ရွာခ်င္ေတာ့မယ္ဆုိရင္- 
(၁) ဘားတန္း ၂-ခုထဲက အေပၚကုိ ေရြး၊ အလြတ္ကြက္ ၂-ကြက္ထဲက ညာဘက္ေဒါင့္ကြက္ကုိ ေရြးပါ။ 
(၂) ညာဘက္ အလြတ္ကြက္မွာ ကလစ္ ၁-ခ်က္ႏွိပ္လုိက္ပါ။ ေအာက္ကေန လက္ကြက္ (ကီးဘုတ္) အလုိလုိေပၚလာမယ္။ 
(၃) ႀကိဳက္တဲ့ စာလံုးေပါင္းတစ္ခုခုကုိ ႐ုိက္လုိက္ပါ။ (ဥပမာ book ႐ုိက္လုိက္တယ္ ဆုိပါစုိ႔၊ book နဲ႔စတဲ့ စာလုံးေတြ တသီတတန္းႀကီး ေပၚလာမယ္။ အဲဒီထဲမွာမွ ႀကိဳက္တဲ့တစ္ခုကို ဖြင့္လုိက္ေပါ့။) 

အဲ.. တစ္ခုေတာ့ သတိထားရမွာက ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္နဲ႔ ေရးတင္ထားတဲ့ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ (BlogSpot) ေတြကုိေတာ့ ဖတ္လုိ႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဖြင့္လုိက္ရင္ ေလးကြက္ အလံုးေတြပဲ ေပၚလာမယ္။ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေတြကုိ ဖတ္ခ်င္ရင္ မုိးကုတ္ (Mogok) လုိ႔ေခၚတဲ့ ၀က္ဘေရာက္ဆာကုိ ေဒါင္းလုတ္ထားရပါမယ္။ 

Tab (အင္တာနက္ မ်က္ႏွာ) အမ်ားႀကီး ဖြင့္ထားတဲ့ အုိင္ပက္ပံုစံ 

ဆက္စပ္လုိ႔ မုိးကုတ္ (Mogok) ေဒါင္းလုတ္ လုပ္ပံုကုိ တစ္ခါတည္း တင္ျပသြားပါ့မယ္။ အဂၤလိပ္ “A” အကၡရာလုိ အျပာေရာင္နဲ႔ App Store ဆုိတဲ့ အပ္ပ္ကုိ မူလမ်က္ႏွာမွာ ရွာပါ။ 
(၁) App Store (ဒီစာရင္းထဲမွာ နံပါတ္ ၁၂ ခုေျမာက္) ကုိ ေတြ႔တာနဲ႔ ၁-ခ်က္ ကလစ္လုိက္ပါ။ (၂) ေပၚလာတဲ့ မ်က္ႏွာရဲ့ ညာဘက္ (အလြတ္) အကြက္မွာ ၁-ခ်က္ ႏွိပ္ပါ။ (ေအာက္ဘက္မွာ ကီးဘုတ္ ေပၚလာမယ္) 
(၃) Mogok လုိ႔ ႐ုိက္ထည့္လုိက္ပါ။ (Mogok web browser စာတန္းေပၚလာမယ္။ ေရြးၿပီး ႏွိပ္လုိက္ပါ) 
(၄) အဂၤလိပ္လုိ “M” အႀကီးနဲ႔ အနီေရာင္ အကြက္ တစ္ကြက္ေပၚလာမယ္။ 
(၅) (ေဘးနားမွာရွိတဲ့) FREE ကုိ ၁-ခါႏွိပ္၊ ၿပီးရင္ INSTALL APP ကုိ ထပ္ႏွိပ္။ 
(၆) (Apple ID အေကာင့္ ရွိသူမ်ားအတြက္) ပတ္စေ၀့ါ (Password) ေတာင္းလိမ့္မယ္။ ပတ္စေ၀ါ့ ႐ုိက္ျဖည့္လုိက္ပါ။ ခဏေလးေစာင့္ ေဒါင္းလုတ္ လုပ္ေပးပါလိမ့္မယ္။ 

ၿပီးသြားရင္ အဲဒါကုိ ႏွိပ္ၿပီး ဖြင့္။ ဒါဆုိရင္ ဘယ္ျမန္မာ၀က္ဆုိက္ကုိ မဆုိ ျမန္မာလုိ ဖတ္လုိ႔ ရပါၿပီ။ (မွတ္ခ်က္။ ID အေကာင့္ ရွိသူမ်ားအတြက္သာ ေဒါင္းလုတ္လုပ္လုိ႔ ရမယ္။ မရွိသူမ်ားအတြက္ ထည့္ထားၿပီးသား အပ္ပ္ေတြကုိသာ သံုးလုိ႔ ရမယ္။ ID အေကာင့္ ဖြင့္ပံုကုိ သီးျခား ထပ္ေဖာ္ျပပါမယ္။)

2. Mail (အီေမးလ္)  
ဘယ္အီေမးလ္ အေကာင့္ကေနမဆုိ အီေမးလ္ လက္ခံရယူျခင္း၊ ဖတ္ျခင္း၊ ေပးပုိ႔ျခင္းတုိ႔ကုိ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အပ္ပ္ (App) တစ္ခုပါ။ ဓာတ္ပံု၊ PDF ဖုိင္ေတြကုိလည္း တြဲပုိ႔ႏုိင္တယ္။ ေပးပုိ႔လာတဲ့ ဓာတ္ပံု၊ PDF ဖုိင္ေတြကုိလည္း ပရင္တာ တစ္ခုခုကုိ ထည့္ထားပါက ပရင့္လည္း ထုတ္ႏုိင္ေသးတယ္။ PDF Creator ထည့္ထားရင္ PDF ဖုိင္ပါ လုပ္လုိ႔ရေသးတယ္။ ေမးလ္လုပ္ေဆာင္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ မုိဘုိင္းမီ၊ မုိက္ခ႐ုိေဆာ့အိတ္စ္ခ်ိန္းကေန တစ္ဆင့္ အသံုးမ်ားေနတဲ့ ရာဟူေမးလ္ (Yahoo)၊ ဂူးဂဲလ္ေမး (Google)၊ ေအအုိအယ္လ္ (AOL) ေမးလ္၊ ေဟာ့ေမးလ္ (Hotmail) ေတြကုိ သံုးႏုိင္ပါတယ္။

 

Mail (အီေမးလ္) အေကာင့္တစ္ခုခုကုိ ၀င္ထားတဲ့ အုိင္ပက္ပံုစံ 

 ေမးလ္ကုိ ဖြင့္ႏုိင္ဖုိ႔ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ အဆင့္အဆင့္- 
(၁) ဟုမ္း (Home) မွာ ရွိေနတဲ့ (ေခြးစိတ္သြား) Setting ကုိ ႏွိပ္ပါ 
(၂) ဘယ္ဘက္ေကာ္လံမွာ ရွိေနတဲ့ Mail, Contacts, Calendars ကုိ ႏွိပ္ပါ။ 
(၃) ညာဘက္ေကာ္လံမွာ ရွိေနတဲ့ Add Account ကုိ ႏွိပ္ပါ။ 
(၄) ညာဘက္ေကာ္လံမွာ ျပထားတဲ့ ေမးလ္အမ်ားစုထဲက မိမိသုံးမယ့္ Yahoo, Google, Hotmail တစ္ခုခုကုိ ႏွိပ္ပါ။ (ေဘာက္တစ္ခု ေပၚလာလိမ့္မယ္။) 
(၅) Name = ……………………, မိမိနာမည္ 
Email = ……………………, လက္ရွိသံုးေနတဲ့ အီေမးလ္ 
Password = ……………………, လ်ဳိ႔၀ွက္စာဂဏန္း 
Description = ……………………, Yahoo, Google တစ္ခုခုကုိ ေရြးပါ။ 
(၆) ညာဘက္အေပၚေထာင့္မွာ ရွိတဲ့ Next ကုိ ဆက္ႏွိပ္ပါ။ 
(၇) Save လုိက္ပါ။ ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ ေမးလ္ ေအာ္တုိ ၀င္သြားပါၿပီ။ 

ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ ေမးလ္ကုိ သံုးခ်င္ရင္ Mail ဆုိတဲ့ App ကုိသာ ႏွိပ္လုိက္ပါ။ အလုိလုိ ေမးလ္ထဲ ေရာက္သြားလိမ့္မယ္။ ဘယ္ဘက္ေကာ္လံမွာ ရွိတဲ့ ဇယားေတြက ကြန္ပ်ဴတာမွာ သံုးေနတဲ့ အီေမးလ္အတုိင္းပါပဲ။ (မွတ္ခ်က္= ဖြင့္ထားတဲ့ ေမးလ္အေကာင့္ အျမဲတန္းလုိလုိ ေအာ္တုိ ၀င္ေနမွာေနာ့္။ အုိင္ပက္ ပါ၀ါ မပိတ္မခ်င္း သူမ်ားေတြရဲ့ ေမးလ္ထဲမွာ မိမိရဲ့ အီေမးလ္အေကာင့္ Always ျဖစ္ေနမယ္။ စိမ္းေနမယ္။) 

3. Photos (ဓာတ္ပံု)  

ေနၾကာပန္းပံုနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ အပ္ပ္ (App) ကုိ Photos (ဓာတ္ပံု) လုိ႔ ေခၚတယ္။ ဒီ Photos (ဓာတ္ပံု) ကုိ ႏွိပ္ၿပီး ဖြင့္လုိက္တာနဲ႔ ေခါင္းစီး ၃-ခုရွိတဲ့ စာမ်က္ႏွာ တစ္ခု ေပၚလာလိမ့္မယ္။ ေခါင္းစီး ၃-ခုကေတာ့- Photos, Albums နဲ႔ Place ပါ။ 

Photos ေခါင္းစီးေအာက္ကေန အုိင္ပက္နဲ႔ ႐ုိက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံု၊ အင္တာနက္ကေန သိမ္းထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြကုိ ၾကည့္႐ႈႏုိင္တယ္။ Albums ေခါင္းစီးေအာက္ကေန အယ္လ္ဘမ္တစ္ခုအေနနဲ႔ သိမ္းထားေပးတယ္။ Place ေခါင္းစီးေအာက္ကေန ေရာက္ရွိတဲ့ ေနရာကုိ ျပေပးတဲ့ ေျမပံုလည္း ရွိတယ္။ မိမိ႐ုိက္ကူးထားတဲ့ ဓာတ္ပံုဟာ ဘယ္ေနရာလဲရွိတာကုိ ျပသေပးတဲ့ သေဘာပါ။

ဓာတ္ပံုေတြကုိ Slideshow လုပ္ထားတဲ့ နမူနာပံုစံ

 ၿပီးေတာ့ ဒီေခါင္းစီး ၃-ခုေဘးနားမွာ ရွိေနတဲ့ ေနာက္ထပ္ ရွိပါေသးတယ္။ Slideshow နဲ႔ မွ်ားေခါင္းေလးပါ။ Slideshow ဟာ ဓာတ္ပံုေတြကုိ စလုိက္႐ႈိးအေနနဲ႔ ၾကည့္ႏုိင္ဖုိ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ထည့္ေပးထားတယ္။ စလုိက္႐ႈိးအတြက္ ဓာတ္ပံု တစ္ပုံနဲ႔တစ္ပံု အကူးအေျပာင္း လုပ္ေပးတဲ့ ထရန္စီရွင္း (Transition) နဲ႔ ထည့္သြင္းရမယ့္ ေနာက္ခံသီခ်င္း (Music) လည္း ပါ၀င္ေသးတယ္။ 

Slideshow ရဲ့ ေဘးနားမွာ ရွိေနတဲ့ မွ်ားေခါင္းကုိ ႏွိပ္ပါက ဓာတ္ပံုကုိ Share လုပ္ဖုိ႔ (အမ်ားဆီကုိ ေမးလ္ကေနတစ္ဆင့္ ပုိ႔ေပးဖုိ႔) လုပ္ေဆာင္ခ်က္ရယ္၊ ေကာ္ပီ (Copy) ရယ္၊ ဖ်က္ဖုိ႔ (Delete) ရယ္ဆုိၿပီး ေနာက္ထပ္ ၃-ခု ရွိပါေသးတယ္။ အဲ…ထူးဆန္းတာ တစ္ခုက အခုေနာက္ပုိင္း (iOS.5.1.1 စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ ျမွင့္တင္ၿပီး ေနာက္ပုိင္း) အုိင္ပက္ ေလာ့ဂ္က်ေနသည့္တုိင္ (အုိင္ပက္ကုိဖြင့္တဲ့ မွ်ားေခါင္းေဘးမွာ ရွိေနတဲ့) ေနၾကာပန္းပံုကုိ ႏွိပ္ပါက ဓာတ္ပံုကုိ ၾကည့္႐ႈႏုိင္ပါေသးတယ္။ 

4. iPod (အုိင္ေပါ့)  
iTunes ကေနတစ္ဆင့္ ကုိယ္ပုိင္ ထည့္သြင္းထားတဲ့ သီးခ်င္း၊ အင္တာနက္ကေန ေဒါင္းလုတ္ထားတဲ့ သီခ်င္း၊ ရီေကာ့ လုပ္ထားတဲ့ အသံေတြကုိ စုစည္းေပးထားတဲ့ေနရာကုိ iPod (အုိင္ေပါ့) လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ iPod (အုိင္ေပါ့) ကုိ အသံပုိင္းဆုိင္ရာ ဖြင့္တဲ့ ပေလယာ တစ္ခုအေနနဲ႔ သံုးပါတယ္။ စမတ္ဖုန္းမွာ ပါတတ္တဲ့ MP3 ပေလယာပါပဲ။ (အ႐ုပ္မပါ၊ သီခ်င္း အသံသက္သက္ ဖြင့္တဲ့ ကိရိယာေပါ့။) iPod (အုိင္ေပါ့) ကုိ ဖြင့္ၿပီး နားေထာင္မယ္ဆုိရင္ ေအာက္ပါ ေပးထားတဲ့ နည္းလမ္း ၂-မ်ဳိးထဲက တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ သီးခ်င္း၊ အသံေတြကုိ အရင္ထည့္သြင္းထားရပါမယ္။ 

နည္း (၁)

-အုိင္ပက္ကုိ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္လိုက္ပါ။ 
-iTunes ဆုိတဲ့ ေဆာ့ပ္၀ဲလ္ကုိ ဖြင့္လုိက္ပါ။ (ကြန္ပ်ဴတာမွာ iTunes အင္စေတာလ္ ထားၿပီးသား ျဖစ္ေနရပါမယ္။) 
- (iTunes ပြင့္လာရင္) File > Add file to Library ကုိ ေရြးႏွိပ္ပါ။ (Add file to Library ဆုိတဲ့ ေဘာက္တစ္ခု ထပ္ေပၚလာမယ္။) 
- (ကြန္ပ်ဴတာမွာ သိမ္းဆည္းထားတဲ့) သီးခ်င္းရွိတဲ့ ဖုိင္ကုိ ရွာေရြးပါ။ ေတြ႔ရင္ ကလစ္ ၂-ခ်က္ အျမန္ႏွိပ္ပါ (သုိ႔မဟုတ္) ကလစ္ ၁-ခ်က္ႏွိပ္ၿပီး ေဘာက္ထဲက Open ကုိ ထပ္ဖြင့္ပါ။ ဒါဆုိရင္ မိမိေရြးထားတဲ့ သီခ်င္း၊ အသံက iTunes ထဲ ေရာက္လာၿပီ။ 
- iTunes ရဲ့ ညာဘက္ေအာက္ဆံုးေဒါင့္မွာ ရွိေနတဲ့ Sync ကုိ ႏွိပ္လုိက္ပါ။ (အုိင္ပက္ထဲ သီခ်င္း၊ အသံ ၀င္သြားေနတာကုိ ေတြ႔ရမွာပါ။ ၾကိဳက္သေလာင္ သြင္းၿပီးရင္ အုိင္ပက္ကုိ ၾကိဳးျဖဳတ္၊ အုိင္ပက္ထဲက iPod (အုိင္ေပါ့) ကုိ ဖြင့္လုိ႔ ရပါၿပီ။ 

နည္း (၂) 

-အုိင္ပက္ထဲက ဟုမ္း (မူလမ်က္ႏွာ) မွာ ရွိတဲ့ iTunes ကုိ ဖြင့္ပါ။ (Apple ရဲ့ iTunes Store ေရာက္သြားမယ္။) - iTunes Store ရဲ့ စာမ်က္ႏွာ ေအာက္ေျခမွာ Podcasts, iTunes U, Dowloads ဆုိၿပီး စာတန္း သံုးမ်ဳိး ရွိေနမယ္။ အဲဒီသံုးခုထဲက ပထမ ၂-ခုအနက္ တစ္ခုခုကုိ ေရြးၿပီး သက္ဆုိင္ရာ အသံဖုိင္၊ သီးခ်င္းေတြ ရလာလိမ့္မယ္။ ေဒါင္းလုတ္ လုပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့ Dowloads ကုိ ေရြးေပါ့။ iPod (အုိင္ေပါ့) နဲ႔ သီးခ်င္း၊ အသံေတြကုိ ဖြင့္မယ္၊ ပိတ္မယ္၊ ေက်ာ္မယ္၊ ျပန္ရစ္မယ္ဆုိရင္ MP3 Player မွာ လုပ္ေနတဲ့ လုပ္ပံုလုပ္နည္းအတုိင္းသာ လုပ္လုိက္ပါ။

5. Calendar (ျပကၠဒိန္) 
စာရင္းဇယားနဲ႔ အစီအစဥ္ေတြကုိ ခ်မွတ္ဖုိ႔အတြက္ အုိင္ပက္မွာ ျပကၠဒိန္ကုိ ထည့္ေပးထားတယ္။ ေန႔၊ လနဲ႔ ႏွစ္အလုိက္ ျပကၠဒိန္ကုိ ထည့္ေပးထားသျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကုိ ၾကိဳတင္ ၾကည့္ႏုိင္သလုိ တရက္တည္းမွာပင္ ျဖစ္စဥ္ တစ္ခုခ်င္းစီကုိလည္း ျပည္လည္ ၾကည့္႐ႈႏုိင္ပါေသးတယ္။ ဥပမာ- လာမယ့္ ေအာက္တုိဘာလ ၃၁-ရက္ေန႔မွာ သီတင္းကြ်တ္ မီးထြန္းပြဲေတာ္ ႏႊဲမယ္ ဆုိပါစုိ႔။

ဒီျဖစ္စဥ္ကုိ ျပကၠဒိန္မွာ မွတ္တမ္းတင္ ထည့္သြင္းထားလုိပါက- 
(၁) ျပကၠဒိန္ရဲ့ ထိပ္ပုိင္းမွာ ရွိေနတဲ့ Day, Week, Month, Year, List မီႏူထဲက Month ကုိ ေရြးႏွိပ္ပါ။ (၂) ေအာက္တုိဘာလ ၃၁ ကုိ ေရြးပါ။ 
(၃) ျပကၠဒိန္ရဲ့ ေအာက္ေျခမွာ ရွိေနတဲ့ အေပါင္းလကၡဏာ (+) ကုိ ႏွိပ္ပါ။ (ဇယားတစ္ခု က်လာလိမ့္မယ္။) (၄) Title ေနရာမွာ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲမယ့္ အျဖစ္အပ်က္ကုိ နာမည္ေပး ႐ုိက္ထည့္ပါ။ (ဥပမာ Lighting Festival) -Location ေနရာမွာ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲမယ့္ ေနရာကုိ နာမည္ေပး ႐ုိက္ထည့္ပါ။ (ဥပမာ-Shwedagon) -Start, Ends, Time Zone ကုိ ထပ္ႏွိပ္ပါ။ (ေန႔၊ အခ်ိန္၊ နာရီ ေျပာင္းရန္) 
-ဇယားေအာက္တြဲမွာ ထပ္ေပၚလာတဲ့ ေန႔ရက္၊ နာရီ၊ အခ်ိန္ (မနက္ / ညေန) ေတြကုိ ထပ္ေရြးပါ။ (ဥပမာ Web, 7 PM – 9 PM) ေရြးၿပီးၿပီဆုိရင္- 
-(ဇယားထိပ္ဆံုးမွာ ရွိေနတဲ့) Done ကုိ ႏွိပ္လုိက္ပါ။ 

ဒါဆုိရင္ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲမယ့္ သီတင္းကြ်တ္ မီးထြန္းပြဲေတာ္ အေၾကာင္းကုိ ဦးေဏွာက္နဲ႔၊ မွတ္စုစာအုပ္နဲ႔ မွတ္သားစရာ မလုိေတာ့ဘဲ၊ ျပကၠဒိန္ကုိ ေကာက္ၾကည့္လုိက္တာနဲ႔ ပြဲေတာ္ကုိ ဆင္ႏႊဲရမယ့္အခ်ိန္ကုိ တန္းသိမွာပါ။ ဆုိလုိတာက ၂၀၁၂-ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၃၁ (သီတင္းကြ်တ္လျပည့္) ေန႔၊ ညပုိင္း ၇-နာရီကေန ၉-နာရီအထိကုိ အုိင္ပက္ရဲ့ ျပကၠဒိန္ဇယားကြက္ထဲမွာ ထည့္သြင္းလုိက္တာပါ။ 

-အပုိင္း-၃ ကုိ ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမယ္-

အိုင္ပက္ (iPad) အသံုးျပဳနည္း (အပုိင္း-၁)

အခုတစ္ခါ အိုင္ပက္ (iPad) အသံုးျပဳတဲ့ နည္းလမ္းအခ်ိဳ႔ကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။ အိုင္ပက္ (iPad) အသံုးျပဳပံုကုိ ေဖာ္ျပခ်င္တာ ၾကာလွပါၿပီ။ သုိ႔ေသာ္ စိတ္ကူး႐ုံ သက္သက္ေလး။ စိတ္ကူးကုိ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏုိင္ေသး။ မေဖာ္ႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းကလည္း အမ်ားႀကီးေလ။ အိုင္ပက္ (iPad) ကုိ သံုးတဲ့လူ နည္းေနတာေၾကာင့္ရယ္။ သံုးေနၾကတဲ့ အနည္းငယ္ေသာ သူေတြကလည္း အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ေရးထားတဲ့ လမ္းညႊန္းကုိ ဖတ္ၿပီး သံုးႏုိင္ၾကတာရယ္ေၾကာင့္ပါ။

အဲလုိ ခပ္ဆိတ္မ ေနလာခဲ့တာ…။ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ကမွ မိတ္ေဆြတစ္ဦးက နယူးအိုင္ပက္ (The New iPad) ကုိ ၀ယ္သံုးတယ္။ သင္ပုန္း (Tablet) တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ၀ယ္သံုးဖုိ႔ သူ စိတ္ကူးေနတာ ၾကာလွၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဘာ၀ယ္ရမွန္း မသိဘူး။ အုိင္ပက္က ေကာင္းႏုိးႏုိး၊ ဆမ္ေဆာင္းကပဲ ဟုိလုိလုိနဲ႔ေပါ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အုိင္ပက္ ေကာင္းတယ္လုိ႔ ဘယ္သူကမ်ား ညႊန္းသလဲေတာ့ မသိပါ။ စာေရးသူရဲ့ ဘေလာ့ထဲက အုိင္ပက္အေၾကာင္းကုိ သူ ဖတ္ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္မွာပါ။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ၀ယ္လုိက္ပါၿပီ။ ေမ်ာက္ အုန္းသီး ရသလုိ ဟုိေျပးဒီလႊား ေနရသလားေတာ့ မေျပာတတ္ပါ။ အုိင္ပက္ ရရခ်င္း စာေရးသူဆီ လွမ္းဆက္သြယ္လာတယ္။ အုိင္ပက္အေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေမးလုိက္တာမ်ား တပံုတစ္ခါႀကီး။ စာေရးသူကလည္း တတ္သမွ် မွတ္မိသေလာက္ ေဖာက္သည္ခ်ေပးပါတယ္။

အဲ…အဲမိတ္ေဆြက အဂၤလိပ္စာကုိ တီးမိေခါက္မိ႐ုံေလးပါ။ သူ႔လုိပဲ အဂၤလိပ္စာ သိပ္မကြ်မ္းက်င္တဲ့ အုိင္ပက္သံုးသမား ျမန္မာျပည္မွာ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္တဲ့။ သူ သိတဲ့ အိုင္ပက္သံုး လူေတြလည္း တပံုႀကီး၊ ဆယ္ဂဏန္းခ်ီ ရွိတယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ လမ္းညႊန္းကုိ မဖတ္တတ္ ဖတ္တတ္နဲ႔ လမ္းညႊန္းခ်က္အတုိင္း လုိက္လုပ္တာ တလြဲခ်ည္းပဲတဲ့။ အျမဲတန္းလုိလုိ အုိင္ပက္ အေရာင္းဆုိင္ေတြနဲ႔ ႏွစ္ပါးသြားေနရသတဲ့။ စာေရးသူကုိလည္း အြန္လုိင္းမွာ ဆံုျဖစ္မွ ေမးရျမန္းရတယ္ဆုိေတာ့ မဆံုျဖစ္တဲ့အခါ အဆင္မေျပဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အုိင္ပက္ သံုးပံု သံုးနည္း ျမန္မာလုိ ေရးထားတဲ့ ၀က္ဆုိက္ေတြ ရွိရင္ ညႊန္းစမ္းပါဦး၊ စာေရးသူကုိလည္း သူ႔ကုိ ရွင္းျပသလုိ အျခားသူေတြကုိ ထပ္ရွင္းစရာ မလုိေအာင္ အုိင္ပက္အေၾကာင္း ေရးတင္ပါဦးလုိ႔ ေတာင္းဆုိတယ္။ ဒီလုိ အေၾကာင္းေလးေတြေၾကာင့္ ေကာက္ကာငင္ကာ အုိင္ပက္ အသံုးျပဳနည္းကုိ တင္လုိက္ပါတယ္။

အိုင္ပက္ အသံုးျပဳနည္း (အပုိင္း-၁) မွာ အုိင္ပက္ရဲ့ မူလမ်က္ႏွာ (စကရင္း) ထိပ္ဆံုးပုိင္း ဘားတန္း တစ္ေလွ်ာက္မွာ ရွိေနတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ (Functions) မ်ားကုိပဲ ဦးစြာ တင္ျပပါမယ္။ ေနာက္က်မွ အခြင့္သင့္ အခါသင့္ အပုိင္း-၂၊ အပုိင္း-၃ တုိ႔ကုိ ဆက္လက္ၿပီး ေဖာ္ျပပါမယ္။
(အမွာ= အုိင္ပက္အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးသားတင္ျပထားေပမယ့္ အုိင္ဖုန္း (iPhone) အုိင္ေပါ့တ္ တပ္ဂ်္ (iPod Toch) တုိ႔မွာလည္း အသံုးျပဳလုိ႔ ရပါတယ္။ အသံုးျပဳႏုိင္ျခင္း အေၾကာင္းရင္းက iPad, iPhone, iPod Touch သံုးခုလံုးဟာ စက္လည္ပတ္မႈစနစ္ တစ္မ်ဳိးထဲ တစ္ပံုစံထဲေၾကာင့္ပါ။)

အိုင္ပက္ရဲ့ မူလမ်က္ႏွာလုိ႔ေခၚတဲ့ ဟုမ္း-စကရင္းေပၚက အေခၚအေ၀ၚနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား

1. Home (ဟုမ္း-ခလုတ္)
Home (ဟုမ္း-ခလုတ္) ကုိ မူလစာမ်က္ႏွာလုိ႔ ေျပာရင္ ပုိသင့္ေတာ္မယ္ ထင္တယ္။ ဘာျဖစ္လဲဆုိေတာ့ ဘယ္မ်က္ႏွာကုိပဲ ဖြင့္ထားဖြင့္ထား ျပန္ေဖ်ာက္ခ်င္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ျပန္ပိတ္ခ်င္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီ Home (ဟုမ္း-ခလုတ္) ကုိသာ ႏွိပ္လုိက္ပါ။ အဲဒီအခါက်ရင္ မူလစာမ်က္ႏွာကုိပဲ ျပန္ေရာက္သြားမွာမုိ႔လုိ႔ပါ။
Home (ဟုမ္း-ခလုတ္) ကုိ သြားၿပီးႏွိပ္စရာ မလုိဘဲနဲ႔ မူလမ်က္ႏွာကုိ ျပန္ေရာက္သြားတဲ့ နည္းလမ္းကလည္း ရွိေသးတယ္။ အဲဒါက- လက္ရွိ ဖြင့္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာ (Tab) ေပၚကုိ လက္ငါးေခ်ာင္းလံုးကုိ စကရင္းေပၚ ျဖန္႔တင္လုိက္ပါ။ ၿပီးရင္ လက္ငါးေခ်ာင္းလံုးကုိ အတြင္းဘက္သုိ႔ ဆြဲစိ (ဆြဲစု) လိုက္ပါ။ ဒါဆုိရင္ လက္ရွိ ဖြင့္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာ (Tab) က ေပ်ာက္သြားၿပီး မူလမ်က္ႏွာ အဖြင့္-စကရင္းသုိ႔ ျပန္ေရာက္သြားမယ္။ ဒီနည္းက Home (ဟုမ္း-ခလုတ္) ကုိ ေခြ်တာတဲ့ သံုးနည္းလည္း ေခၚတယ္။ Home (ဟုမ္း-ခလုတ္) ကုိ အျမဲတန္း ႏွိပ္ေနရင္ ခလုတ္ ပ်က္သြားမွာကုိ ေၾကာက္တဲ့သူေတြအတြက္ ဒီေနာက္နည္းကုိ သံုးပါ။

2. Airplane mode (ေလယာဥ္-စနစ္)
Airplane mode (ေလယာဥ္-စနစ္) ဆုိတာ ေလယာဥ္ပ်ံ ပံုစံေဖာ္ထားတဲ့ စကရင္းအတြင္းက အြန္/ေအာ့ပ္ (On/ Off) ခလုတ္ပါ။ ဒီခလုတ္ကုိ အြန္-ထားရင္ (ဖြင့္ထားရင္) ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္းတုိ႔၊ ဘလူးတု(တ္) စနစ္တုိ႔ အလုပ္ မလုပ္ေတာ့ပါ။ ၀ုိင္ဖုိင္ (Wi-Fi) နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကြန္ယက္အားလံုးကုိ ျပတ္ေတာက္လုိက္တာပါ။ ကြန္ပ်ဴတာမွာ တုိ႔တစ္ေတြ သံုးေနက် Stand by, Sleep စနစ္တုိ႔နဲ႔ ခြ်တ္စြတ္ပဲ။
ေလယာဥ္နဲ႔ ခရီးသြားရတဲ့အခါ ေလယာဥ္ေပၚ ဖုန္း/သင္ပုန္းေတြကုိ အသံုးျပဳခြင့္ မေပးပါ။ ထုိအခါ ဖုန္း/သင္ပုန္းကုိ ပါ၀ါ-ပိတ္ေနရရင္ ၾကန္႔ၾကာတတ္တယ္။ ေလယာဥ္ေပၚက အဆင္း ဖုန္း/သင္ပုန္းကုိ ျပန္ဖြင့္တဲ့အခါမွာလည္း ျပန္ပြင့္လာဖုိ႔ ေစာင့္ရတာလည္း နည္းနည္းေတာ့ ၾကာတယ္မဟုတ္လား။ ဒါေၾကည့္လည္း ပါ၀ါကုိ ဖြင့္ / ပိတ္ လုပ္ေနရမယ့္အစား Airplane mode (ေလယာဥ္-စနစ္) ကုိသာ ေရြးႏွိပ္လုိက္ပါ။ ဒါဆုိရင္ ပါ၀ါအဖြင့္ / အပိတ္အတြက္ အခ်ိန္ကုန္ သက္သာတယ္။
ကားနဲ႔ ခရီးေ၀း သြားရမယ့္ အခ်ိန္မွာလည္း Airplane mode (ေလယာဥ္-စနစ္) ကုိ အြန္-ထားရင္ ဘကၳရီ အားကုန္ သက္သာတယ္။ ျဖတ္သန္းသြားလာတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္က တာ၀ါတုိင္ေတြရဲ့ ဆြဲအားနဲ႔ အုိင္ပက္ထဲက ဆက္သြယ္ေရးစနစ္တုိ႔က ေအာ္တုိမတစ္ ခ်ိတ္ဆက္ေနၾကတယ္။ ဒီ Airplane mode နဲ႔သာ ပိတ္မထားရင္ ဘကၳရီအား ဆြဲစားသြားမယ္။ ဘကၳရီအား ေခြ်တာလုိတဲ့အခါ ဒီမုဒ္ကုိသာ ဖြင့္ (On) လုိက္ပါ။

အိုင္ပက္ရဲ့ ေနာက္ေက်ာနဲ႔ ေဘးႏွစ္ဘက္ရွိ အေခၚအေ၀ၚနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား

Airplane mode (ေလယာဥ္-စနစ္) ကုိ အြန္-ထားရင္ ေအာက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ား အသံုးျပဳလုိ႔ မရပါ-
၁။ အီးေမးလ္ ေပးပုိ႔ျခင္း၊ လက္ခံျခင္း။
၂။ အင္တာနက္ ဘေရာက္ဆာကုိ ဖြင့္ျခင္း။
၃။ ဖုန္းနံပါတ္၊ အီးေမးလ္ အေကာင့္၊ ျပကၠဒိန္ေတြကုိ စင္းခ႐ုိႏုိက္ (သိမ္းဆည္း) ျခင္း။
၄။ ယူတ်ဳစ္ (Youtube) ကေန ဗီဒီယုိ တင္ျခင္း၊ ဖြင့္ၾကည့္ျခင္း။
၅။ ရာသီဥတု သတင္းအခ်က္အလက္။
၆။ ေျမပံုစနစ္။
၇။ အပ္ပ္စတုိး (Apps Store) ကုိ ဖြင့္ျခင္း။
၈။ အင္တာနက္ကေန ေပးထားတဲ့ ဂိမ္းေတြကုိ ေဆာ့ကစားျခင္း-တုိ႔ ျဖစ္တယ္။

3. 3G/4G (သရီး-ဂ်ီ/ ဖုိး-ဂ်ီစနစ္)
အုိင္ပက္ရဲ့ စကရင္း ထိပ္ဆံုးပုိင္းမွာ ျပသေပးေနတဲ့ 3G/4G (သရီး-ဂ်ီ/ ဖုိး-ဂ်ီ) သေကၤတဟာ တုိ႔တစ္ေတြ အသံုးျပဳေနတဲ့ ဖုန္းဆင္းကဒ္ရဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈစနစ္ကုိ ျပသေပးတယ္။ ၀ုိင္ဖုိင္ (Wi-Fi) သက္သက္ သရီး-ဂ်ီ (3G) ဖုိး-ဂ်ီစနစ္ (4G) မပါတဲ့ အုိင္ပက္မွာေတာ့ ဒီစနစ္ ပါ၀င္မွာ မဟုတ္ပါ။
ထပ္ရွင္းရရင္- အုိင္ပက္ (iPad) တုိင္းမွာ အမ်ဳိးအစား ၂-မ်ဳိး ကြဲျပားတယ္။
၁။ ၀ုိင္ဖုိင္ (Wi-Fi) သက္သက္ရယ္၊
၂။ ၀ုိင္ဖုိင္+သရီး-ဂ်ီ (အုိင္ပက္တူး အတြက္) ၀ုိင္ဖုိင္+ဖုိး-ဂ်ီ (အုိင္ပက္-သရီး အတြက္) ဆုိၿပီး ခြဲထားတယ္။
အဲဒီ ၂-မ်ဳိးကုိသာ သုိေလွာင္ႏုိင္တဲ့ ပမာဏ ၁၆-ဂ်ီဘီ၊ ၃၂-ဂ်ီဘီႏွင့္ ၆၄-ဂ်ီဘီ ဆုိၿပီး ၃-မ်ဳိးစီ ျပန္ကြာဟသြားတယ္။ (အုိင္ပက္ အမ်ဳိးအစားေပါင္း ၆-မ်ဳိး ကြဲသြားတာေပါ့)

အခုေဖာ္ျပတဲ့ 3G/4G (သရီး-ဂ်ီ/ ဖုိး-ဂ်ီစနစ္) ကုိေတာ့ ဒုတိယအမ်ဳိးအစားျဖစ္တဲ့ WiFi+3G (4G) အုိင္ပက္ အမ်ဳိးအစားကုိသာ ရည္ရြယ္တာပါ။ ပထမအမ်ဳိးအစားျဖစ္တဲ့ ၀ုိင္ဖုိင္ (Wi-Fi) သက္သက္ အုိင္ပက္နဲ႔ မဆုိင္ပါ။ (ေရးတင္ထားၿပီး ျဖစ္သည့္ “အိႏၵိယအတြက္ အုိင္ပက္-သရီး” သတင္းကုိ ကလစ္ႏွိပ္ၿပီး ဖတ္ႏုိင္ပါတယ္- http://ayechanmon.blogspot.in/2012/04/ipad3_17.html)

အုိင္ပက္ရဲ့ ထိပ္ပုိင္း ဘားတန္းေပၚက လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား

၀ုိင္ဖုိင္ (Wi-Fi) သက္သက္ ပါတဲ့ အုိင္ပက္ကုိ ၀ုိင္ဖုိင္ မိတဲ့ေနရာေလာက္သာ အသံုးျပဳလုိ႔ ရတယ္။ ၀ုိင္ဖုိင္ လြင့္ထားတဲ့ ေနရာ (ဥပမာ-အိမ္၊ ႐ုံးခန္း၊ ပလာဇာ၊ ေလဆိပ္) ေလာက္မွာသာ အင္တာနက္ကုိ အသံုးျပဳႏိုင္တယ္။ (ဒါေတာင္ အခမဲ့ ေပးထားဦးမွ။ အမ်ားစုက ပတ္စေ၀ါ့ (Password) နဲ႔ ၀င္သံုးရတဲ့ ၀ုိင္ဖုိင္သာ မ်ားတယ္။) ဒါေပမယ့္ ၀ုိင္ဖုိင္+သရီး-ဂ်ီ (ဒါမွမဟုတ္) ၀ုိင္ဖုိင္+ဖုိး-ဂ်ီ အုိင္ပက္ဟာ ၀ုိင္ဖုိင္ မိတဲ့ ေနရာတုိင္း အသံုးျပဳ ရ႐ုံသာမက ဆင္းကဒ္ (SIM) သီးသန္႔ ပါတဲ့အတြက္ ဆင္းကဒ္ကေနတစ္ဆင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ အင္တာနက္ ကြန္ယက္ေတြ အားလံုး အသံုးျပဳလုိ႔ ရတယ္။ ဆုိလုိတာက ဖုန္းလုိင္း ၀င္တဲ့ေနရာတုိင္းမွာ ဖုန္းလုိင္းကေနတစ္ဆင့္ အင္တာနက္ကုိ အသံုးျပဳလုိ႔ ရတယ္။ အဲလုိ ကြန္ရက္ကုိ အသံုးျပဳတဲ့ေနရာမွာ ဆင္းကဒ္ကုမၸဏီကေနတစ္ဆင့္ မိမိယူထားတဲ့ သရီး-ဂ်ီ/ ဖုိး-ဂ်ီရဲ့ ပက္ေက့ (Package) အလုိက္ အသံုးျပဳလုိ႔ ရပါတယ္။
ဒီသရီး-ဂ်ီစနစ္ကုိေတာ့ ျမန္မာျပည္ကလြဲရင္ ႏုိင္ငံတုိင္းလုိလုိက ခ်ိတ္ဆက္ အသံုးျပဳေနၾကပါၿပီ။ သုိ႔ေသာ္ ဖုိး-ဂ်ီစနစ္ကုိေတာ့ စက္မႈထြန္းကားတဲ့ အေရွ့အာရွ၊ ဥေရာပနဲ႔ အေမရိကေလာက္သာ အသံုးျပဳလုိ႔ အဆင္ေျပေသးတယ္။ (ဒီေနရာမွာ သတိထားရမွာက နယူးအုိင္ပက္လုိ႔ ေခၚတဲ့ အုိင္ပက္-သရီး (The New iPad) ကုိ ၀ယ္သံုးတဲ့အခါမွာ နံပါတ္ ၂ အမ်ဳိးအစားျဖစ္တဲ့ ၀ုိင္ဖုိင္+ဖုိး-ဂ်ီ ၀ယ္ထားေပမယ့္ မိမိႏုိင္ငံမွာ သံုးလုိ႔ မရေသးရင္ ဒီဖုိး-ဂ်ီအတြက္ ေငြပုိကုန္တာပဲ အဖတ္တင္မယ္။ တုိးတက္ပါတယ္ဆုိတဲ့ ၾသစေတးလ်ႏုိင္ငံမွာေတာင္ ဖုိး-ဂ်ီ အသံုးျပဳလုိ႔ မရဘူး ဆုိၿပီး အုိင္ပက္-သရီး အမ်ားႀကီးကုိ အပ္ပယ္လ္ကုမၸဏီဆီ ျပန္အမ္းလုိက္ေသးတယ္ေလ။)

4. EDGE (အက္ဂ်္)
စကရင္း ထိပ္ဆံုးပုိင္းမွာ ျပသေပးေနတဲ့ 3G/4G (သရီး-ဂ်ီ/ ဖုိး-ဂ်ီ) စနစ္ရဲ့ ေနရာမွာပဲ ဒီ EDGE (အက္ဂ်္) စနစ္ကုိ ေဖာ္ျပေပးတယ္။ ၀ုိင္ဖုိင္ (Wi-Fi) + သရီး-ဂ်ီ (3G) / ဖုိး-ဂ်ီစနစ္ (4G) ပါတဲ့ အုိင္ပက္မွာသာ ဒီစနစ္ကုိ သံုးႏုိင္မွာပါ။ အင္တာနက္ရဲ့ ကြန္ယက္စနစ္ ျဖန္႔က်က္တဲ့ ႏုိင္ငံေပၚမွာ မူတည္ၿပီး 3G/4G (သရီး-ဂ်ီ/ ဖုိး-ဂ်ီ) စနစ္နဲ႔ EDGE (အက္ဂ်္) စနစ္ ကြာျခားသြားတာပါ။ ခုေလာေလာဆယ္ဆယ္ ျမန္မာျပည္က ဒီ EDGE (အက္ဂ်္) စနစ္ကုိ က်င့္သံုးေနတယ္။ သရီးဂ်ီ/ ဖုိးဂ်ီ မရေသးတဲ့အတြက္ EDGE (အက္ဂ်္) စနစ္ကုိ သံုးရတယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းရတယ္။ အင္တာနက္ကုိ သံုးစြဲတဲ့အခါမွာ 3G/4G (သရီး-ဂ်ီ/ ဖုိး-ဂ်ီ) စနစ္က EDGE (အက္ဂ်္) စနစ္ထက္ အမ်ားႀကီး သာတယ္။ ျမန္ႏႈန္း ျမင့္တယ္။ အိႏၵိယမွာေတာင္ တစ္ခ်ဳိ႔ျပည္နယ္ေတြက 3G/4G (သရီး-ဂ်ီ/ ဖုိး-ဂ်ီ) စနစ္ မရေသးပဲ၊ EDGE (အက္ဂ်္) စနစ္နဲ႔သာ စခန္းသြားေနရတယ္။ ဗုဒၶဂယာ ဘုရားဖူးထြက္တဲ့အခါ ပုိသိသာတယ္။ နယူးေဒလီ၊ မြန္ဘုိင္းတုိ႔က 3G ရေနေပမယ့္ ဗိဟာရ္၊ ယူပီ-ျပည္နယ္ေတြမွာ EDGE သာ လုိင္း၀င္တယ္။ သံုးေနတဲ့ အုိင္ပက္မွာ ဒီ EDGE (အက္ဂ်္) စနစ္ ၀င္လာရင္ အေပၚပုိင္း ဘားတန္းေပၚမွာ E အတုိေကာက္ စာလံုးနဲ႔ ေပၚေနတတ္တယ္။ ဖုန္းလုိင္းကုိ ျပသေပးတဲ့ လုိင္းတန္းရဲ့ ေဘးနားမွာျဖစ္ျဖစ္၊ ဘကၳရီ သက္တမ္းကုိ ေဖာ္ျပေပးတဲ့ လုိင္းတန္းနားမွာ ျဖစ္ျဖစ္ E စာလံုး ေပၚေနရင္ EDGE (အက္ဂ်္) ကြန္နက္ရွင္းလုိ႔သာ မွတ္ထားလုိက္ပါ။

5. GPRS (ကြန္ယက္)
GPRS ဆုိတာလည္း ခ်ိတ္ဆက္မႈ ကြန္ယက္တစ္ခုပါပဲ။ GPRS ရဲ့ အရွည္စာလံုးကုိေတာ့ General Packet Radio Service ျဖစ္ၿပီး ၀-လံုးပုံသဏၭာန္နဲ႔ စကရင္းရဲ့ထိပ္ပုိင္းမွာ ေပၚေနတတ္တယ္။ 3-G စနစ္မေပၚခင္က သံုးစြဲခဲ့တဲ့ 2.5-G စနစ္ တစ္ခုပါ။ GSM စနစ္သံုး ဖုန္းကြန္ယက္ကေနတစ္ဆင့္ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ လက္ခံ / ေပးပုိ႔တဲ့ စနစ္ဆုိလည္း ေျပာလုိ႔ရတယ္။ EDGE (အက္ဂ်္) လုိပဲ ၀ုိင္ဖုိင္ (Wi-Fi) + သရီး-ဂ်ီ (3G) / ဖုိး-ဂ်ီစနစ္ (4G) ပါတဲ့ အုိင္ပက္မွာသာ ဒီစနစ္ကုိ သံုးႏုိင္မွာပါ။

6. Wi-Fi (၀ုိင္ဖုိင္)
Wi-Fi (၀ုိင္ဖုိင္) ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ ဘယ္အုိင္ပက္ အမ်ဳိးအစားမွာမဆုိ မပါမျဖစ္ ပါ၀င္ရတဲ့ စနစ္တစ္ခုပါ။ အင္တာနက္ ခ်ိတ္ဆက္ဖုိ႔ရာ သံုးရတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ တစ္ခုပါပဲ။ ကြန္ပ်ဴတာ အမ်ားစုမွာ ႀကိဳးသုံးၿပီး အင္တာနက္ ခ်ိတ္ဆက္ရေပမယ့္ သင္ပုန္း (Tablet) တုိင္းမွာေတာ့ ႀကိဳးမလုိပဲ ႀကိဳးမဲ့နဲ႔ အင္တာနက္ ခ်ိတ္ဆက္ျမဲ ျဖစ္တယ္။ ဒါကုိ ၀ုိင္ယာလက္ (ႀကိဳးမဲ့) ဆက္သြယ္မႈလုိ႔ ေခၚတယ္။ မိမိတုိ႔ရဲ့ အိမ္၊ ႐ုံခန္းမွာ ဒါမွမဟုတ္ အမ်ားနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ ေစ်းဆုိင္၊ ဟုိတယ္၊ ေလဆိပ္ေတြမွာ ၀ါယာလက္ ကြန္နက္ရွင္း လြင့္ထားရင္ ဒီ၀ုိင္ဖုိင္ကုိ ဖြင့္ၿပီး အင္တာနက္ သံုးႏုိင္ပါတယ္။ အခမဲ့ ေပးထားတဲ့ ေနရာတုိင္းမွာေတာ့ ၀ုိင္ဖုိင္ကုိ ဖြင့္႐ုံေလး အင္တာနက္ တန္း၀င္လာမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ကန္႔သတ္ထားရင္ေတာ့ ပတ္စေ၀ါ့ (Password) နဲ႔ ၀င္ရတယ္။ ၀ုိင္ဖုိင္ကုိ တျခမ္းပဲ့ လုိင္း ၄-ထပ္ သေကၤတနဲ႔ ျပသေပးေလ့ ရွိတယ္။ လုိင္းမ်ားေလ ကြန္နက္ရွင္း ပုိမိေလေလပဲ။

Wi-Fi (၀ုိင္ဖုိင္) ကုိ သံုးႏုိင္ေအာင္ ေအာက္ပါအတုိင္း လုပ္ေဆာင္ပါ-
မူလမ်က္ႏွာ (Home Screen) မွာ ရွိေနတဲ့ Setting (ေခြးသြားစိတ္နဲ႔ ႐ုပ္ပံု) ကုိ ႏွိပ္လုိက္ပါ။ ေနာက္မ်က္ႏွာတစ္ခု ထပ္ပြင့္လာလိမ့္မယ္။ အဲဒီမွာ Setting နဲ႔ General ဆုိၿပီး ေကာ္လံ ၂-ခု ျဖစ္ေနမယ္။ ဘယ္ဘက္မွာ ရွိတဲ့ ေကာ္လံထဲက Wi-Fi (တျခမ္းထဲ လုိင္း၄-ထပ္႐ုပ္ပံု) ကုိ ထပ္ႏွိပ္။ ၿပီးရင္ Wi-Fi ကုိ On လုိက္ပါ။ ေအာက္မွာ ရွိတဲ့ Choos A Network ကုိ ႏွိပ္ပါ။
တကယ္လုိ႔မ်ား ဖရီးေပးထားတဲ့ Wi-Fi (၀ုိင္ဖုိင္) ျဖစ္မယ္ဆုိရင္ ေပၚလာတဲ့ Network အမည္ထဲက တစ္ခုခုကုိ ေကာက္ေရြးလုိက္႐ုံနဲ႔ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္း ရပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ Network ဆုိရင္ Password (ပစ္စေ၀ါ့) ကုိ ထပ္႐ိုက္ထည့္ရဦးမွာပါ။

၀ုိင္ဖုိင္ အသံုးျပဳပံု အဆင့္ဆင့္

7. Activity (လုပ္ေဆာင္ခ်က္)
Activity (လုပ္ေဆာင္ခ်က္) ဆုိတာ တစ္စံုတစ္ရာကုိ လုပ္ေဆာင္ေနဆဲ (လုပ္ေနတုန္း) ကုိ ဆုိလုိတာပါ။ အင္တာနက္ ကြန္ရက္ ၀င္ေနတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ သာဒ္ပါတီလုိ႔ေခၚတဲ့ အသံုးခ်ေဆာ့ပ္၀ဲလ္ (Apps) တစ္ခုခုကို ေဒါင္းလုတ္ေနတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီသေကၤတကုိ ျပေလ့ရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာဆုိ ၀က္ဘေရာက္ဆာ (အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ) တစ္ခုခုကုိ ဖြင့္ရင္ေတာင္ ဒီ Activity (လုပ္ေဆာင္ခ်က္) က လည္ၿပီးမွ ပြင့္လာတတ္တယ္။ သေဘာက အင္တာနက္ ေႏွးေလ သူ႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္က မ်ားေလပဲ။ ဒီသေကၤတ လည္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လုပ္ေဆာင္ဆဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေစာင့္ေပးရပါတယ္။ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ေပ်ာက္သြားမယ့္ သေကၤတပါ။

8. VPN (သီးျခားကြန္ယက္)
Virtual Private Network ရဲ့ စာလံုးကုိ အတုိေကာက္ျဖင့္ VPN (သီးျခားကြန္ယက္) လုိ႔ ေခၚတယ္။ “သီးျခားကြန္ယက္ အတု” လုိ႔ ဘာသာျပန္ရေလမလားပဲ။ အမ်ားသံုး ကြန္ရက္ကေန တကုိယ္ေရ တစ္ကာယ သီးျခားကြန္ယက္အျဖစ္ ဖန္တီးတာကုိ ဆုိလုိတာပါ။ ဥပမာ အင္ဖရာနက္ (အင္တာနက္ မဟုတ္ပါ) အျဖစ္ သီးျခား ပံ့ပုိးေပးတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္၊ အင္ဖရာနက္အတြင္းမွာ အမ်ဳိးအစားတူ သင္ပုန္း (Tablet) အခ်င္းခ်င္း၊ ဖုန္းအခ်င္းခ်င္း သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ေပးပုိ႔ / လက္ခံရယူႏုိင္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကုိ VPN (သီးျခားကြန္ယက္) လုိ႔ ေခၚတယ္။
အၾကမ္းဖ်ဥ္း ေျပာရရင္ အင္တာနက္ မရွိ၊ ျပင္ပ ကြန္နက္ရွင္းကုိ မသံုးဘဲ အုိင္ပက္ ၂-လံုးၾကား အခ်င္းအခ်င္း ဆက္သြယ္ႏုိင္ဖုိ႔ ဖန္တီးေပးထားတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ တစ္ခုပဲ ဆုိပါစုိ႔။

9. Lock (ေသာ့)
အုိင္ပက္ တစ္လံုးကုိ စတင္ၿပီး အသံုးျပဳတဲ့အခါတုိင္း ဒီ Lock (ေသာ့) ကုိ အျမဲတန္း ဖြင့္ေပးရတယ္။ အသံုးျပဳေနဆဲ ျဖစ္တာေတာင္ ခဏရပ္ထားရင္ ျပန္ၿပီး ဖြင့္ရပါတယ္။ ၂-မိနစ္အတြင္း အုိင္ပက္ကုိ အသံုးမျပဳရင္ အဲဒီ Lock (ေသာ့) က ေအာ္တုိ အလုိလုိ က်သြားၿပီး အုိင္ပက္ ပိတ္သြားလိမ့္မယ္။ ျပန္သံုးခ်င္ရင္ ျပန္ဖြင့္ရတယ္။ အဲဒီ Lock (ေသာ့) ကုိ မိမိစိတ္ႀကိဳက္ ၅-မိနစ္၊ ၁၀-မိနစ္ စသည္ျဖင့္ ျပန္ခ်ိန္ယူလုိ႔ ရတယ္။ အုိင္ပက္ကုိ မတုိ႔မထိတဲ့ အခ်ိန္မွာ အလုိလုိ ပိတ္သြားတာကုိ ေလာ့ဂ္ခ်တယ္လုိ႔ ေျပာၾကတယ္ မဟုတ္လား။ ဘကၳရီအားကုိ ေခြ်တာေပးတဲ့ သေဘာပါ။

ေလာ့ဂ္ ၄-မ်ဳိးကို ေတြ႔ရပံု

Lock (ေသာ့) တြင္- Auto Lock, Passcode Lock, iPad Cover Lock, Lock Rotation ဆုိၿပီး ၄-မ်ဳိး ရွိတယ္။ ယင္း Lock တု႔ိရဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားမွာ-
၁။ Auto Lock
အုိင္ပက္ကုိ အသံုးမျပဳေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ မီးအလုိလုိ ပိတ္သြားတတ္တယ္။
ျပန္ဖြင့္ခ်င္ရင္ Home ခလုတ္ကုိ ႏွိပ္၊ ေလာ့ဂ္ကုိ စလုိက္ျခစ္ ျခစ္လုိက္ျခင္းျဖင့္ ဖြင့္ပါ။ (ေခါင္းပါတဲ့ မွ်ား ေပၚလာလိမ့္မယ္။ မွ်ားျပရာဘက္ကုိ လက္ညွဳိးတင္ၿပီး ဆြဲလုိက္ပါ။ အုိင္ပက္ ပြင့္လာပါလိမ့္မယ္။

၂။ Passcode Lock
အိုင္ပက္ လံုျခံဳမႈအတြက္ ေသာ့ခတ္ရပါတယ္။ မိမိရဲ့ အုိင္ပက္ထဲမွာ သိမ္းဆည္းထားတဲ့ သတင္း အခ်က္အလက္၊ ဓာတ္ပံု၊ အသံ၊ သီခ်င္း၊ ဗီဒီယုိဖုိင္ေတြကုိ မိမိကလြဲရင္ က်န္သူမ်ား ဖြင့္လုိ႔ မရေအာင္ ေသာ့ခတ္တာပါ။
လုပ္နည္းကေတာ့-
Setting (ပင္နီယံ- ေခြးသြားစိတ္လုိ ႐ုပ္ပံု) ကုိ ႏွိပ္ပါ။
-ပြင့္လာတဲ့ ေနာက္တစ္မ်က္ႏွာမွာ ဘယ္ဘက္အျခမ္းက General ကုိ ထပ္ႏွိပ္ပါ။
-ညာဘက္အျခမ္း ေလးကြက္ေျမာက္ Passcode Lock (Off) ကုိ ႏွိပ္လုိက္ပါ။
-အေပၚဆံုးစာသားျဖစ္တဲ့ Turn Passcode On ကုိ ထပ္ႏွိပ္ပါ။ (ဇယားကြက္တစ္ခု ေပၚလာလိမ့္မယ္။)
-ဇယားကြက္ေပၚမွာ စိတ္ႀကိဳက္ ဂဏန္း ၄-လံုးကုိ ႐ုိက္ထည့္လုိက္ပါ။ ဒါဆုိ ရပါၿပီ။
အဲ…အုိင္ပက္ ဖြင့္တုိင္း ဒီဂဏန္း ၄-လံုးကုိ မွန္ေအာင္ ႏွိပ္ႏုိင္မွ ပြင့္လာမယ္။

ပတ္စ္ကုဒ္ လုပ္ရမယ့္ပံုစံ (ပံု-၆)

၃။ iPad Cover Lock
အုိင္ပက္ အဖုံးကုိ ၀ယ္သံုးတဲ့သူအတြက္သာ အသံုး၀င္တာပါ။ အုိင္ပက္ကုိ အသံုးျပဳၿပီးတုိင္း အဖုံးကုိ ပိတ္လုိက္တဲ့အခါမွာ အလုိလုိ မီးပိတ္သြားတာကုိ iPad Cover Lock လုိ႔ ေခၚတယ္။ 
ဒါကုိလည္း Setting > General > iPad Cover Lock / Unlock > On ကုိ ေရြးလုိက္ပါ။
 
၄။ Lock Rotation
Rotation ဆုိတာ အလုိလုိလွည့္ေပးတဲ့စနစ္ကုိ ဆုိလုိတာပါ။ ဥပမာ-ဗီဒီယုိကုိ အလ်ားလုိက္ ၾကည့္ႏုိင္ေအာင္၊ စာအုပ္ေတြကို ေဒါင္လုိက္ ဖတ္ႏုိင္ေအာင္ဆုိၿပီး ဒီ Rotation စနစ္ကုိ ထည့္သြင္းေပးထားတယ္။ ဒီစနစ္ကုိ မလုိခ်င္တဲ့အခါ Lock Rotation ကုိ ေရြးထားရပါမယ္။
လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကေတာ့- ႐ုပ္ပံု၊ စာ၊ ဗီဒီယုိ-စသည္တုိ႔ ေဒါင္လုိက္၊ အလ်ားလုိက္ ဟုိဘက္ဒီဘက္ အလုိလုိ လွည့္သြားတာကုိ မလုိခ်င္တဲ့အခါ -
Setting > General > Lock Rotation > On ကုိ အရင္လုပ္ထားပါ။
ၿပီးမွ အိုင္ပက္ကုိ ေဒါင္လုိက္ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ေဒါင္လုိက္ ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ အလ်ားလုိက္ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ အလ်ားလုိက္ ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အုိင္ပက္ရဲ့ အေပၚပုိင္း ညာဘက္က Side Switch ဆုိတဲ့ အေပၚခလုတ္ အေသးေလးကုိ ေအာက္ဘက္သုိ႔ ဆြဲခ်လုိက္ပါ။
ဒါဆုိရင္ မိမိ ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ (ေဒါင္ဆုိ ေဒါင္လုိက္၊ အလ်ားဆုိ အလ်ားလုိက္ရဲ့) အေနအထားနဲ႔ပဲ ျငိမ္ေနလိမ့္မယ္။ ဘယ္လုိေစာင္းေစာင္း လွည့္လွည့္ လုိက္မလည္ေတာ့ပါ။ သူရဲ့ သေကၤတက အ၀ုိင္းမွ်ားရဲ့ အလည္တည့္တည့္မွာ ေသာ့ခတ္ထားတဲ့ ပံုပါ။

10. Play (ဖြင့္ျပ)
iTune, Music အပ္ပ္ (႐ုပ္ပံု) ကေန သီးခ်င္း တစ္ပုဒ္၊ အသံဖုိင္ တစ္ခု၊ အသံပါ-စာအုပ္ တစ္အုပ္ ဖြင့္ျပေနျခင္းကုိ ျပသေပးတဲ့ သေကၤတ ျဖစ္တယ္။ အသံ တစ္သံ ဖြင့္ဖြင့္ျခင္း ဒီသေကၤတ ဘားတန္း ထိပ္ေပၚမွာ အျမဲတမ္း ျပသေပးတယ္။ အျခား အပ္ပ္တစ္ခုခုကုိ ျပန္ဖြင့္ေပမယ့္ Stop နဲ႔ Pause ကုိ မႏွိပ္မခ်င္း အသံေပ်ာက္သြားမွာ မဟုတ္ပါ။

11. Bluetooth
ဘလူးတု(တ္) ဆုိတာ အုိင္ပက္ အခ်င္းခ်င္း၊ အမ်ဳိးအစားတူတဲ့ iOS (စက္လည္ပတ္မႈစနစ္) အခ်င္းခ်င္း သတင္းအခ်က္အလက္ စသည္မ်ား ေပးပုိ႔ရာမွာ အသံုးျပဳတဲ့ ကိရိယာ တစ္ခုျဖစ္တယ္။ ဘလူးတု(တ္) ကုိ ဖြင့္ခ်င္ရင္-
Setting > General > Bluetoth > On ကုိ ေရြးလုိက္ပါ။ (အသံုးမလုိတဲ့အခ်ိန္ေတာ့ ျပန္ Off ထားေပါ့။)

12. Battery
ပုံမွန္ဆုိရင္ အုိင္ပက္ရဲ့ ဘတၳရီကုိ ဓာတ္ခဲပံုစံနဲ႔သာ ျပသေပးတယ္။ ဘကၳရီအား ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ သိႏုိင္ဖုိ႔ ဓာတ္ခဲပံုစံထဲက ေလွ်ာ့က်သြားတဲ့ အျဖဴလုိင္းကုိသာ မွန္းဆရတယ္။ အျဖဴနည္း အမည္းက်န္မ်ားရင္ ဓာတ္ခဲ အားနည္းေနၿပီ။ ဓာတ္ခဲကုိ အနီေရာင္နဲ႔ ျပရင္ ဆက္မသံုးနဲ႔ေတာ့။ အားသာ ျပန္သြင္းလုိက္ေပါ့။
ဒါေပမယ့္ ဘကၳရီရဲ့အားကုိ ရာခုိင္ႏႈန္းနဲ႔ ေဖာ္ျပထားရင္ အား ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆုိတာ အတိအက် သိႏုိင္တာေပါ့။ ဘကၳရီအားကုိ ရာခုိင္ႏႈန္းနဲ႔ ေဖာ္ျပလုိပါက-
Setting > General > Usage > Battery Percentage ကုိ ေရြးလုိက္ပါ။ ဒါဆုိရင္ ဘကၳရီရဲ့အားကုိ ေဖာ္ျပေပးတဲ့ ဓာတ္ခဲ႐ုပ္ပုံနားမွာ ရာခုိင္ႏႈန္းကုိ ေဖာ္ျပေပးလိမ့္မယ္။

အုိင္ပက္ရဲ့ အသံုး၀င္တဲ့ အပ္ပ္ (App) မ်ားကုိ အပုိင္း-၂ မွာ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမယ္

မုိဘုိင္းဖုန္းအလြမ္း

၂၀၁၁-ခုႏွစ္နဲ႔ ၂၀၁၂-ခုႏွစ္ အေတာအတြင္း ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ား မုိဘုိင္းဖုန္းကုိ ေတာ္ေတာ္ သံုးႏုိင္ၾကၿပီး ျဖစ္တယ္။ လူတုိင္းနီးပါး ၀ယ္ယူသံုးစြဲႏုိင္ၾကပါၿပီ။ (၀ယ္ယူသံုးစြဲတယ္ ဆုိေပမယ့္ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးကေတာ့ “ဌားရမ္းအသံုးျပဳတယ္” လုိ႔ပဲ သံုးႏႈန္းတယ္ေနာ္) လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္တုန္းက မီးလင္းေရႊ တျဖစ္လဲ မုိုဘိုင္ဖုန္းဟာ ၂၀၁၂-ခုႏွစ္လည္း ေရာက္ေရာ ေရႊရည္ပြတ္ လုနီးပါး ဘ၀ေျပာင္းသြားရွာပါၿပီ။ ဆင္းကဒ္ကုိ အခမဲ့ ေပးေနတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ စံႏႈန္းနဲ႔ မယွဥ္ေၾကး ဆုိရင္၊ ျမန္မာျပည္ မုိဘုိင္းဖုန္း ေခတ္ဦးတုန္းကလုိ မႏႈိင္းေၾကး ဆုိရင္ ၂-သိန္းတန္ ဆင္းကဒ္ကုိေတာ့ အားေပးရမွာပါ။

ေရႊျပည္တန္ ကုမၸဏီရဲ့ က်ပ္ေငြ ငါးေထာင္ (၅၀၀၀) တန္ ဆင္းကဒ္ မထုတ္ေရာင္းေသးသမွ် ကာလပတ္လံုး ၂-သိန္းတန္ ဆင္းကဒ္ကုိေတာ့ ေစ်းခ်ိဳတဲ့ ဆင္းကဒ္လုိ႔ပဲ သတ္မွတ္ရဦးမွာပါ။ ျပည္တြင္း သတင္းအမ်ားစုမွာ “တန္ဘုိးနည္း (တန္ဘုိးနိမ့္) ဖုန္း” လုိ႔ သံုးႏႈန္းေပမယ့္ စာေရးသူကေတာ့ “ေစ်းခ်ဳိ ဆင္းကဒ္” လုိ႔ပဲ သံုးႏႈန္းမွာပါ။ ဘာလုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးကေန တရား၀င္ ၅-သိန္းတန္ ဆင္းကဒ္၊ ၁၀-သိန္းတန္ ဆင္းကဒ္၊ ၁၅-သိန္းတန္ ဆင္းကဒ္ကေန အလွည့္အေျပာင္းအျဖစ္ ၂-သိန္းတန္အထိ ခ်ဳိသာတဲ့ ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ ေရာင္းခ်ေပးတဲ့အတြက္ “ေစ်းခ်ဳိ ဆင္းကဒ္” လုိ႔ သံုးရင္ ပုိေကာင္းမယ္ ထင္လုိ႔ပါ။ အမယ္… ဆင္းကဒ္ ေစ်းခ်ဳိသြားလုိ႔ ၀မ္းနည္းေနတဲ့ လူလည္း အရွိသား။ ၁၅-သိန္းတန္ ဆင္းကဒ္ကုိ မကုိင္ရေကာင္းလား ဆုိၿပီးေတာ့ေလ။ ၿပီးေတာ့ ၁၅-သိန္းတန္သံုး ဆင္းကဒ္သမားေတြကလည္း သူတုိ႔ ဖုန္းအိမ္ (ဟန္းဆက္) ဘယ္ေလာက္ပဲ စုတ္ျပတ္ေနပါေစ ေလသံက ဘ၀ဂ္ညံဆဲပါ။ ေအာ္… အံ့မခန္းဖြယ္ရာ ျမန္မာျပည္ မုိဘုိင္းေခတ္ႀကီးလုိ႔ ညည္းရေကာင္းမလားပဲ။

အဲ.. စကားစပ္လုိ႔ ျဖတ္ေျပာရဦးမယ္။ ဖုန္းနဲ႔ ဆင္းကဒ္ မေရာမိေစဖုိ႔ပါ။ ႏုိင္ငံတကာမွာေတာ့ ဆဲလ္ဖုန္း၊ မုိဘုိင္းဖုန္း၊ စမတ္ဖုန္း-စတဲ့ “ဖုန္း” အသံုးအႏႈန္းနဲ႔ ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲၾကရင္ ဆင္းကဒ္ ထည့္သြင္းရမယ့္ ဖုန္းအိမ္ (Hand Set) ကုိ ဆုိလုိတာပါ။ ဥပမာ-အုိင္ဖုန္း (iPhone) ႏုိကီယာဖုန္း (Nokia) ၊ ဆမ္ေဆာင္းဖုန္း (Samsaung)၊ အိစ္ခ်္တီစီဖုန္း (HTC) စတာေတြေပါ့။ ဆင္းကဒ္ (Sim Card) လုိ႔ ေျပာရင္ ဆက္သြယ္ေရး (နက္ေ၀ါ့) ကုမၸဏီ ကေန ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ ဆယ္ျပားေစ့ ထက္ျခမ္း အျပားေလးကုိ ဆုိလုိတာပါ။ ဒါေတာင္ ဆင္းကဒ္ကုိ ကဒ္ (Card) မထည့္ပဲ (Sim) ေလာက္သာ သံုးတဲ့ ႏုိင္ငံ အမ်ားႀကီးပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း “တန္ဘုိးနည္း (တန္ဘုိးနိမ့္) ဖုန္း” လုိ႔ သံုးလုိက္ရင္ ေစ်းနည္းတဲ့ ေစ်းနိမ္တဲ့ တ႐ုတ္ကေန ထုတ္လုပ္တဲ့ ဟြာေ၀ဖုန္း (Huawei) ဟန္းဆက္တုိ႔ မုိက္ခ႐ုိမက္ဖုန္း (Micromax) ဟန္းဆက္တုိ႔ကုိ ဆုိလုိရာ ေရာက္သြားလိမ့္မယ္။

ဆင္းကဒ္+ဟန္းဆက္ တြဲရက္ ျမန္မာ့ျပည္ရဲ့ ပထမဦးဆံုး GSM ဖုန္း (Siemens တံဆိပ္)

စာေရးသူတုိ႔ မုိဘုိင္ဖုန္း သံုးစြဲခြင့္ ရခဲ့သည့္ ၂၀၀၂-ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလတုန္းကဆုိ ျမန္မာျပည္ မုိဘုိင္ဖုန္းရဲ့ ေစ်းႏႈန္းက က်ပ္ေငြ ၄၈-သိန္းနဲ႔ သိန္း-၅၀ ၾကားမွာ ေပါက္ေနတယ္။ (အျပင္ ေပါက္ေစ်းကုိ ဆုိလုိတာပါေနာ့္။) အဲဒီတုန္းက အစုိးရကေန ေရာင္းခ် (တရား၀င္ ဌားရမ္းအသံုးျပဳခြင့္) တာက ၅-သိန္းထဲပါ။ ဒါေပမယ့့္ ေငြဘယ္ေလာက္ရွိရွိ ရာထူးဌာနႏၱရ မရွိတဲ့သူက ဘယ္လုိမွ ၀ယ္သံုးလုိ႔ မရတဲ့ေခတ္ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ အဲေလာက္အထိ ေစ်းျမင့္တက္သြားတာ ျဖစ္မွာပါ။ စာေရးသူရဲ့ (ဆင္းကဒ္ အၿပီးထည့္ထားတဲ့ Siemens C-35 ဟန္းဆက္) ဖုန္း ကုိ ၄၈-သိန္းနဲ႔ ကုန္သည္တစ္ေယာက္က လာ၀ယ္ေသးတယ္။ ပံုျပင္ မဟုတ္ပါ။ တကယ္ အဟုတ္။ အဲဒီကုန္သည္က တအားရင္းႏွီးသူမုိ႔ မရမက တတြတ္တြတ္ ေတာင္း၀ယ္တာပါ။ စာေရးသူ မေရာင္းျဖစ္ခဲ့ပါ။ အေၾကာင္းကေတာ့ မ်ိဳးစံုေပါ့။ ကုိယ့္နာမည္ ေပါက္ ဖုန္းကုိ သူမ်ားဆီေရာက္တဲ့အခါ မသမာတဲ့ေနရာမွာ သံုးလုိက္မွာကုိ စုိးတာရယ္။ တုိက္ဆုိင္စြာပဲ အဲဒီတုန္း ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီးဌာနနဲ႔ ေဖာ္အဲဗာကုမၸဏီတ႔ုိ ပူးေပါင္း ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ အႏုပညာကြန္ပ်ဴတာ ဒီပလုိမာကုိလည္း သင္ၾကားေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ဆုိရရင္ ပ႐ုိဂ်က္ လုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အဖြဲ႔သားေတြကုိ စုဖုိ႔ လုိအပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မုိ႔လုိ႔ပါ။ အဲဒီလုိ မေတာ္မတရား ၀ယ္လုိအား ေကာင္းေနတဲ့ ျမန္မာ့မုိဘုိင္ဖုန္းဟာ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္အနည္းငယ္မွာ ၁၀-သိန္းတန္ ျဖစ္သြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ၁၅-သိန္းတန္ေပါ့။

စကားစပ္လုိ႔ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကုိ ေဖာက္သည္ခ် ပါရေစ..။ ျမန္မာ့မုိဘုိင္းဖုန္း ကမၻာကုိ တုန္လႈပ္သြားေစတဲ့ အေၾကာင္းေပါ့။ ခ်မ္းသာပါတယ္ဆုိတဲ့ စကၤာပူက တ႐ုတ္သူေဌးေတာင္ ထိတ္လန႔္သြားရတဲ့ အေနအထားပါ။ ၂၀၀၃-ခုႏွစ္ကေပါ့။ ရင္းႏွီးေနတဲ့ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က စကၤာပူကေန ျပန္လာၿပီး ယုဇနပလာဇာမွာ အလွကုန္ဆုိင္ တစ္ဆုိင္ဖြင့္ဖုိ႔ စာေရးသူထံ လုိဂုိ၊ ဆုိင္းဘုတ္၊ ေၾကျငာေတြ လာအပ္တယ္။ တတ္သမွ် မွတ္သမွ် အကုန္လုိက္လုပ္ေပးတယ္။ အားလံုး အဆင္ေျပေနၿပီလုိ႔ ထင္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီမိတ္ေဆြက ေပါက္ခ်လာတယ္။ သူမ်က္ႏွာက မသာမယာနဲ႔မုိ႔ စာေရးသူ မ်က္လံုး ျပဴးသြားရပါတယ္။ ဘာအလုိမက်သလဲေပါ့။ လုပ္ေပးထားတဲ့ ဒီဇုိင္းကုိမ်ား သူက ဘ၀မခိုက္လုိ႔လား။ ဇေ၀ဇ၀ါနဲ႔ေပါ့။ ဒါနဲ႔ သူထုိးျပတဲ့ ေဘာက္ခ်ာကုိ ၾကည့္ၿပီးမွ စာေရးသူ သေဘာေပါက္သြားတယ္။ သူ၀ယ္ထားတဲ့ ဖုန္းက ၃၇-သိန္းႀကီးမ်ားေတာင္ကုိး။

အဲဒီေတာ့ စာေရးသူက အက်ဳိးအေၾကာင္း ရွင္းျပရတယ္။ ဒီမွာက ဒီလုိပဲေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေျမမွာ ေမြးတဲ့ ဒီမိတ္ေဆြက ဒီကအေနအထားကုိ သေဘာေပါက္ေနပါတယ္။ ခက္တာက သူက သူေဌးရဲ့ ေအဂ်င့္ပံုစံနဲ႔ ဆုိင္ကုိ တည္မယ္။ ကုန္က်စရိတ္ မွန္သမွ်ကုိ က်ပ္ျပားမက်န္ စကၤာပူသူေဌးဆီ အကုန္တင္ျပရမယ္။ မုိဘုိင္းဖုန္းတစ္လံုးအတြက္ ကုန္က်စရိတ္ကုိ တင္ျပတဲ့အခါမွာ ျပႆနာက စေတာ့တာပဲတဲ့။ ဖုန္းတစ္လံုးကုိ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၃၇-သိန္းဆုိေတာ့ စကၤာပူေဒၚလာ ၄၄၀၀ (ေလးေထာင္ေလးရာ) နီးပါး ျဖစ္ေနတယ္။ စကၤာပူမွာ အဲဒီတုန္းက ဆင္းကဒ္တစ္ခုကုိ စကၤာပူေဒၚလာ ၂၅ ၀န္းက်င္ေလာက္နဲ႔ ဟန္းဆက္အေကာင္းစား ႏုိကီယာကုိ ၀ယ္ကုိင္တာေတာင္မွ စကၤာပူေဒၚလာ ၈၀၀ ေလာက္သာ။ ဒီေတာ့ သူေဌးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ကြိဳင္တက္ခဲ့ရတယ္ေပါ့။ သူ႔မ်က္ႏွာကုိ ျမင္တာနဲ႔တင္ မွန္းလုိ႔ရတယ္။ အဲဒါနဲ႔ သူ႔သူေဌးႀကီးဆီ ကုိယ္စားလွယ္သေဘာနဲ႔ စာေရးသူက ဖုန္းကေနတစ္ဆင့္ အက်ဳိးအေၾကာင္းသင့္ ရွင္းျပေပးရတယ္။ ေနာက္ဆံုး သူေဌးက မယံုတစ္၀က္ ယံုရခက္ႀကီးနဲ႔ အုိေကလုိက္ရေတာ့တယ္။ ဒီလုိ အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိး အဲဒီတုန္းက မုိဘုိင္ဖုန္း သံုးစြဲတဲ့ သူတုိင္း ၾကံဳရတဲ့ တကယ့္အခက္အခဲပါပဲ။ စာေရးသူကုိေတာင္ အသိ ထုိင္းဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက လွမ္းေနာက္ဖူးတယ္။ မင္းတုိ႔ဖုန္းက ေရႊနဲ႔လုပ္ထားၿပီး စိန္နဲ႔ကြပ္ထားတာလားလုိ႔ေပါ့။

ျမန္မာ့ျပည္ရဲ့ ပထမဦးဆံုး (ဆင္းကဒ္-မပါ) ဆယ္လူလာဖုန္း

အဲဒီတုန္းက မုိဘုိင္းဖုန္းကုိ ရည္ရြယ္ၿပီး တန္ဘုိးႀကီးဖုန္း၊ တန္ဖုိးနည္းဖုန္းလုိ႔ “ဖုန္း” အသံုးႏႈန္းနဲ႔ သံုးရင္ သင့္ပါတယ္။ ျငင္းစရာ မရွိပါ။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့-
၁။ ဆယ္လူလာဖုန္းေတြကုိ ဆင္းကဒ္မပါပဲ ဖုန္းအိမ္သက္သက္နဲ႔ လုိင္းခ်ိတ္ထားတယ္။
၂။ ဂ်ီအက္စ္အမ္ဖုန္းေတြကုိ ဆင္းကဒ္ အၿပီးထည့္ထားတဲ့ ဖုန္းအိမ္နဲ႔ တပါတည္း ပူးတြဲ ေရာင္းခ်တယ္ (ဆင္းကဒ္ကုိ ဖုန္းအိမ္ကေန လံုး၀ ေျပာင္းလုိ႔ မရပါ)။
၃။ ျခင္းဖုန္းလုိ႔ ေခၚတဲ့ စီဒီအမ္ေအဖုန္းေတြကုိ ဖုန္းအထုိင္အိမ္နဲ႔ တစ္ခါတည္း တြဲၿပီး ေရာင္းခ်တယ္။ အဲဒီလုိ ဖုန္းအိမ္နဲ႔ ဆင္းကဒ္ တြဲရက္ ေရာင္းခ်တဲ့အတြက္ “ဖုန္း” လုိ႔ ေျပာရင္ အစံု (ဖုန္းအိမ္နဲ႔ ဆင္းကဒ္ တြဲရက္) ပါလာတဲ့အတြက္ မွန္တယ္။ အဲဒီေခတ္က ဖုန္းအိမ္ရယ္ ဆင္းကဒ္ရယ္ ခြဲျခားၿပီး ေျပာစရာ မလုိေတာ့လုိ႔ပါ။

သုိ႔ေသာ္ ကေန႔ေခတ္လုိ ဆင္းကဒ္ကုိ အခမဲ့ ေပးေနသည့္ ႏုိင္ငံတကာ၊ ၁၅-သိန္း ကေန ၂-သိန္း စသျဖင့္ ဆင္းကဒ္ကုိ ေရာင္းခ် (ဌားရမ္း) သည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ ဖုန္းေလာကမွာ ဆင္းကဒ္ကုိ သက္သက္၊ ဖုန္းအိမ္ကုိ သက္သက္ ခြဲၿပီး ေရာင္းခ်ေနၾကတယ္ေလ။ ဆုိေတာ့ကာ ဆင္းကဒ္ သက္သက္ ရွိ႐ုံေလး၊ ဖုန္းအိမ္ သက္သက္ ရွိ႐ုံေလးနဲ႔ ဖုန္းကုိ အဆက္အသြယ္ ျပဳလုိ႔ မရေတာ့ပါ။ ဖုန္းအိမ္လုိ႔ ေခၚတဲ့ စမတ္ဖုန္း ေခတ္မီဖုန္းေတြ အရင္၀ယ္ၿပီး ဒီဆင္းကဒ္ေတြကုိ ထည့္သြင္းၿပီးမွ ဆက္သြယ္လုိ႔ ရမယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ ဖုန္းနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ ဖုန္းအိမ္ ထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်တဲ့ ကုမၸဏီရယ္၊ ဖုန္းဆင္းကဒ္ကုိ ထုတ္လုပ္ၿပီး (အခမဲ့ ေပးၿပီး) လုိင္းေရာင္းခ်တဲ့ ကုမၸဏီရယ္ ဆုိၿပီး တျခားစီ ခြဲျမင္ရမယ္။

ဖုန္းအိမ္ (ဟန္းဆက္) ကို ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြက ဖုန္းအိမ္ေတြ ေခတ္မီသထက္ မီေအာင္ စမတ္က်သထက္ က်ေအာင္၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မ်ားသထက္ မ်ားလာေအာင္ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ၿပီး အျမတ္အစြန္း ရယူၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဂ်ဗားသံုး ႐ုိး႐ုိးဖုန္းကေန အန္ဒရြိဳက္သံုး တုိ႔ထိမ်က္ႏွာျပင္ဖုန္းအထိ ထုတ္လုပ္ႏုိင္ခဲ့ၾကတာေပါ့။ ဖုန္းဆင္းကဒ္ကုိ ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြကလည္း ဆင္းကဒ္ကုိ ငါးမွ်ားစာအျဖစ္ အခမဲ့ေပးၿပီး တာ၀ါတုိင္ေတြကုိ ထူ၊ ဆင္းကဒ္သံုးသူေတြရဲ့ အသံုးျပဳခကုိ အျမတ္အစြန္း ယူၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ႐ုိး႐ုိးလုိင္းကေန ၀မ္း-ဂ်ီ (ပထမမ်ဳိးဆက္)၊ တူး-ဂ်ီ (ဒုတိယမ်ဳိးဆက္)၊ သရီး-ဂ်ီ (တတိယမ်ဳိးဆက္) အထိ ကြန္ရက္ေတြကုိ တုိးျမွင့္ႏုိင္ၾကတယ္။ အျမတ္အစြန္း ထြက္လုိ႔ေပါ့။ ဒီလုိင္းကေန အက်ဳိးအျမတ္ မရရင္ ဘယ္ကုမၸဏီကမွ ဆင္းကဒ္ကုိ အခမဲ့ ေပးေ၀မွာ မဟုတ္တာ အေသအခ်ာ။

ဆင္းကဒ္+ဟန္းဆက္ တြဲရက္ ျခင္းဖုန္း (Huawie တံဆိပ္)

ဒီလုိဆုိ ဖုန္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးရဲ့ လုပ္ငန္းက ဘာလဲေပါ့။ အေျဖကေတာ့ ေ၀း၀ါးဆဲပါ။ အဲ… ျဖစ္စဥ္ကုိ စိစစ္ၾကည့္ရင္ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးရဲ့ လုပ္ငန္းက ဖုန္းတစ္လံုးကုိ ၁၅-သိန္း၊ ၁၀-သိန္း၊ ၅-သိန္း၊ ၂-သိန္းနဲ႔ ေရာင္းခ်တယ္။ ဒီဖုန္းေတြကုိ ဖုန္းလုိ႔ အမည္တပ္ ေခၚခဲ့ေပမယ့္ ဆင္းကဒ္ သက္သက္ကုိသာ ေရာင္းခ်တာပါ။ မုိဘုိင္းဖုန္းေခတ္ဦး ပထမအသုတ္ေလာက္ကသာ ဆင္းကဒ္+ဖုန္းအိမ္ တြဲရက္ ေရာင္းခ်ခဲ့ဖူးတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ဖုန္းအိမ္မပါ ဆင္းကဒ္သက္သက္ကုိသာ ေတာက္ေလွ်ာက္ ေရာင္းခ်တယ္။ ၀ယ္ယူသံုးစြဲသူေတြက ဆင္းကဒ္ထည့္မယ့္ စိတ္ႀကိဳက္ ဖုန္းအိမ္ကုိ မိမိဘာသာ ၀ယ္ယူေပါ့။ ဟုိတုန္းက ဖုန္းလုိင္း အသံုးျပဳခကုိ တစ္မိနစ္၂၀-က်ပ္ႏႈန္းနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ ခြင့္ျပဳခဲ့ၿပီး ဖုန္းဆက္႐ုံေလးသာ အသံုးျပဳလုိ႔ ရခဲ့တယ္။ ခုခါမွာေတာ့ ဖုန္းလုိင္း အသံုးျပဳခကုိလည္း တစ္မိနစ္-၅၀ ႏႈန္းနဲ႔ တုိးျမွင့္လုိက္သလုိ၊ အင္တာနက္ ကြန္ရက္ကုိလည္း တုိးခ်ဲ့ေပးခဲ့တယ္။

ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးရဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ကုိ သံုးသပ္ရရင္ ႏုိင္ငံတကာမွာ နက္ေ၀ါ့လုိ႔ ေခၚတဲ့ လုိင္းခ်ိတ္ဆက္မႈလုပ္ငန္းကုိ ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးေနတဲ့ ကုမၸဏီေတြရဲ့ လုပ္ငန္း သေဘာတရားအတုိင္းပါပဲ။ ထူးမျခားနားပါ။ သုိ႔ေသာ္ ထူးျခားမႈကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာမွ ဖုန္းကြန္ရက္က လူတုိင္း သံုးစြဲေကာင္းတဲ့ မရွိမျဖစ္ အေထာက္အကူစနစ္အေနနဲ႔ အသံုးျပဳခုိင္းတာ ျဖစ္ၿပီး၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဆက္သြယ္ေရးက႑ကေတာ့ နန္းေတာ္နဲ႔မွ ထုိက္တန္တဲ့ ေတာ္၀င္သဇင္ပန္းလုိ ျဖစ္ေနတယ္။ ဆက္သြယ္ေရးကေန ကန္႔သတ္ခ်က္ မထားေပမယ့္ “မေျပးေသာ္ ကန္ရာရွိ” စကားပံုကဲ့သုိ႔ ျမင့္မားေနတဲ့ ေစ်းႏႈန္းေၾကာင့္ သာမန္လူတန္းစားေတြကုိ အလုိလုိ ကန္႔သတ္ပိတ္ပင္ရာ ေရာက္သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရး ေပးေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အိမ္နီးခ်င္း အိႏၵိယ၊ တ႐ုတ္၊ ယုိဒယားတုိ႔ရဲ့ မုိဘုိင္းဖုန္းလုိင္းေတြက အလုိလုိ အစားထုိး ေနရာယူလာၾကတယ္။ အက်ဳိးဆက္ကေတာ့ မိေအး ႏွစ္ခါနာေပါ့။ အခြန္အခလည္း ႐ႈံး။ ဖုန္းသံုးခလည္း မရ။

ျမန္မာ့ျပည္ရဲ့ စီဒီအမ္ေအစနစ္သုံး ဖံုးဟန္းစက္မ်ား (CDMA 450, CDMA 450,)

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မိုဘိုင္းဆုိတဲ့ လက္ကုိင္ဖုန္းစနစ္ကို ၁၉၉၃-ခုႏွစ္မွာ ဆယ္လူလာ စနစ္နဲ႔ စတင္ စမ္းသပ္ အသံုးျပဳခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၉၇-ခုႏွစ္မွာ CDMA ဖုန္းစနစ္ကုိ ခ်ဲ့ထြင္ သံုးစြဲခဲ့ျပန္တယ္။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္တြင္ GSM ဖုန္းစနစ္ကို စတင္ၿပီး၊ စာေရးသူတုိ႔ကုိ ဖုန္းခ်ေပးခဲ့သည္။ WCDMA ဖုန္း အမ်ဳိးအစားကိုေတာ့ ၂၀၀၈-ခုႏွစ္ နာဂစ္အလြန္မွာ အမ်ားျပည္သူထံသုိ႔ စတင္ေရာင္းခ်ခြင့္ (ဌားရမ္း သံုးစြဲခြင့္) ေပးခဲ့တယ္။ CDMA 800 MHz ဖုန္းလိုင္းမ်ားကိုမူ ၂၀၁၀-ႏွစ္ ဆန္းပိုင္းေလာက္ကမွ စတင္သံုးစြဲခြင့္ ျပဳခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ခုႏွစ္ေတြကုိ တန္းစီ ၾကည့္ရင္ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးကေတာ့ ဖုန္းစနစ္ အမ်ဳိးအစားစံုကုိ တင္သြင္းၿပီး အသံုးျပဳခဲ့သလုိ၊ ဆင္းကဒ္ကုိလည္း မတူညီတဲ့ ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ အမ်ဳိးအမ်ဳိး ေရာင္းခ် (ဌားရမ္းခြင့္ျပဳ) ခဲ့တယ္။ ဖုန္း၀န္ေဆာင္မႈ လုပ္ေပးခဲ့တယ္။

ဒီလုိဆုိ- ျမန္မာျပည္ ဖုန္းဆက္သြယ္ေရးက႑ တုိးတက္ေကာင္းမြန္ဖုိ႔ရာ အသံုးျပဳသူ (ဖုန္းလက္၀ယ္ရွိသူဘက္က) ဖုန္းဆက္႐ုံေလး ပဲလား၊ ဖုန္းနဲ႔ အင္တာနက္ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာေရာက္ မိမိအမ်ဳိးမ်ားကုိ ခ်က္တင္ လုပ္ဦးမွာလား၊ ႏုိင္ငံတကာလုိ ျမန္ႏႈန္းျမင့္ ကြန္ရက္နဲ႔ (ပညာေရး လူမႈေရး) က႑စံု အသံုးျပဳခ်င္ေသးသလား ဆုိတာကုိေတာ့ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးရဲ့ မူအရ ဆက္လက္၀န္ေဆာင္မႈ ေပးလာမယ့္ အခ်က္ေပၚမွာေကာ ဖုန္းသုံးတဲ့သူက ေရြးခ်ယ္တဲ့ ဆင္းကဒ္စနစ္၊ ဖုန္းအိမ္အမ်ိဳးအစားမွာေကာ မူတည္ေနတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ဆက္သြယ္ေရးက႑ကုိ ပုဂၢလိလက္သုိ႔ ၀ကြက္အပ္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာ စံခ်ိန္စံညႊန္းအတုိင္း ေလွ်ာက္ၾကမလား။
 
. . . ဘာပဲေျပာေျပာ က်ပ္တစ္ေသာင္းတန္ ေငြစကၠဴ ရွိေနတဲ့ ေခတ္မွာ က်ပ္တစ္ေသာင္းရဲ့ ထက္၀က္ (က်ပ္ငါးေထာင္) တန္တဲ့ ဆင္းကဒ္တစ္ခုကုိေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိသလုိ အတိတ္က က်ပ္သိန္း-၅၀ နီးပါးတန္ ဖုန္း-ေခတ္ကုိလည္း လြမ္းမိေနေလရဲ့။

အိႏၵိယ၏ ဆက္သြယ္ေရးက႑

အိႏၵိယႏုိင္ငံ အႏွ႔ံအျပား ျပည္သူမ်ား၏ ကြန္ရက္ ဆက္သြယ္ေရးက႑တြင္ ဆဲလ္ဖုန္း (Cellphone) အသံုးျပဳသူ ဦးေရ ၉၂၁ သန္းႏွင့္ ေဖ့စ္ဘြတ္ (Facebook) အသံုးျပဳသူ ဦးေရ ၅၁-သန္း ေရာက္ရွိေနပါၿပီ။ လာမည့္ လအနည္းအငယ္အတြင္း ဆက္သြယ္ေရးက႑တြင္ ဆဲလ္ဖုန္း အသံုးျပဳသူ သန္းတစ္ေထာင္ (၁-ဘီလ်ံ) ဆုိက္ေရာက္မည္ဟု ခန္႔မွန္းထားသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ တစ္ပတ္က ေကာက္ယူခဲ့ေသာ စစ္တမ္းအရ အိႏၵိယႏုိင္ငံတစ္၀ွန္း ေဖ့စ္ဘြတ္ အသံုးျပဳသူ သန္း-၅၀ ရွိေနၿပီး၊ ဆဲလ္ဖုန္း (မုိဘုိင္းဖုန္း) အသံုးျပဳသူကား သန္းတစ္ေထာင္ (၁-ဘီလ်ံ) ျပည့္ေတာ့မွာပါ။ (ခုေလာေလာဆယ္ ၉၂၁ သန္း ရွိေနၿပီ) လာမည့္ လအနည္းငယ္အတြင္း သန္းတစ္ေထာင္ (၁-ဘီလ်ံ) ျပည့္ေလာက္မည္ဟု ခန္႔မွန္းထားသည္။ တစ္ကမၻာလံုး တြစ္တာ (Twitter) အသံုးျပဳသူ သန္း-၅၀၀ အနက္ အိႏၵိယက တြစ္တာကုိ ၁၆-သန္း သံုးစြဲလ်က္ ရွိသည္။ ယူတ်ဳစ္ (You Tube) ကုိကား ၃၁-သန္းအထိ အသံုးျပဳၾကသည္။ ကိန္းဂဏန္းကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ယေန႔ အိႏၵိယ ကြန္ရက္ အသံုးျပဳမႈက႑သည္ လြန္ခဲ့တည့္ ႏွစ္အနည္းငယ္က အိႏၵိယႏွင့္ အကြာျခားႀကီး ကြာျခားေနပါၿပီ။

တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတုိင္းအတာျဖင့္ တစ္ေန႔ ပ်မ္းမွ် မိနစ္ေပါင္း ၁၇-သန္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ဖုန္းေခၚဆုိၾကၿပီး။ ႀကိမ္ေရ ၁.၅ ဘီလ်ံ (သန္းေပါင္း ၁၅၀၀) အတုိက္ေကာက္ မက္ေဆ့ခ်္ (SMS) အျပန္အလွန္ ပုိ႔ေပးၾကသည္။ ေျခလွမ္း ခပ္သြက္သြက္ျဖင့္ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ကြန္ရက္စနစ္သုိ႔ ေျခစံုပစ္ ၀င္ေနၾကပါၿပီ။

နည္းပညာကုိ သုေတသန လုပ္ေနသည့္ မီရြတ္ (Meerut College) ေကာလိပ္မွ အ၀န္တိကာေဂါရ္ က ကြန္ရက္၏ အသံုး၀င္မႈကုိ အမိအရ ဖမ္းဆုပ္ထားသည္။ သတင္းစာဆရာ ျဖစ္ရန္ ဆႏၵျပင္းျပသည့္ ေဂါရ္က “ေဖ့စ္ဘြတ္မွာျဖစ္ျဖစ္ တြစ္တာမွာျဖစ္ျဖစ္ ေဆာင္းပါး ေရးတင္တဲ့အခါ ျပန္လည္ရရွိတဲ့ တုန္႔ျပမႈက ေျပာမျပႏုိင္ေအာင္ ၾကည္ႏူးပီတိ ျဖစ္မိတယ္” ဟု ေျပာျပသည္။

အြန္လိုင္းက မိတ္ေဆြ ဖြဲ႔႐ုံေလးတင္ ဟုတ္႐ုိးလား။ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔လာသည့္ အင္တာနက္ေစ်းကြက္မွာ အလုပ္ ရွာေဖြ ေလွ်ာက္ထားႏုိင္သည္။ ဘယ္ေနရာသုိ႔ သြားကာ ဘာေတြကုိ ၀ယ္ျခမ္း စားေသာက္မည္ကုိလည္း စူးစမ္းႏုိင္ပါေသးသည္။

“ထုတ္ကုန္ ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီမ်ဳိးစုံက သူတုိ႔ရဲ့ ထုတ္ကုန္အေပၚ ေ၀ဖန္သံုးသပ္ႏုိင္ဖုိ႔ ေၾကျငာတဲ့အေနနဲ႔ ယူတ်ဳစ္ (You Tube) မွာ အရင္ဆံုး တင္ထားတတ္ၾကတယ္” ဟု အိႏၵိယႏုိင္ငံဆုိင္ရာ ဂူးဂဲလ္ (Google) ကုမၸဏီ ေျပာေရး ဆုိခြင့္ရွိသူက ထုတ္ေျပာသည္။

အိႏၵိယတြင္ ေငြေၾကး သန္းေပါင္း တစ္ေထာင္၊ သုိ႔မဟုတ္ မီဒီယာ အသံုးျပဳသည့္ ဒစ္ဂ်စ္တယ္နည္းပညာ ေစ်းကြက္ထဲက ၁၀-ရာခုိင္ႏႈန္းကုိ လူမႈေရးကြန္ရက္တြင္ အကုန္က်ခံ အသံုးျပဳေနၾကသည္ဟု စက္မႈထုတ္ကုန္ ကြ်မ္းက်င္သူမ်ားက ခန္႔မွန္းထားၾကပါသည္။

မွီျငမ္း- 29/07/2012 ေန႔ထုတ္ HindustanTimes Newspaper